كه گنج كاوس نيز گويند . 18 ) گنج سوخته .
19 ) كين ايرج . 20 ) كين سياوش . 21 ) ماه بر كوهان . 22 ) مشك دانه . 23 ) مروا اى نيك .
24 ) مشك مالى . 25 ) مهربانى كه مهرگانى نيز گويند . 26 ) ناقوسى . 27 ) نوبهارى . 28 ) نوشين باده . 29 ) نيمروز . 30 ) نخچيرگانى . و شيخ نظامى ساز نوروز و غنچهء كبگ درى را اضافه كرده و سى و دو لحن گفته .
سيلخيز
(
sayl - xiz
) ص . پ . موضعى كه سيل از آنجا روان مىشود . و چشم گريان .
سيلرام
(
silr m
) ا . پ . نام فرشتهء موكل بر ابر و بخار .
سيلران
(
sayl - r n
) و
سيل ريز
(
sayl - riz
) ص . پ . ابرى كه مانند سيل آب مىريزد .
سيلق
(
saylaq
) ا . ع . ماده شتر شتاب .
سيلك
(
silak
) و (
silok
) ا . پ . كرمك گندمخوار . و زردى غلهزار .
سليگاه
(
sayl - g h
) ا . پ . محل سيل .
و دنيا .
سيله
(
sile
) ا . پ . گله و رمه . و سيلى و تپانچه .
سيله
(
sile
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - قسمى از بافتهء پنبهاى كه شيله نيز گويند .
سيلى
(
sili
) ا . پ . پشت گردنى يعنى زدن با انگشتان راست كرده و بهم چسبانيده بر پشت گردن مجرمان و گناهكاران و بىادبان و تپانچه . و سيلى خوردن : وارد آمدن پشت گردنى بر كسى . و سيلى زدن : پشت گردنى زدن كسى را .
سيلى خواره
(
sili - x re
) ص . پ .
كسى كه غالبا سيلى مىخورد .
سيلى زده
(
sili - zade
) ص . پ .
تپانچه زده .
سيلى زننده
(
sili - zanande
) ا . پ .
كسى كه سيلى مىزند و تپانچه مىزند .
سيم
(
saym
) ا . پ . چوبى كه برزگران بر دو طرف آن چوبى كه بر گردن گاو زراعت گذارند بندند .
سيم
(
sim
) ا . پ . فلز قيمتى سفيد رنگ كه نقره نيز گويند و در طبيعت زمين نقره يا بطور خلوص موجود است و يا مخلوط و ممزوج با ساير فلزات از قبيل سرب و انتيمون و گوگرد و جز آن و وزن مخصوص نقره 104 مىباشد و در صنايع جهة آنكه نقره صلبتر گردد كمى مس در آن ذوب مىكنند و به همين جهة است كه نقرهء مسكوك داراى كمى مس است . و نيز سيم : رمز و ايما و اشاره . و تار فلزى سازها .
و نام ماهى دمدار كه شيم نيز گويند . و نام رودخانهاى كه اين ماهى را در آنجا صيد مىكنند . و سيم سوخته : اكسيد نقره . و نقرهء پاك و خالص و نرم . و سيم سيه : نقرهء به دو پست عيار . و سيم گاورسدار : ماه .
و ستارگان . و سيم ماهى : فلس ماهى .
و سيم مجبول و يا سيم مجعول : عين و چشم . و سيم مذاب : آب صاف . و شراب صاف .
سئم
(
saem
) ص . ع . رجل سئم :
مرد ملول بستوه آمده .
سيم
(
siyam
) ع . ج . سامة .
سيم
(
siyom
) ص . توصيفى عددى . پ .
چيزى كه در مرتبهء سى واقع شود .
سيما
(
sim
) ا . پ . چهره و روى و صورت .
و پيشانى و ناصيه . و ديدار و هيئت و شكل و پيكر .
و شباهت و مشابهت . و رنگ روى و رنگ پيكر .
و سما سيما : آسمانى چهره . و ملك سيما :
كسى كه روى آن بفرشته ماند .
سيما
(
sim
) ا . ع . نشان و علامت .
سيما
(
sim
) و (
siyyam
) ع . كلمهء مركب از سى و از ما يعنى خصوصا و على الخصوص .
و نيز بمعنى مثل و مانند .
سيماء
(
sim '
) ا . ع . نشان و علامت .
سيماب
(
sim - b
) ا . پ . جيوه و زيبق .
و بدخواه . و خيره و بىحيا . و سيماب آتشين : آفتاب و خورشيد . و سيماب شدن : بيقرار شدن . و گريختن . و ناپديد گشتن .
سيماب بار
(
sim - b - b r
) ص . پ . گريان و اشك ريزان .
سيماب پا
(
sim - b - p
) ص . پ . مردم گريز پا مانند غلام . و كودكى كه از مكتب گريزد .
سيماب جلوه
(
sim - b - jalve
) ص . پ .
آزرده . و آشفته و بىآرام .
سيماب چشمه
(
sim - b - cacme
) ا .
پ . اشك .
سيماب در گوش
(
sim - b - dar - guc
) ا و ص . پ . كر و آنكه گوش وى چيزى نشنود .
و كرى .
سيماب دل
(
sim - b - del
) ص . پ .
جبان و ترسو .
سيماب ريز
(
sim - b - riz
) ص پ . شمشير براق و مواج دمشقى .
سيمابگون
(
sim - b - gun
) ص . پ .
شمشير براق و تابان .
سيمابى
(
sim - bi
) ص . پ . هر چيز كه برنگ سيماب باشد .
سيماذه
(
sim ze
) ا . پ . سمباده و نوعى از سنگ كه بدان صيقل كنند .
سيماك
(
sim k
) ا . پ . نام غلامى .
سيم اندام
(
sim - and m
) ص . پ .
آنكه اندام وى سپيد و تابان باشد .
سيم اندود
(
sim - andud
) ص . پ .
مفضض و هر چيز اندوده شدهء از نقره .