تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2174

مساهمون:

ص٢١٧٤

صوابنما

(
sav b - nam
) ص . پ . مناسب و درست و صحيح و شايسته .

صواح

(
sov h
) ا . ع . گچ . و گل . و خوى و عرق اسب . و پشتهء بلند از زمين . شيرى كه بر آن آب غالب باشد . و شكوفهء خرما .

صواحب

(
sav heb
) و (
sav heb t
) ع . ج . صاحبة .

صواحة

(
sovv hat
) ا . ع . موى كفيده و پريشان .

صواخ

(
sovv x
) ص . ع . بلد صواخ : شهرى كه در آن پايها به زمين فرورود .

صوادف

(
sav def
) ع . ج . صادفة .

صوادى

(
sav di
) ا . ع . خرمابنان دراز بىآب مانده . ج : صادية .

صوار

(
sov r
) و (
sev r
) ا . ع . گلهء گاوان . ج : صيران . و بوى خوش و اندك از مشك و يا نافهء آن . ج : اصورة .

صوار

(
savv r
) ص . ع . عصفور صوار : گنجشك گويا و جواب ده يعنى هرگاه بخوانند او را جواب دهد . و قيل عصفور صوار اى صوات .

صوار

(
sovv r
) ا . ع . گلهء گاوان .

صوار

(
sav rr
) ع . ج . صارة .

صواران

(
sev r ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو كنج دهان .

صوارف

(
sav ref
) ع . ج . صارفة .

صوارم

(
sav rem
) ع . ج . صارم .

صوارى

(
sav ri
) ع . ج . صارية .

صواع

(
sov '
) ا . ع . جام بزرگ كه در وى آب خورند . ج : صيعان .

صواع

(
sov '
) و (
sev '
) ا . ع . يك قسم پيمانه‌اى كه صاع نيز گويند . ج : صيعان .

صواعق

(
sav eq
) ع . ج . صاعقة .

صواغ

(
sov q
) ا . ع . شكل . و هيكل و كالبد و قالب .

صواغ

(
savv q
) ا و ص . ع . زرگر . و كسى كه طلا و نقره را در قالب مىريزد . و دروغ‌گوى . ج : صواغون .

صواغون

(
savv quna
) ع . ج . صواغ .

صواف

(
savv f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پشم فروش و پشمينه فروش .

صواف

(
sav ff
) ع . ج . صافة .

صوافا

(
sav ffan
) ا . ع . راست . و بطور صف .

صوافق

(
sav feq
) ع . ج . صافقة يعنى بلاها و سختيها .

صواكم

(
sav kem
) ع . ج . صاكمة .

صوالجة

(
sav lejat
) ع . ج . صولجان .

صوالد

(
sav led
) ع . ج . صالدة .

صوالغ

(
sav leq
) ع . ج . صالغ .

صوام

(
sav m
) ص . ع . ارض صوام : زمين خشك بىآب .

صوام

(
savv m
) ص . ع . كسى كه هميشه روزه مىدارد .

صوام

(
sovv m
) ع . ج . صائم .

صوامت

(
sav met
) ع . ج . صامتة .

صوامع

(
sav me '
) ع . ج . صومعة .

صوان

(
sav n
) و (
sev n
) و (
sov n
) ا . ع . تو چه و سياست اسبان . و صوان الثوب : جامه‌دان . و تختهء جامه . و كذلك صوان الثوب و صوان الثوب .

صوان

(
sov n
) ا . ع . نام شهرى در نوبى .

صوان

(
savv n
) ع . ج . صوانة .

صوانة

(
savv nat
) ا . ع . كون . و نوعى از سنگ سخت . ج : صوان .

صوانع

(
sav ne '
) ع . ج . صانعة .

صوانى

(
sav niyy
) ع . ج . صينية .

صواوين

(
sav vin
) ع . ج . صيوان .

صواهل

(
sav hel
) ع . ج . صاهلة .

صوائح

(
sav eh
) ع . ج . صائحة .

صوائف

(
sav ef
) ع . ج . صائفة .

صوب

(
savb
) ا . ع . راست ضد خطا . و و قصد و آهنگ . و تير . و ريزش . و باران . و قولهم : دعنى و على خطائى و صوبى : يعنى من را بخودم واگذار خطا و صواب من با خودم است . و ارميته صوبا : انداختم به او تير .

صوب

(
savb
) م . ع . صاب المطر صوبا ( از باب نصر ) : فرود آمد باران . و صاب السهم القرطاس صوبا و صيبوبة : رسيد تير بقرطاس . و يقال للشدة اذا نزلت : صابت بقر : قرار گرفت در قرارگاه خود . و نيز صوب : ريختن . و قصد و آهنگ كردن . و آمدن از بالا بنشيب . و آوردن بريان . و بهدف رسيدن تير .

صوب

(
savb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طرف و جانب و ناحيه و سوى . و راه و طريق . و مراد . و عزيمت . و آمادگى . و راه راست .

صؤبة

(
so'bat
) و

صوبة

(
subat
) ا . ع . توده و انبار هر چيزى . يق : وجدت الدنانير بين يديه صوبة . و نيز صوبة : انبار گندم . و خرمادان بزرگ و جز آن .

صوبج

(
savbaj
) ا . ع . - مأخوذ از چوبهء فارسى و بمعنى آن يعنى تيركى كه خمير نان را به آن پهن مىكنند .

صوبجات

(
subaj t
) ا . پ . ج . صوبه .

صوبدار

(
suba - dar
) ا . پ . صوبه‌دار . مر . صوبه‌دار .

صوبه

(
sube
) ا . پ . ولايت و كشور . و صوبهء بنگال : ولايت بنگال . و صوبهء بحار : ولايت بحار . كه هر كدام داراى چندين ناحيه مىباشند .

صوبه‌رار

(
sube - d r
) ا . پ . والى و فرمانفرما و حاكم ولايت . و صاحب منصب