خورد و بگرداند آسيا را . و آنچه ما بين دو خط كشت واقع باشد .
عنفجيج
(
anfajij
) ا . ع . ماده شترى كه ما بين فرجههاى دست و پاى آن دورى بود .
و ماده شتر تيز ناآشنا . و ماده شتر كلان سال دفزك ستبر .
عنفس
(
enfes
) ا . ع . ناكس كوتاه بالا .
عنفش
(
anfac
) ص . ع . رجل عنفش اللحية : مرد دراز ريش انبوه .
عنفشة
(
anfacat
) م . ع . عنفشت لحيته عنفشة : انبوه شد ريش او .
عنفشيش
(
anfacic
) ص . ع . رجل عنفشيش اللحية : مرد دراز ريش انبوه .
عنفص
(
enfes
) ا . ع . زن پليد زبان كم حيا . و زن لاغر بدن بسيار حركت . و زن كوتاه قد فريبندهء بشگفت آورنده . و زن پليد بد كردار . و ماده بچهء روباه . و مرد بدخوى درشت خلق .
عنفصة
(
enfesat
) ا . ع . زن بسيار گوى پرحرف بدبوى .
عنفط
(
anfat
) ا . ع . ما بين هر دو بروت تا بينى .
عنفط
(
onfot
) و (
anaffat
) ا . ع . بد خوى . و ما بين هر دو بروت تا بينى . و نام حيوانى كه آن را سياه گوش گويند .
عنفطة
(
anfatat
) ا . ع . سياه گوش ماده .
عنفق
(
anfaq
) ا . ع . سبكى چيزى .
عنفقة
(
anfaqat
) ا . ع . مويهاى چند ما بين لب زيرين و زنخ و يا لب زيرين تا زنخ خواه در آن موئى باشد و يا نباشد . ج :
عنافق .
عنفك
(
anfak
) ا . ع . مرد گول . و زن گول . و مرد ثقيل ناگوار .
عنفو
(
onfovv
) ا . ع . اول هر چيزى .
و اول خوبى هر چيزى .
عنفوان
(
onfov n
) و عنفوة
(
onfovvat
) ا . ع . اول هر چيزى . و اول خوبى هر چيزى .
و هو فى عنفوان شبابه : او در اول جوانى است . و هم يخرجون عنفوانا اى عنفا عنفا يعنى يكى پس از ديگرى .
عنفى
(
onfi
) و عنفيه
(
onfiyye
) ص .
پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بعنف يعنى سخت و درشت . و ستمى و ظلمى و اجبارى . و تكاليف عنفيه : امور اجباريه و دشوار كه بظلم و ستم و جبر بر كسى وارد گردد .
عنق
(
onq
) و (
onoq
) و (
onaq
) ا .
ع . گردن ( مذكر و مؤنث هر دو آيد ) . و بنى تميم عنق (
onq
) به سكون نون گويند . ج : اعناق و اعنق .
و جماعت مردم . و رؤسا و مهتران . و پارهاى از نان . و پائين شكنبهء ستور . و قولهم :
كان ذلك على عنق الدهر يعنى بود اين در زمان قديم . و هم عنق اليك : ايشان مايلاند بسوى تو و منتظرند كه چه شود . و امانة الله فى عنقك : امانت خداست بر ذمهء تو . و نيز عنق : مادر عوج دراز قامت . و ذو العنق : نام اسبى . و لقب چند نفر .
عنق
(
onoq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گردن . و بدعنق : بداخم متكبر .
عنق
(
anaq
) ا . ع . نوعى از رفتار شتاب ستور . و درازى گردن .
عنقا
(
anq
) ا . پ . نام سازى . و نام نوائى از موسيقى .
عنقا
(
anq
) و (
onq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سيمرغ و اشتركا كه عنقاى مغربى نيز گويند . و هر چيز نايافت و ناياب .
عنقاء
(
anq '
) ص . ع . مؤنث اعنق .
مر . اعنق .
عنقاء
(
anq '
) ا . ع . سختى و بلا . و مرغى معروف الاسم مجهول الجسم . و سر پشته .
و پشتهء در بالاى كوه بلند . و پشتهء گستردهء بر زمين .
و العنقاء المغرب و نيز عنقاء مغرب و يا عنقاء مغربة و يا عنقاء مغرب (
moqreb
) هر مرغ پرپرش و قوى بال را گويند . و سخن بىمعنى و غير مفهوم . و بليه و بدبختى . و زنى كه به سفر رود و از وى خبرى نباشد .
عنقاد
(
enq d
) ا . ع . خوشهء انگور و خوشهء پيلو و خوشهء بطم و جز آن .
عنقاش
(
enq c
) ا . ع . ناكس و لئيم .
و دوره گرد كه در دهات اجناس فروشد .
عنقر
(
anqar
) و (
anqor
) ا . ع . بيخنى .
و آنچه نخستين از نى بر زمين آيد و تر و تازه بود . و بيخ لخ . و لوئى . و بيخ هر چيزى .
و دل خرمابن . و نژاد مردم . و فرزند كشاورزان .
عنقر
(
onqor
) ا . ع . ماده شتر برگزيده و بسيار خوب .
عنقرة
(
onqorat
) ا . ع . ماده باشه . و نام زنى .
عنقريب
(
an - qarib
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - به زودى و در اين نزديكى .
عنقز
(
anqaz
) ا . ع . مزرنجوش . و نرهء خر . و ابو عنقز : نام مردى . و دارة عنقز :
در ديار بكر بن وائل است .
عنقزة
(
anqazat
) ا . ع . رايت . و بلا و سختى . و زهر .
عنقزى
(
anqaziyy
) ص . ع . منسوب بعنقز و يا عنقزة .
عنقس
(
anqas
) ا . ع . نيك زيرك و كربز پليد طبع .
عنقش
(
anqac
) ا . ع . لاغرى و هزال .
و نام مردى .
عنقشة
(
anqacat
) م . ع . عنقش بالشيئ عنقشة : در آويخت بآنچيز .
عنقفير
(
anqafir
) ا . ع . بلا و سختى . و زن پليد زبان . و كژدم . و شتر كلانسال كه