داود و يقين كرد . و كذا قوله :
الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ
. و طنه ظنا : تهمت كرد آن را . و ظن فلان :
دروغ گفت فلان . قوله تعالى :
إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ . *
ظن
(
zan
) و (
zann
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گمان و پنداشت و خيال و حدس و وهم و تصور . و شبهه و شك و ترديد و رويز و دو دلى . و راى . و يقين . و باور . و سوء ظن : تصور بد و خيال و فكر بد و گمان بد و حدس بد . و ظن غالب : رويز غالب .
ظنابيب
(
zan bib
) ع . ج . ظنبوب . و قرع الظنابيب : سرعت اجابت . و قرع ظنابيب الامر : خوار گردانيد آن را و رام كرد . و آمادهء جنگ گرديد . و درآمد در كار هاى سخت و دشوار .
ظنب
(
zenb
) ا . ع . بيخ و بن درخت .
و كندهء درخت .
ظنبة
(
zonbat
) ا . ع . پى كه بر اطراف پرهاى تير كه نزديك سوفار است پيچند .
ظنبوب
(
zonbub
) ا . ع . كرانهء پيشين ساق . و استخوان خشك ساق . و طرف استخوان ساق . و ميخى در كعب سنان كه سر نيزه در وى رود . ج : ظنابيب .
ظنة
(
zennat
) ا . ع . تهمت . ج :
ظنن .
ظنت
(
zennat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تهمت .
ظنمة
(
zanamat
) ا . ع . يك شربت از شير كه مسكهء آن را نگرفته باشند .
ظنن
(
zenan
) ا . ع . ج . ظنة .
ظنون
(
zanun
) ا و ص . ع . مرد با سوء ظن و بدگمان . و مرد سست و كمحيله .
و مرد كمخير . و كسى كه اعتماد بخير وى نباشد . و كسى كه گمان خير در او رود و چنين نباشد . و مرد بدخلق . و زنى كه ويرا جهت شرافت تزويج كنند . و چاه كم آب . و چاهى كه معلوم نباشد آب دارد و يا ندارد . و وامى كه معلوم نباشد اداى آن كه گزارده مىشود و يا نمىشود . الحديث : المؤمن لا يمسى و لا يصبح الا و نفسه ظنون عنده اى متهمة لدينه بالجناية و التقصير فى طاعة اللّه .
ظنون
(
zonun
) ع . ج . ظن .
ظنى
(
zanni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - گمانى و حدسى و خيالى و وهمى و تصورى .
ظنين
(
zanin
) ص . ع . تهمت كرده شده .
ج : اظنة .
ظوءة
(
zav'at
) ا . ع . مرد گول و نادان .
ظؤار
(
zo'ar
) ا . ع . ديگ پايه . و ج .
ظئر .
ظواهر
(
zav her
) ا . ع . مردم شريف و نجيب . و ظواهر الارض : گياههاى زمين .
و بلنديها . يق : هاجت ظواهر الارض اذا يبس بقلها . و ظواهر القريش : آنان كه در ظاهر مكه فرود آمدندى .
ظؤر
(
za'ur
) و
ظؤرة
(
za'urat
) ص . ع . ناقة ظؤر : ماده شتر مهربان بر بچهء غير . و ظؤرة مثله .
ظؤر
(
zo'ur
) و
ظؤرة
(
za'urat
) و (
zo'urat
) ع . ج . ظئر .
ظؤرى
(
zo'ur
) ا . ع . ماده گاو آزمند گشن .
ظوف
(
zuf
) ا . ع . اخذه بظوف رقبته : گرفت پوست گردن او را . و تركته بظوف رقبته : گذاشتم او را تنها .
ظؤوب
(
zo'ub
) ع . ج . ظأب .
ظؤور
(
zo'ur
) ع . ج . ظئر .
ظؤورة
(
zo'urat
) ع . ج . ظئر .
ظهار
(
zah r
) ا . ع . سطح زمين سنگستان .
ظهار
(
zoh r
) م . ع . ظاهر بينهما مظاهرة و ظهارا : پشت آوردند آن دو نفر و يارمندى كردند مر يكديگر را . و نيز ظهار و مظاهرة : گفتن مرد مر زن خود را : انت على كظهر امى . يق : ظاهر من امراته . و نيز دو جامه بهم در پوشيدن .
ظهار
(
zoh r
) ا . ع . جانب كوتاه موى پر مرغ . ج : ظهران . و گروه و جماعت .
ظهارة
(
zah rat
) م . ع . ظهر ظهارة ( از باب فتح ) : قوى پشت گرديد . و ظهر عنه العيب : محو و ناپديد كرد عيب را از او . و ظهر بالبعير : آماده كرد شتر را جهة حاجت . و ظهر بحاجتى : فراموش كرد حاجت من را .
ظهارة
(
zeh rat
) ا . ع . ابرهء جامه .
ظهارى
(
zah riyy
) ع . ج . ظهرى .
ظهارية
(
zoh riyyat
) ا . ع . پندى از پندهاى كشتى گرفتن و حريف را بر پشت انداختن بر زمين . و نوعى از گائيدن .
ظهارية
(
zoh riyyat
) و (
zoh riyat
) ا . ع . اوثقه الظهارية : محكم بست شانهء او را . و كذلك او ثقه الظهارية .
ظهائر
(
zah 'er
) ع . ج . ظهيرة .
ظهر
(
zahr
) ا . ع . پشت ضد بطن ( مذكر است ) . ج : اظهر و ظهور و ظهران . و ديگ كهنه . و مال بسيار . و فخر به چيزى .
و جانب كوتاه موى پر مرغ . و راه دشت . و زمين بلند و درشت . و شتر آمادهء براى پالان نهادن . و ظاهر قرآن مجيد و لفظ آن خلاف بطن كه تأويل آن است . و حديث . و خير .
و آنچه از شخص غائب و پنهان باشد . و ظهر الكف : پشت دست . و هو على