راشق
(
r ceq
) ا و ص . ع . كماندار و كمانكش و اندازندهء تير . و تيز نگرنده . و نيز راشق : تير بنشانه زده شده .
راشن
(
r cen
) ا و ص . ع . آرامنده . و ثابت و بر جاى و برقرار . و شاگردانه يعنى زر اندكى كه استاد بعد از اجرت بشاگرد دهد . و پيك و طفيلى و بشتالم يعنى ناخوانده بمهمانى آينده .
راشوم
(
r cum
) ا . ع . تمغا و مهر چوبين كه بدان بر انبار و جز آن مهر كنند .
راشى
(
r ci
) ا . ع . پاره و رشوه دهنده .
الحديث : لعن الله الراشى و المرتشى و الرائش يعنى دهنده و گيرنده و سعى كنندهء در ميان آنها .
راصد
(
r sed
) ا و ص . ع . چشم دارنده و مراقب چيزى . ج : رصد و رصاد . و منجم .
و شير بيشه .
راضب
(
r zeb
) ا . ع . نوعى از كنار و سدر . و باران بيك بار فرو ريخته .
راضبة
(
r zebat
) ا . ع . واحد راضب يعنى يك درخت كنار .
راضة
(
r zat
) ع . ج . رائض .
راضع
(
r ze '
) ص . ع . شير خواره .
ج : رضع (
rozza '
) و رضع . و بخيل و ناكس . ج : رضع (
rozza '
) و رضاع (
rozz '
) .
و سخت بخيل و ناكس كه شير بخل از پستان مادر خورده . و شبانى كه از بخل با خود شير دوشه ندارد و هر گاه كسى از وى شير خواهد عذر نداشتن شير دوشه پيش آرد . و آنكه خلالهء دندان خود را بخورد تا از طعام چيزى فوت نشود . و سائل ستيهنده . المثل : لئيم راضع دربارهء كسى گويند در بخل بغايت رسيده باشد و اصله ان رجلا كان يرضع ابله و غنمه و لا يحلبها لئلا يسمع صوت حلبه فيطلب منه .
راضعة
(
r zeat
) ا . ع . دندان شير . ج :
رواضع .
راضعة
(
r zeat
) ص . ع . مونث راضع يعنى شيرخوارهء مادينه .
راضعتان
(
r ze'at ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو دندان شير .
راضون
(
r zuna
) ع . ج . راضى .
راضى
(
r zi
) ص . ع . رجل راض :
مرد خشنود . ج : راضون و رضاة . و الراضى بالله : لقب احمد بن المقتدر بيستمين خليفهء عباسى كه در 329 هجرى وفات كرد .
راضى
(
r zi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - خرسند و خشنود و خوشدل . و قانع .
و شادمان . و مطمئن و خاطر جمع . و راغب .
و مطيع . و لايق . و پسنديده . و راضى برضاى شما يعنى مطيع و خرسند باراده و ميل شما .
و راضى بودن : خرسند بودن و قانع بودن . و شادمان بودن . و مطمئن بودن . و راضى شدن : خشنود و خرسند گشتن .
و پذيرفتن و قبول كردن . و اذن و اجازت دادن . و فروتنى كردن . و پسنديدن و پسند كردن . و راضى كردن : مطمئن نمودن و خاطر جمع كردن . و خرسند و شادمان كردن .
راضى برضا
(
r zi - be - raz
) م ف .
پ . - مأخوذ از تازى - يعنى خشنود به آنچه خدا مىخواهد .
راضية
(
r ziyat
) ص . ع . مونث راضى .
و عيشة راضية اى مرضية .
راضى نامه
(
r zi - n me
) ا . پ . نوشتهء رضائيت كه شخص مديون و يا مظلوم مىدهد و در آن ابراى ذمهء خود را از دين و يا از ظلمى كه دربارهء وى شده است مىرساند .
راطب
(
r teb
) ص . ع . نمدار و تر و مرطوب .
راطم
(
r tem
) ا . ع . ملازم چيزى .
راطينى
(
r tini
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - مطلق صموغ سقزى مانند مصطكى و كندر و جز آن .
راعب
(
r eb
) ص . ع . مرد افسونگر .
و مرد سخن با سجع گوى . و سيل راعب :
توجبهاى كه پر گرداند رود را .
راعب
(
r eb
) ا . ع . نام زمينى كه كبوتر راعبى منسوب بدانجا است .
راعبى
(
r ebiyy
) ا . ع . جنسى از كبوتر نر .
راعبية
(
r ebiyyat
) ا . ع . جنسى از كبوتر ماده .
راعج
(
r ej
) ا . ع . شبان و چوپان و گلهبان .
راعد
(
r ed
) و
راعدة
(
r edat
) ص .
ع . ابر با بانگ و ابر غرندهء با باران . المثل :
صلف تحت الراعدة دربارهء پرگوى بىخير گويند .
راعسة
(
r esat
) ص . ع . ناقة راعسة :
شتر مادهء با نشاط .
راعف
(
r ef
) ا . ع . تيزى بينى .
و بينى كوه .
راعف
(
r ef
) ص . ع . رعاف كننده .
و اسب سبقت گيرندهء بر اسبان ديگر .
راعل
(
r el
) ا . ع . خرما بن نر و بىبر و بلايه بار آور .
راعنا
(
r en
) ع . كلمهء امر اى ارعنا سمعك يعنى گوش خود را به من دار . و يا بمعنى مراقبت است اى راقبنا و انتظرنا و هر گاه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله بيان علمى مىفرمود عرض مىكردند راعنا يا رسول الله اى راقبنا و انتظرنا حتى نفهمه و نحفظه و چون در زبان عبرى كلمهء راعنا در سب و سخريه گفته مىشود يهود به اين كلمه آن حضرت را مخاطب