از كلانسالى پشت آن بر بازو افتاده باشد .
عنقل
(
anqal
) ا . ع . رودهء سوسمار .
عنقود
(
onqud
) ا . ع . خوشهء انگور و خوشهء پيلو و خوشهء بطم و جز آن . ج : عناقيد .
و نام گاو نر .
عنك
(
ank
) ا . پ . خرى كه پيشاپيش گله رود .
عنك
(
enk
) ا . پ . آسياى عصارى . و ستون خانه . و ستون آسياى عصارى .
عنك
(
ank
) م . ع . عنك اللبن عنكا و عنوكا ( از باب نصر ) : فرو خفت شير و ستبر گرديد . و عنك فلان فى الارض : حمله كرد فلان و بازگشت .
و كذا : عنك الفرس . و عنك الرمل :
بسته گرديد ريگ و بلند شد چندانكه راه به روى نماند . و عنك الدم : سخت شد سرخى خون . و كذا : عنك الرمل . و عنك البعير : در ريگ در آمد شتر و بيرون شدن از آن دشوار گرديد بر وى . و عنك الباب :
بند نمود در را . و عنكت المراة :
ناساز وارى نمود آن زن و نافرمانى كرد با شوى خود . و عنك فلان : در آمد فلان در ريگ بسيار .
عنك
(
ank
) و (
enk
) و (
onk
) ا . ع .
از اول شب تا ثلث آن . و پارهاى از شب كه سخت تاريك باشد . و ثلث آخر شب .
عنك
(
enk
) ا . ع . بزرگ و معظم هر چيزى . و در .
عنك
(
enk
) و (
anak
) ا . ع . اصل و بن و بيخ .
عنك
(
onk
) ع . ج . عنيك .
عنك
(
anka
) ع . يعنى از تو .
عنكب
(
ankab
) ا . ع . عنكبوت نر .
عنكباء
(
ankab '
) و عنكباة (
ankab t
) و عنكبات
(
ankab t
) ا . ع . عنكبوت و تننده .
عنكبة
(
ankabat
) ا . ع . عنكبوت ماده .
عنكبوت
(
ankabut
) و عنكبوة (
ankabut
) ا . ع . كرتينه ( مذكر و مؤنث هر دو آيد ولى بيشتر مؤنث آيد ) . ج : عناكب و عنكبوتات . و عكاب و عكب و اعكب :
اسم جمع .
عنكبوت
(
ankabut
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تننده و تبينه و كرتينه و تفين و تفينه و چاغ و زجال و كروتنه و كره تن و ورند و كلاش نيز گويند .
عنكبوتات
(
ankabut t
) ع . ج . عنكبوت .
عنكبوتة
(
ankabutat
) ا . ع . عنكبوت ماده .
عنكث
(
ankas
) ا . ع . پشم انبوه برهم نشسته . و نام گياهى . و نام مردى .
عنكد
(
ankad
) ا . ع . صلب و درشت .
و گول و احمق .
عنكرة
(
ankarat
) ا . ع . ماده شتر كلان جثه .
عنكرة
(
ankarat
) م . ع . عنكر السنام عنكرة : داراى پيه گرديد آن كوهان .
عنكش
(
ankac
) ا . ع . مردى كه باك ندارد از روغن نماليدن و آرايش ناكردن .
عنكشة
(
ankacat
) م . ع . عنكش العشب عنكشة : زرد گرديد آن گياه و خشك شد . و نيز عنكشة : زنگار گرفتن چيزى .
عنكل
(
ankal
) ا . ع . سخت و درشت .
و استخوان پشت از دوش تا سرين .
عنكم
(
ankom
) ع . يعنى از شما .
عنگ
(
ang
) ا . پ . خر نر . و بانگ و نعرهء خر .
عنم
(
anm
) ا . پ . گلنار .
عنم
(
anam
) ا . ع . درختى حجازى كه بارش سرخ و بدان انگشتان خضاب كرده را تشبيب دهند . و شاخههاى خرنوب شامى . و رشته مانندى كه بدان رز برواديج برآيد . و خار درخت طلح . و نوعى از كربسه . و نام مردى .
عنمة
(
anamat
) ا . ع . شكاف لب مردم .
و واحد عنم يعنى يك خار درخت طلح .
عنمى
(
anamiyy
) ص . ع . منسوب بعنم يعنى نيكو روى سرخ رنگ .
عنن
(
anan
) ا . ع . پيش آمدگى . و پيش گيرى چيزى . و جانب و ناحيه . و ناحق گرفته و باطل . و نامردى .
عنن
(
anan
) م . ع . عن عنا و عننا و عنونا . مر . عن .
عنن
(
anan
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نامردى و عدم توانائى بر نزديكى زنان .
عنن
(
onan
) ع . ج . عنة .
عنن
(
onon
) ع . ج . عنان .
عنو
(
env
) ا . ع . جانب و ناحيه . و كرانهء آسمان . و عنو الناس : گروه مردمان از قبايل مختلف . ج : اعناء . و جاءنا اعناء الناس : آمدند ما را قومى از قبايل پراكنده .
عنو
(
onovv
) م . ع . عنوت فيهم عنوا و عناء ( از باب نصر ) : بندى و اسير گرديدم در ميان ايشان . و عنوت له :
فروتنى و خوارى نمودم مر او را . قوله تعالى :
وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ
. و عنوت الشيئ : آشكار كردم آن چيز را .
و عنوت بالشيئ : برآوردم آن چيز را .
و عنوت بالشيئ : برآوردم آن چيز را .
و عنت الارض بالنبات : رويانيد آن زمين گياه را . و عنا الكلب الشيئ :
شميد سگ آن چيز را . و عنا النبات :
پديد آمد آن گياه . و عنت القربة بماء كثير : ضبط آب بسيار نتوانست كرد آن مشك و آب بر آمد از آن . و عنت به امور :
فرود آمد به روى كارها . و عنا الامر عليه :
دشوار گرديد آن كار بر وى .
عنواش
(
env c
) ا . ع . ماده شتر درازيا .