فرارسيده
(
far - raside
) ص . پ .
باز آمده . و شامل شده . و دريافت شده . و رسيده .
فرارفتگى
(
far - raftagi
) ا . پ .
پيش رفتگى .
فرارفتن
(
far - raftan
) ف ل . پ . رفتن .
و پيش رفتن . و جلو افتادن و مقدم شدن .
فرارو
(
far - ru
) و فراروى (
far - ruy
) ا . پ . پشت سر كه بتازى قمحدوه گويند .
فرارون
(
far - run
) ا . پ . كسى و يا چيزى كه روزبه نباشد و روز بروز پس رود نه بطريق صلاح و خوبى .
فرارى
(
far ri
) و (
fer ri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه از جائى گريخته و فرار كرده باشد . و كسى كه منزوى گشته و از مردم گريزان باشد .
فراريج
(
far rij
) ع . ج . فروج .
فراز
(
far z
) ا و ص . پ . پهن شده و پخش گرديده . و بسته . و گشاده و باز كرده شده . و باز كردگى و گشودگى . و پوشيدگى در . و فراهم آمدگى . و فروز و افروختگى .
و بالا . و نشيب . و زير . و زبر . و نافرمان .
و مردم نافرمان و سركش . و اسب سركش .
و آلت تناسل . و وصل و پيوستگى . و در آمدگى .
و فرا رفتگى . و خون .
فراز
(
far z
) م ف . پ . قريب و نزديك و پيش و حضور . و پس از اين و بعد از اين و از اين باز . و عقب و پس . و باز و مكرر .
و هنگام و زمان . و نير كلمهء فرازگاه بطور زائد استعمال مىشود مانند فراز اندوختن كه بمعنى اندوختن است . و فراز آر : كلمهء امر يعنى ببر و حمل كن و يا بياور . و فراز آوردن : يافتن و حاصل كردن . و فراز دادن : پس دادن . فزازده : كلمهء امر يعنى پس بده و يا باز بده و مكرر بده . و فراز رساندن : رسيدن كنانيدن و سبب رسانيدن شدن . و فراز رسيدن : رسيدن . و در آمدن و داخل شدن . و واقع شدن . و صادر شدن . و وقوع يافتن . و فراز كردن :
باز كردن و گشودن در . و بستن در و پوشيدن در . و بنا كردن . و فراز گرفتن : احاطه نمودن و محاصره كردن . و برابر آمدن و راست افتادن . و فراز و نشيب : بالا و پائين . و از صباح فراز انتظار مىكشم و يا از ديروز فراز انتظار مىكشم يعنى از هنگام صباح و يا از هنگام ديروز انتظار مىكشم .
فراز
(
far z
) و (
fer z
) ا و ص . پ .
بلند . و بلندى . و بلند شونده . و بالا رونده .
فراز
(
far z
) و (
fer z
) پ . كلمهء امر يعنى بلندشو . و بالارو .
فرازد
(
far zed
) ع . ج . فرزدق .
فرازدن
(
far - zadan
) ف م . پ .
گشادن و گشودن و بازكردن . و بىحجاب كردن . و آزاد كردن و رهائى دادن .
فرازع
(
far ze '
) ع . ج . فرزعة .
فرازق
(
far zeq
) ع . ج . فرزدق .
فرازمان
(
far zm n
) ا . پ . فرمان و حكم و امر .
فرازنده
(
far zande
) ا . پ . بالا كننده و افرازنده . و كشت كار .
فرازنو
(
fer zenav
) و (
fer zenu
) ا . پ . پروانهء چراغ .
فرازه
(
far ze
) ا . پ . جاى بلند .
فرازى
(
far zi
) ا . پ . بلندى و رفعت و ارتفاع و افرازى .
فرازيد
(
far zid
) ع . ج . فرزدق .
فرازيدن
(
far zidan
) ف م . پ .
افراشتن و بلند كردن . و گشادن . و بستن .
و پيوستن و وصل كردن و متصل كردن .
فرازين
(
far zin
) ع . ج . فرزان .
فرازين اوروند
(
far zin - ovrvand
) ا . پ . نفس عالم بالا . و لقب نامهاى كه جمشيد شاه نوشته است .
فراس
(
far s
) ا . ع . نوعى از خرماى سياه .
فراس
(
fer s
) ا . ع . نام مردى . و ابو فراس : كنيهء فرزدق شاعر . و كنيهء شير بيشه .
فراس
(
farr s
) ا . ع . شير بيشه .
فراسب
(
fer sab
) ا . پ . استانهء در . و جزء بالائين در . و شاه تير و چوب بزرگى كه بدان بام خانه را پوشند .
فراسة
(
far sat
) م . ع . فرس فراسة و فروسة و فروسية . مر . فروسة .
فراسة
(
fer sat
) ا . ع . دانائى بعلامت و نشان و نظر ( اسم است تفرس را ) . الحديث :
اتقوا فراسة المؤمن .
فراست
(
fer sat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيماد و قيافه يعنى علمى كه بدان از صورت ظاهر پى بما فى الضمير شخص و بسيرت آن برند . و زيركى و تيز فهمى . و ادراك و دريافت و هگ و هوشيارى و عقل و راى و تدبير . و دانش و دانائى و كياست و قابليت .
و علم فراست : علم قيافه . و فراست كردن : تخمين كردن و گمان كردن . و غيب گفتن . و از ما فى الضمير خبر دادن . و حكم كردن . و فراست نامه : كتابى كه در آن از علم قيافه بحث كنند .
فراستو
(
far stu
) و فراستوك (
far stuk
) ا . پ . پرستوك .
فراسته
(
far ste
) م ف . پ . قدرى عقب و كمى به سمت عقب
فراسخ
(
far sex
) ع . ج . فرسخ .