غر
(
qorr
) ا . ع . خوراكى كه مرغ بچوزهء خود دهد . و شكاف زمين . و چشمهء باريك و تنگ . و شكن و چين جامه . و نورد پوست .
و دم شمشير . و نام مرغى آبى . و نام موضعى .
غر
(
qorr
) ا و ص . ع . ج . غراء . و ج .
اغر و غراء .
غرا
(
qar
) م . ع . غرى غرا و غراء .
مر . غراء .
غرا
(
qar
) ا . ع . سريشم . و هر چه بدان بيالايند چيزى را . و سريشم ماهى . و خوبى .
و گوساله . و هر مولودى . و لاغر و مهزول .
ج : اغراء .
غرا
(
qor
) ا . پ . هر چيز كه متصف بسپيدى و روشنى باشد . و آفتاب .
غراء
(
qar '
) م . ع . غرى غرا و غرى و غراء ( از باب سمع ) : متمادى گرديد خشم او . و غرى فلان بفلان : برانگيخت فلان بر فلان به نحوى كه كسى تحمل آن را نتوانست كردن . و غرى العد : سرد شد آب چشمه . و غرى به : آزمند شد به آن . و غرى بين القوم : افساد كرد ميان آن گروه .
و غرى الكلب بالصيد : برانگيخت سگ را بر شكار . و غرى بينهم العداوة :
دشمنى انداخت ميان ايشان و بر آغالانيد آنها را برهم .
غراء
(
qar '
) ا . ع . آزمندى . و بر انگيختگى و تحريص بر دشمنى .
غراء
(
qer '
) ص . ع . رجل غراء :
مرد بىستور .
غراء
(
qer '
) ا . ع . سريشم . و سريشم ماهى . و هر چه بدان بيالايند چيزى را و چيزى را به چيزى بچسبانند .
غراء
(
qer '
) م . ع . غارى بين الشيئين مغاراة و غراء : پياپى كرد آن دو چيز را . و غارى فلانا : ستيهيد بر فلان در پيكار .
غراء
(
qarr '
) ص . ع . مؤنث اغر . و مهرة غراء : كرهء اسب كه در پيشانى وى غره باشد . و ظهيرة غراء : ظهر سخت گرم . و كذا : هاجرة غراء و ديقة غراء . ج : غر .
غراء
(
qarr '
) ا . ع . مرغ سپيد . ج :
غر ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) .
و گياهى خوشبو . و نام مدينهء منوره . و ليلة الغراء : شب پنجشنبه .
غراءى
(
qar '
) ع . ج . غراءى .
غراءى
(
qor '
) ا . ع . كف و رغوهء شير . و سرشير . و سنگ بزرگ . ج :
غراءى .
غراب
(
qor b
) ا . ع . زاغ و كلاغ .
ج : اغرب و اغربة و غرب و غربان . و ج ج :
غرابين . المثل : فلان احذر من الغراب .
و نيز غراب : حد هر چيزى . و تيزى تير . و تيزى هر چيزى . و يخچه و تگرگ . و برف .
و پس سر . و خوشهء نخستين از بار پيلو . و تندى پائين سرين متصل بالاى ران و يا استخوان باريك پائين استخوان تنك . ج : غربان . و الغراب الاعصم : كلاغى كه يكى از دو دو پايش سپيد بود و عزيز الوجود است . و غراب البين : كلاغى كه در محل خانه هاى مردم نشيند چون از آنجا رحلت كنند و يا كلاغ سياهى كه مانند شخص مصيبت رسيده نوحه مىكند و بپارسى كاچكينه نامند . و رجل الغراب :
قسمى از بندش پستان ماده شتر تا كرهء آن مكيدن پستان نتواند . و گياهى كه آطريلال و قازاياغى نيز گويند . و قولهم : صر عليه رجل الغراب يعنى تنگ و دشوار . گرديد بر وى كار . و نيز غراب : نام شخصى بود كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله نام وى را تغيير داده مسلم گذاشت .
و نهى غراب : نام موضعى .
غراب
(
qor b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زاغ و كلاغ . و نوعى از كشتى . و غراب زمين : شب سياه و شب تاريك .
غرابات
(
qar b t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى عجيب و نادر و چيزهاى غريب و غرائب .
غرابان
(
qor b ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو استخوان باريك پائين استخوان تنك سرين .
و يا دو تندى پائين سرين متصل بالاى ران .
غرابة
(
qar bat
) م . ع . غرب الكلام غرابة ( از باب كرم ) : دور گرديد معناى آن سخن و باريك گرديد و پنهان ماند . و غرب غرابة و غربة و غربا . مر . غربة .
غرابة
(
qor bat
) ا . ع . اول هر چيزى .
و تيزى شمشير .
غرابت
(
qar bat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز عجيب و غريب و نادر و بديع .
و عجب و تعجب .
غرابلى
(
qar beliyy
) ا . پ . غربال ساز و پرويزن ساز .
غرابى
(
qor bib
) ا . ع . قسمى از خرما .
غرابيب
(
qar bib
) ع . ج . غربيب .
غرابيل
(
qar bil
) ع . ج . غربال .
غرابيلى
(
qar biliyy
) ا . ع . پرويزن ساز .
و پرويزن فروش .
غرابين
(
qar bin
) ع . ج . غربان . و ج ج .
غراب .
غراة
(
qar t
) ا . ع . مولود و نوزاده . و لاغر و مهزول .
غراث
(
qer s
) ع . ج . غرثان . و ج .
غرثى .
غراثى
(
qar s
) ع . ج . غرثان .
غراچه
(
qar - ce
) ا . پ . حيز و مخنث و نامرد و ديوث و به چشم خود بين و زن بحريف .
و احمق و ابله و نادان . و نام ولايتى .