علوان
(
olv n
) ا . ع . علوان الكتاب :
عنوان كتاب و ديباچه و مقدمهء آن .
علوان
(
olv n
) و (
elv n
) م . ع . علون الكتاب علونة و علوانا و علوانا :
عنوان كرد كتاب را و ديباچه نوشت مر آن را .
علوب
(
olub
) ع . ج . علب . و ج . علب .
علوج
(
aluj
) ا . ع . پيغام و رسالت . و رسول و پيغامبر . يق : هذا علوج صدق و الوك صدق : اين رسول امين و صادقى است .
علوج
(
oluj
) ع . ج . علج .
علود
(
elvadd
) ا . ع . مرد دراز و بزرگ و مهتر استوار راى باوقار .
علود
(
elvadd
) ص . ع . رجل علود العنق : مرد دراز گردن .
علودة
(
alvadat
) م . ع . علود علودة : لازم گرفت جاى را چندان كه كسى نتوانست آن را بجنباند .
علودة
(
elvaddat
) ا . ع . اسب سركش .
و اسبى كه منقاد نشود مگر آنكه از پس وى را برانند . و شتر كهن سال .
علو رتبت
(
alu - rotbat
) ص . پ . بلند مرتبه و بزرگ قدر .
علوز
(
ellavz
) ا . ع . قولنج . و درد شكم . و ديوانگى . و مرگ زود و سريع . و تلاق درشت .
علوس
(
ellavs
) ا . ع . نوعى از طعام .
و ما علسنا علوسا يعنى نچشيديم چيزى .
علوس
(
allus
) ا . ع . نام قلعهاى مرا كرادرا .
علوس
(
ellavs
) ا . ع . قولنج و درد شكم .
علوش
(
ellavc
) ا . ع . شغال . و گرگ .
و دابهاى كوچك . و نوعى از ددان . و مرد سبك حريص و آزمند .
علوص
(
ellavs
) ا . ع . ناگوارد و تخمه و درد شكم .
علوض
(
ellavz
) ا . ع . شغال ( بلغت حمير ) .
علوف
(
oluf
) ع . ج . علف .
علوف
(
ellavf
) ص . ع . شيخ علوف :
پير كلانسال .
علوفة
(
alufat
) ا . ع . هر آنچه ستور بخورد . ج : علف و علف . و ماده شتر و گوسپندى كه در چرا نگذارند و علوفه دهند . و و شتر طلح خوار .
علوفچى
(
olufa - ci
) ا . پ . كسى كه علوفهء حيوانات بوى سپرده است .
علوفه
(
olufe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوراك ستور از كاه و جو و علف و يونجه و جز آن كه چرام و چرامين و چرايين و واش نيز گويند .
علوق
(
aluq
) ا . ع . مرگ و موت . و غول . و بلا و سختى . و آنچه شتر بچرد . و درختى كه ماده شتر باردار بخورد . و آنچه بمردم درآويزد . و ماده شترى كه بر بچهء غير مهربان شود و وى را بوى كند و شير ندهد . و زنى كه بر غير شوهر خود مهربان باشد . و ماده شترى كه برگشن خوىگر نگردد و هم بر بچه مهربانى نكند . و دايهء شيرده . و ما بالناقة علوق : اين ماده شتر چيزى از شير ندارد .
المثل : عاملنا معاملة العلوق : دربارهء كسى گويند كه بگويد و نكند .
علوق
(
oluq
) م . ع . علق الظبى فى الحبالة علوقا ( از باب سمع ) : در آويخت آهو در دام . و علق الخصم بخصمه و تعلق به : درآويخت بدشمن خود و چسبيد به آن . و علقت المراة بالولد : باردار گرديد و آبستن شد آن زن . و علق علقا و علوقا . مر . علق . و علق علقا و علقا و علوقا و علاقة . مر . علق و علق .
علوق
(
oluq
) ا . ع . گرانمايهترين مال .
و ج . علق .
علوك
(
oluk
) ع . ج . علك .
علوم
(
olum
) ع . ج . علم .
علوم
(
olum
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دانشها و علمها . و علوم مدونه ازاينقرار است : علم اخلاق و ادب و علم اصطرلاب و علم اصول و علم ان شاء و علم بتانيك و علم بيان و علم تاريخ طبيعى و علم تراپوتيك و علم تشريح و علم تصوف و علم تعبير و علم تعويذات و علم تفسير و علم تواريخ و علم جبر و مقابله و علم جراثقال و علم جغرافيا و علم جفر و علم حديث و علم حجارى و علم حساب و علم حقوق و علم حكمت و علم دوا سازى و علم رسم الخط و علم رمل و علم شيمى ( كيميا ) و علم صرف و علم طب و علم طلسمات و علم عدد و علم عروض و علم فرائض و علم فقه و علم فلاحت و علم فيزيك و علم فيزيولوژى و علم قافيه و علم قرائت و علم قيافه و علم كلام و علم كيميا و علم محاضرات و علم مساحت و علم معانى و علم معما و علم مناظر و مرايا و علم منطق و علم موسيقى و علم نجوم و علم نحو و علم نقاشى و علم هندسه و علم هيئت .
علون
(
olun
) م . ع . علن علنا و علونا .
مر . علن .
علونة
(
olvanat
) م . ع . علون علونة و علوانا و علوانا . مر . علوان و علوان .
علوى
(
olvi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملك و فرشته . و سياره . ج : علويان . و نيز علوى : بلندى و سمائى ضد سفلى كه منو نيز گويند .
علوى
(
alavi
) ا . پ . كسى كه از اولاد حضرت امير مؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام بود .
علوى
(
olviyy
) ص . ع . منسوب بعالية عربستان .
علوى
(
alaviyy
) ص . ع . كسى كه از اولاد حضرت امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام بود .
علويات
(
alaviyy t
) پ . ج . علوية .