فدان
(
fad n
) ا . ع . گاو نر . و دو گاو قلبه ران در پهلوى هم بسته ، و يكى را فدان نگويند . و ساخت آماج كشاورزان . ج : افدنة و فدن .
فدان
(
fad n
) ا . ع . بمعنى فدان .
مر . فدان . ج : فدادين .
فداوى
(
fad vi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فدائى و فدوى و قربانى . و داوطلب .
فدائى
(
fad 'i
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فدوى و قربانى و كسى كه خود را سربهاى ديگرى كند و جهة رهائى ديگرى و يا آسايش آن از روى رضا و رغبت خود را در مهلكه مىاندازد و جان خود را فدا مىكند . و عاشق . و دزد و غارتگر . و داوطلب .
فدائيان
(
fad 'iy n
) پ . ج . فدائى .
فدح
(
fadh
) م . ع . فدحه الدين فدحا ( از باب فتح ) : گران بار كرد او را دين و وام . و فدح الامر فلانا : غالب شد آن كار بر فلان و سنگين كرد او را .
فدخ
(
fadx
) م . ع . فدخ راسه فدخا ( از باب فتح ) : شكست سر او را و لا يكون الا للشيئ الرطب .
فدر
(
fadr
) م . ع . فدر اللحم فدرا ( از باب نصر ) : سرد گرديد گوشت پخته . و فدر الفحل فدرا و فدورا ( از باب نصر و ضرب ) : سست گشت آن گشن از گشنى و باز ايستاد .
فدر
(
fodr
) ص . ع . ج . فادر .
فدر
(
fadar
) ا . ع . بز كوهى كلانسال و يا بز كوهى جوان و رسيده و يا بز كوهى بزرگ جثه . ج : فدور .
فدر
(
fader
) ا . ع . مرد احمق . و چوب زودشكن .
فدر
(
fodor
) ع . ج . فدور .
فدر
(
fodorr
) ا . ع . سيم . و كودك فربه . و كودك نزديك ببلوغ رسيده .
فدرة
(
fedrat
) ا . ع . قطعهاى از گوشت .
و پارهاى از شب . و قطعهاى از كوه .
فدرة
(
fodarat
) . ص ع . رجل فدرة :
مرد تنها رونده .
فدرنجك
(
fadranjak
) ا . پ . بيمارى كه آن را كابوس نيز گويند . و كنارهاى دهان و پيرامون دهان از طرف بيرون .
فدرنگ
(
fadrang
) ا . پ . چوبى گنده و ستبر كه در پس در كوچه اندازند تا در گشوده نشود . و چوبى كه گازران بر جامه زنند و جامه را بدان تاب داده بيفشارند . و جندره و رخت مال و آن چوبى باشد كه زنان در خانهها بر رخت پوشيدبى و جز آن زنند و تا كنند .
و چوب دقاقى كه جامه را بدان كوبند . و طعامى كه در دستمالى بسته از جائى به جائى برند . و اذن و رخصت و دستور .
فدرونك
(
fadrunak
) ا . پ . سنگى كه بر كنگرههاى قلعه و حصار گذارند تا چون دشمن بپاى ديوار آيد بر سرش اندازند .
فدره
(
fadre
) ا . پ . بوريائى كه از برگ خرما و جز آن بافند و بر بالاى چوبها و پروار - هاى سقف خانه اندازند و خاك و گل بر روى آن ريخته بيندايند .
فدس
(
fods
) ا . ع . تننده . ج : فدسة .
فدسة
(
fedasat
) ع . ج . فدس .
فدسى
(
fadasiyy
) ص . ع . مرد ناشناخته نسب . يق : فلان فدسى يعنى نسب فلان معلوم نيست بكى مىرسد .
فدش
(
fadc
) م . ع . فدش راسه فدشا ( از باب نصر ) : شكست سر او را .
فدش
(
fadec
) ص . ع . رجل فدش مدش : مرد گول و نادان در كار .
فدع
(
fod '
) ص . ع . ج . افدع و فدعاء .
فدع
(
fada '
) ا . ع . اعوجاج و كجى خرد - گاه دست و پاى چندان كه كف دست و پاى بجانب انسى برگردد . و رفتار بر پشت پاى كه در حين راه رفتن پشت پاى بر زمين آيد . و خميده شدن . و مرتفع گرديدن پيش و پس كف پاى چندان كه اگر گنجشكى در زير پاى مرد افدع درآيد آزارى بدان نرسد . و كجى در بندها كه گويا از جاى خود زايل شدهاند و اين اكثر در خردگاههاى ستور خلقى باشد . و خميدگى ميان كف پاى و استخوان ساق .
و كژى ما بين ران و سم ستور . و برآمدگى پيشگاه سپل شتر . ( و الفعل فى الكل من سمع ) .
فدعاء
(
fad'a '
) ص . ع . مؤنث افدع :
زن كف دست و پاى درون رويه رفته . و آنكه شكم كف پاى وى باريك بود چندانكه به زمين نرسد . و ناقة فدعاء : ماده شترى كه سپل ما بين ران و قدم آن كج برآمده باشد . ج : فدع .
فدعة
(
fada'at
) ا . ع . جائى از دست و پاى كه داراى فدع بود . مر . فدع .
فدغ
(
fadq
) ا . ع . فدغه فدغا ( از باب فتح ) : شكست آن را . و فدغ الطعام :
روغن بر روى طعام كرد . و نيز فدغ : شكستن و كفانيدن چيزى كاواك را .
فدغ
(
fadaq
) ا . ع . خميدگى در كف پاى .
فدغم
(
fadqam
) ا . ع . مرد نيكو صورت خوبروى بزرگ هيكل . و ترهء آبناك .
فدغم
(
fadqam
) ص . ع . خد فدغم :
روى نيكوى پرگوشت . ج : فداغم .
فدغمة
(
fadqamat
) م . ع . فدغم الرجل فدغمة ( مجهولا ) : پرگوشت روى گرديد آن مرد .
فدفد
(
fadfad
) ا . ع . دشت . و جاى سخت و درشت و بلند . و زمين هموار و برابر .
ج : فدافد . و اسم مردى .
فدفد
(
fodfod
) و (
fodafed
) ص .
ع . بلند . و درشت آواز .
فدفد
(
fodafed
) ا . ع . شير خفتهء چغرات شده .
فدفدة
(
fadfadat
) ا . ع . آواز شبيه