نزول و جاى توقف . و لشكرگاه و معسگر .
فروده
(
farvade
) ا . پ . چوبى كه در پس در اندازند تا در گشوده نشود .
فروده
(
forude
) ا . پ . خست و دنائت .
و حقارت و ذلت و خوارى . و مردم طمعكار و حريص .
فروده
(
forude
) و (
ferude
) ص . پ .
برشته و بريان شدهء در تاوه . و پخته شدهء در تنور و مانند آن .
فرودين
(
farvadin
) ا . پ . فروردين يعنى ماه اول از سال شمسى . و روز نوزدهم از هر ماه شمسى . و نام فرشتهاى . و نام بادى كه در ايام فروردين وزد .
فرودين
(
forudin
) ا و ص . پ . زيرين .
و عتبه و چوب استانهء در كه چوب زيرين چهار چوب باشد . و باد دبور كه باد طرف مغرب بود .
فرور
(
farvar
) ا . پ . جدائى و افتراق و مفارقت . و ذهن . و ادراك .
فرور
(
farur
) ص . ع . گريزنده و فرار كننده . و زن گريزندهء از مرد و از پرى .
فرور
(
farur
) و (
forrur
) ا . ع . بره و بزغالهء نر . و برهء ميش . و بزغالهء ماده .
و گوسالهء دشتى .
فرورة
(
farurat
) ص . ع . گريزنده و فراركننده .
فرورد
(
farvard
) ا . پ . جدائى و افتراق . و ذهن . و ادراك و فرور .
فروردجان
(
farvard - j n
) و
فروردگان
(
farvard - g n
) ا . پ .
پنج روز آخر سال كه بتازى خمسهء مسترقه گويند و فوردگان و يا فورديان نيز نامند و اين پنجروز از عيدهاى معتبر و متبرك مردم ايران بوده كه جامههاى نفيس پوشيده و عطريات به كار برده جشن مىگرفتند و بآتشكدهها رفته و بخورها داده و دعاهاى چند مىخواندند .
فروردن
(
farvardan
) ف م . پ .
پروردن و پرورش دادن و تربيت كردن . و تعليم كردن و آموزانيدن .
فرورديان
(
farvardy n
) ا . پ .
فروردگان و خمسهء مسترقه .
فروردين
(
farvardin
) ا . پ . نام ماه اول از سال شمسى كه اول بهار باشد . و نام روز نوزدهم از هر ماه شمسى . و نام فرشتهء خازن بهشت كه تدابير ماه فروردين به دو تعلق دارد . نام باد دبور كه باد مغرب باشد .
فرورفتن
(
feru - raftan
) ف ل . پ .
به زير رفتن و پائين رفتن . و بلعيده شدن . و غوطهور شدن .
فرو رفته دم
(
feru - rafte - dam
) ص .
پ . ستمكش و مغموم و بلاديده .
فرورهاكردن
(
feru - rah - kardan
) ف م . پ . انداختن و ساقط كردن . و انداختن پرده و حجاب و جز آن .
فروريختن
(
feru - rixtan
) ف ل و م . پ .
كاستن . و پاره پاره كردن . و ريختن و ريخته شدن .
فروز
(
faruz
) ص . پ . افروز . و روشن . و روشنكننده . و تابنده و منور .
فروز
(
foruz
) ا . پ . تابش و روشنى و تابدارى . و گرمى . و فروغ آفتاب و جز آن . و صفت و خصلت .
فروز
(
foruz
) ص . پ . روشنكننده و تابنده و منور و هميشه بطور تركيب استعمال مىگردد . مانند : دلفروز : كسى كه از عشق دلش افروخته باشد .
فروزان
(
foruz n
) ص . پ . روشن و نورانى و منور و تابدار و درخشان . و سوزان . و فروزان شدن : روشن شدن و درخشان گشتن و افروختن . و سوختن و مشتعل گشتن و سوزان شدن .
فروزانفر
(
foruz n - far
) ا . پ .
فر فروزان و خالق و آفريننده و پرورنده و پرورشكنندهء آدمى .
فروزة
(
farvazat
) م . ع . فروز فروزة : بمرد و هلاك گرديد .
فروزد
(
faruzad
) ا . پ . سبزهء تر و تازه و آبدار . و ستارهء مشترى .
فروزش
(
foruzec
) ا . پ . تجلى . و روشنى و تابش . و تفصيل و تفسير . و تعريف .
فروزشگر
(
foruzec - gar
) ا . پ .
روشنكننده و افروزنده . و تعريفكننده و توصيفكننده . و ستايشگر .
فروزگان
(
foruzg n
) ا . پ . صفات و خصلتها و صفتها و خصال .
فروزندگى
(
foruzandagi
) ا . پ .
روشنى و ضياء و تابانى و تابندگى .
فروزنده
(
foruzande
) ا . پ . افروزنده و روشنكننده و درخشنده و تابنده و نور دهنده . و صيقلگر . و فروزندهء خاور :
خورشيد .
فروزه
(
foruze
) ا . پ . وصف و صفت .
و خصلت . و تعريف و توصيف .
فروزها
(
foruz - h
) پ . ج . فروز يعنى فروغها و تابشها . و صفتها و خصلتها .
فروزيدن
(
foruzidan
) م ف . پ .
فروختن .
فروزيده
(
foruzide
) ص . پ .
درخشيده . و موصوف شده . و بيان شده .
فروزينه
(
foruzine
) ا . پ . آتش برگ و آتش زنه و چخماق . و هر چه بدان آتش افروزند مانند خار و خاشاك و جز آن . و صفت و خصلت .
فروس
(
farus
) ا . ع . شير بيشه .
فروس
(
forus
) ع . ج . فرس (
fars
) و ج . فرس (
faras
) .