تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1614

مساهمون:

ص١٦١٤
رئمت الناقة بولدها : مهربانى آورد آن ماده شتر بر بچهء خود و لازم گرفت آن را . و كذا رئمت الناقة الرأم . و رئمت الروائم الرماد : در بر خود داشت ديگ پايها خاكستر را و مهربانى آورد بر وى لان الرماد كالولدها . و رئم الجرح : مداوا كرد آن ريش را تا به گرديد و ملتئم شد . و رئم على الشيئ : كراهت نداشت آن چيز را . و رئم الحبل : سخت تافت آن رسن را . و رأم الحبل رأما ( از باب فتح ) : سخت تافت آن رسن را . و رأم شعب القدح : كفشير كرد آن قدح را و اصلاح نمود آن را . و نيز رأم : بسريشم استوار كردن چيزى را .

رام

(
r m
) ا و ص . پ . مطيع و فرمان بردار . و الفت گرفته و آموخته و دست آموز و انسى ضد وحشى . و خانگى . و خوش و شاد و خرم . و جاهد و ساعى . و هوشيار و زيرك . و شوق و نشاط و بسيارى و فراوانى . و آرام و طاقت . و روان . و رونده . و نام مخترع ساز چنگ . و نام روز بيست و يكم از هر ماه شمسى . و نام فرشته‌اى كه موكل بر اين روز است و مصالح امور مردم در اين روز با اوست . و نام دره‌اى در هندوستان . و نام عاشق و يس كه رامين نيز گويند . و نام پادشاه سند . و رام كردن : دست آموز كردن . و مطيع فرمان نمودن . و با كسى رام گرفتن : با كسى مأنوس شدن .

رام

(
r m
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - خداى تعالى جل شأنه . و پادشاه قادر و توانا . و رام رام يعنى اللّه اللّه و در هندوستان بجاى سلام و تحيت اين كلمه را گويند . و

رام رام گفتن :

سلام كردن .

رام

(
r m
) ا . ع . يك نوع درختى .

رام اردشير

(
r m - ardcir
) ا . پ . نام شهرى بنا كردهء اردشير بابكان .

رأمان

(
re'm n
) م . ع . رئم راما و رأمانا . مر . رأم .

رام بر زين

(
r m - barzin
) ا . پ . نام آتشكده‌اى . و نام پهلوانى .

رأمة

(
ra'mat
) ا . ع . مهرهء افسون براى محبت .

رامة

(
ra'mat
) ا . ع . موضعى در باديه و بيشتر در شعر تثنيهء آن را آورده‌اند . المثل : تسئلنى برامتين شلجما و اين مثل را دربارهء كسى گويند كه چيزى در جائى مىخواهد كه يافت نمىشود .

رامتين

(
r matayne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه . مر . رامة .

رامتين

(
r metin
) ا . پ . نام شخصى مشهور در نواختن ساز چنگ .

رامج

(
r mej
) ا . ع . مرغى كه بدام بندند تا بدان مرغان را شكار كنند .

رامح

(
r meh
) ا و ص . ع . صاحب نيزه . و نيزه زن . و السماك الرامح : ستاره‌اى بزرگ نزديك دوران عوا و پيش وى ستاره ايست كه او را نيزهء وى گويند . و ثور رامح : گاو دو شاخ‌دار .

رامر

(
r mar
) و (
r mer
) ا . پ . نام جائى كه آوندهاى سفالى وى مشهور است .

رامز

(
r mez
) ص . ع . نشان كننده .

رامزتان

(
r mezat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو قطعه پيه در چشمهء زانو .

رامسات

(
r mes t
) ا . ع . بادهائى كه راه و پى را ناپديد كنند .

رامش

(
r mec
) ا . پ . آرامش و فراغت و راحت و آسودگى . و ساز و نواز و عيش و طرب و خوشى و سرور . و سرودگوئى از شعف . و پند و نصيحت . و مطرب و مغنى و خنياگر .

رامشت

(
r mect
) و (
r moct
) ا . پ . رامش . و آرامش و راحت و فراغت . و نام روز چهارم از خمسهء مسترقه .

رامش جان

(
r mece - j n
) و

رامشخوار

(
r mec - x r
) ا . پ . نوائى از موسيقى .

رامشك

(
r meck
) ا . پ . آسايش و آسودگى و راحت و فراغت .

رامشگاه

(
r mec - g h
) و

رامشگه

(
r mec - gah
) ا . پ . جاى آسايش و فراغت .

رامشگر

(
r mec - gar
) ا . پ . خواننده و سازنده و مطرب و خنياگر و مغنى . و اهل عيش و عشرت .

رامشگرى

(
r mec - gari
) ا . پ . نغمهء ساز و نغمهء صوت و آواز .

رامشى

(
r meci
) ا . پ . سازنده و خواننده و رامشگر .

رامشين

(
r mecin
) ا . پ . سازنده و نوازنده و مطرب .

رامع

(
r me '
) ا . ع . آنكه سر را فرود آرد و سپس آن بر دارد .

رامق

(
r meq
) ا . ع . مرغى كه صياد در دام بندد تا بدان باز را شكار كند . و كسى كه بحسادت نگاه كند . و فقير و بىچيز . و آزرده خاطر و دلگير . ج : رمق .

رامق

(
r meq
) ص . ع . نگرنده و سبك نگرنده . و رامق الامر : كسى كه ابرام در كار نكند و آن را استوار ننمايد .

رامك

(
r mak
) ا . پ . مصغر رام كه ضد وحشى باشد .

رامك

(
r mak
) و (
r mek
) ا . پ . داروئى مركب از زاج سياه و مازو و پوست انار و صمغ و دوشاب كه دفع شكم روش كند .

رامك

(
r mak
) و (
r mek
) ا . ع . چيزى سياه كه بمشك آميزند .