صنما ( از باب سمع ) : پليد و بد شد آن بوى . و صنم البعد : توانا گرديد آن بنده .
صنم
(
sanam
) و (
senam
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بت و معشوق و دلبر .
صنم
(
sanem
) ص . ع . قوى و توانا .
صنمات
(
sanem t
) ع . ج . صنمة .
صنمة
(
sanamat
) ا . ع . ماشورهء پر . و هر قدر از آن كه ميان كاواك باشد . و بلا و سختى .
صنمة
(
sanemat
) ص . ع . ماده شترى كه بهر دو نوبت يك بار دوشيده شود . ج : صنمات .
صنمخانه
(
sanam - x ne
) ا . پ .
بتكده و بتخانه .
صنمكده
(
sanam - kade
) ا . پ .
بتكده .
صنمگر
(
sanam - gar
) ا . پ . بتساز و بتتراش .
صنو
(
sanv
) ا . ع . چوب روى و بيكاره .
و سيلاب اندك ميان دو كوه . و سنگهاى ميان دو كوه . ج : صنو (
sonovv
) .
صنو
(
senv
) ا . ع . گو و زمين پست . و مغاك معطل و بيكار و خالى از اهل . و برادر پدرى و مادرى . و پسر . و فرزند . و عمو .
ج : اصناء و صنوان . الحديث : العباس صنوابى و يروى صنوى .
صنو
(
senv
) و (
sonv
) ا . ع . مثل و مانند .
و هر واحد از چند تنهء درخت كه همه از يك بيخ رسته باشند .
صنو
(
sonovv
) ع . ج . صنو .
صنوان
(
senv n
) ع . ج . صنو .
صنوان
(
sanv ne
) و (
senv ne
) و (
sonv ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه هر دو چيز كه از يك اصل برآمده باشند مانند دو برادر از يك پدر و يا از يك مادر و دو رود از يك چشمه و دو درخت از يك اصل و بيخ .
صنوبر
(
sanavbar
) ا . ع . مام درختى و يا بار آن درخت .
صنوة
(
senvat
) ا . ع . مؤنث صنو يعنى خواهر پدرى و مادرى . و فرزند مادينه . و خاله .
صنوت
(
sannut
) ا . ع . زنبيل از برگ خرما . و غلاف قاروره و سرپوش آن .
ج : صنانيت .
صنوج
(
sonuj
) م . ع . صنج الناس صنوجا ( از باب نصر ) : رد كرد هر يك از مردم را بسوى اصل خود . و صنجه بالعصا : زد او را بچوبدستى .
صنور
(
sennur
) ا . ع . زفت ناكس و بدخوى .
صنوف
(
sonuf
) ع . ج . صنف و صنف .
صنهاج
(
senh j
) و
صنهاجة
(
senh jat
) ا . ع . بندهء غريق در عبوديت .
صنهاحة
(
senh jat
) ا . ع . نام گروهى در ديار مغرب از اولاد صنهاجة حميرى .
صنى
(
sonayy
) ا . ع . مغاكچهء در زمين نرم كه آب در وى گرد آيد و كسى در وى وارد نشود و پرواى وى نكند .
صنيان
(
sany ne
) و (
seny ne
) و (
sony ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه هر دو چيز كه از يك اصل بر آمده باشند مانند دو برادر از يك پدر و يا از يك مادر و دو رود از يك سرچشمه و دو درخت از يك اصل و بيخ .
صنيع
(
sani '
) ا و ص . ع . كار و صنعت و عمل و فعل و كردار . و آفرينش و خلقت .
و شمشير زدودهء آزموده . و تير پيكان زدوده .
و اسب نيكو تيمار شده . و طعامى كه در راه خدا دهند . و نيكوئى و عطا و بخشش . ج :
صنائع . و هو صنيعى : آن كار ساخته و برآوردهء من است . و رجل صنيع اليدين :
مرد چربدست باريك كار و ماهر در پيشهء خود . و ما احسن صنيع الله عندك :
چه نيكوست كار خدا دربارهء تو .
صنيعة
(
sani'at
) ا . ع . نيكوئى . و هنر .
و كار و عمل نو برآورده . ج : صنائع . و هو صنيعتى : آن را من از براى خود ساخته و برآوردهام . و فلان صنيعة فلان يعنى فلان خاص است براى ذات به همان .
صو
(
savv
) ا . ع . فارغ و خالى .
صوا
(
sov
) ا . ع . اخذه بصواه :
گرفت آن را بهمهء اطراف وى .
صواب
(
sav b
) ا . ع . راست نقيض خطا .
صواب
(
sav b
) ص و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - صلاح و راست و درست . و صدق و صداقت و راستى در كردار و در انديشه و فكر و درستى . و راه راست . و ادراك صحيح .
و كاميابى . و عاقبت نيكو و نتيجهء خوش .
و مناسب . و روش و طريقه . و سمت صواب :
راه درست و صحيح . و بالصواب : عادلانه و بطور حق و لا يقانه و بطور شايستگى و بطور راستى .
صؤاب
(
so ' b
) ع . ج . صؤابة .
صواب انديش
(
sav b - andic
) ص . پ . كسى كه داراى انديشهء راست و درست و فكر صحيح بود .
صؤابة
(
so ' bat
) ا . ع . رشك و تخم شپش و كيك . ج : صؤاب و صئبان .
صوابة
(
sovv bat
) ا . ع . برگزيدهء از هر چيزى . و صوابة القوم : برگزيدگان قوم . يق : هم فى صوابة قومه .
صوابديد
(
sav b - did
) ا . پ . صلاح ديد و تقويت و پسنديدگى . و انديشهء نيك و راى صحيح .