رامك
(
r mek
) ص . ع . اقامت كنندهء به جائى . و كسى كه بواسطهء مشقت و تعب در جائى اقامت كند .
رامگير
(
r mgir
) ا . پ . گريز و فراز .
رامناد
(
r men d
) ص . پ . مطيع و فرمانبردار . و فروتن و متواضع . و مكار و و محيل . و نام روز بيست و هشتم از هر ماه شمسى .
رامندى
(
r mandi
) ا . پ . لهجهء قديم مردم ايران در مكالمه .
رامنى
(
r meni
) ا . پ . جزيرهاى در هندوستان كه از آنجا كافور مىآورند .
راموز
(
r muz
) ا . پ . كشتيبان و ناخدا .
راموز
(
r muz
) ا . ع . دريا و بحر .
و اصل چيزى . و نمونه .
راموس
(
r mus
) ا . ع . گور و قبر .
رامهرمز
(
r m - hormoz
) ا . پ .
شهرى در خوزستان .
رامى
(
r mi
) ا . پ . كسى كه مخترع ساز چنگ بوده .
رامى
(
r mi
) ص . ع . تيرانداز . و سنگ انداز . و از دست اندازندهء هر چيز . و تهمت زننده . ج : رماة . و صورت برج قوس . و رامى الصيد : شكارچى و شكار كنندهء نخجير .
رامى
(
ramiyy
) ص . پ . منسوب برامهرمز .
رامياد
(
r my d
) ا و ص . پ . مطيع و فرمانبردار . و نام روز بيست و هشتم از هر ماه شمسى .
راميار
(
r my r
) ا . پ . چوپان و گوسپند چران .
راميتن
(
r mitan
) ا . پ . قصبهاى از ملك بخارا و موطن خواجه على مشهور به حضرت عزيزان .
رامين
(
r min
) و رامينه (
r mine
) ا . پ . نام عاشق ويس .
ران
(
r n
) ا . پ . فخذ و آن جزء از بدن انسان و ديگر حيوانات كه در ما بين كمر و زانو واقع شده . و انغوزه . و درخت انغوزه . و ران افشردن : انگيختن و تحريك كردن .
و مهميز زدن و راندن اسب . ران گشادن :
سوار شدن بر اسب . و راه رفتن . و فرود آمدن از مركب . و عيب ظاهر كردن و برهنه شدن .
ران
(
r n
) ص . پ . راننده و دفع كننده و ردكننده و نفىكننده . و سخنران : متكلم و خطابكننده . و كسى كه سخن را دراز كند .
و قلبه ران : شخم كنندهء زمين جهة زراعت .
و كامران : كامياب و متمتع و با عيش و عشرت .
ران
(
r n
) ا . ع . موزه مانندى است و درازتر از آن مگر قدم ندارد . و كشورى در سر حد آذربايجان .
رأن
(
ra'n
) م . ع . رانه رأنا ( از باب فتح ) : گوش كرد سخن ويرا و قبول نمود .
و احمق و سست گردانيد او را . و حكم بر سفاهت وى كرد .
رانا
(
r n
) ا . پ . انار . و حاكم . و راجهء هند .
رانة
(
r nnat
) ا . ع . زنى كه آواز گريه را در حلق بگرداند .
رانج
(
r naj
) ا . پ . نارگيل و جوز هندى .
رانج
(
r nej
) و (
r naj
) ا . ع . يك نوع خرمائى تابان سياه . و جوز هندى . و نارگيل .
رانجة
(
r nejat
) ا . ع . واحد رانج يعنى يك خرماى سياه تابان .
رانجو
(
r nju
) ا . پ . پروانه .
راندگان
(
r ndag n
) پ . ج . رانده .
راندگى
(
r ndagi
) ا . پ . رد و دفع و طرد .
راندن
(
r ndan
) ف ل و م . پ . دفع كردن . و خارج كردن . و اخراج بلد نمودن .
و مردود كردن . و بدر كردن و بيرون كردن .
و اسهال آوردن و كار كردن شكم . و زور كردن و از پس رفتن و در پى رفتن و پيروى نمودن .
و دور كردن . و مايل شدن بر يك ديگر . و اسب راندن : اسب را بشتاب راه بردن . و به آب راندن و يا در آب راندن :
فريفتن . و باز راندن : دور كردن و دفع كردن . و با زبان راندن و يا بر زبان راندن : سخن گفتن . و بر دل راندن :
به ياد آوردن . و ثنا راندن : ستودن و ستايش كردن . و حكم راندن : حكم كردن و فتوا دادن . و روز راندن : گذرانيدن روز . و سخن راندن : حرف زدن و تكلم كردن . و قلم راندن : نوشتن . و كام راندن : موافق ميل و خواهش عيش كردن .
رانده
(
r nde
) ص . پ . رد كرده و دفع كرده و مردود و مطرود . و اخراج بلد شده . و نفى كرده و منفى .
رانش
(
r nec
) پ . م ح . راندن .
وا . طرد و دفع و راندگى و رد . و رحلت و انتقال و معزولى . و نفى . و سلب ضد ايجاب .
رانع
(
r ne '
) ص . ع . بازى كننده . ج :
رانعون .
رانعون
(
r neuna
) ع . ج . رانع .
رانفة
(
r nefat
) ا . ع . كرانهء استخوان نرم بينى . و كوشت بن كف دست . و پوست پارهء طرف بينى . و طرف باريك از جگر . و كرانهء آستين . و فرود سرين آدمى وقت قيام او و يا عام است . و فرود دنبه . و گليمى كه