ترجية
(
tarjeyat
) م . ع . اميد داشتن .
ترجيح
(
tarjih
) م . ع . رحج له ترجيحا :
داد او را راجح و مايل .
ترجيح
(
tarjih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رجحان و برترى و فزونى و فضيلت . و سبقت و تقدم . و ثقالت . و ترجيح بلا مرجح :
چيزى را برترى و فضيلت دادن كه سزاوار نباشد .
ترجيد
(
tarjid
) م . ع . رجد ترجيدا :
( مجهولا ) : لرزيد ( شدد للمبالغة ) .
ترجيز
(
tarjiz
) م . ع . ارجوزه خواندن .
ترجيع
(
tarji '
) م . ع . انا للّه و انا اليه راجعون گفتن . و گام زدن ستور . و خط كردن زن و اشمه . و بلند گفتن شهادتين را و بعد آهسته گفتن . و باز گردانيدن آواز در حلق . و باز گردانيدن ستور دستها را در رفتن . و نگار را دوباره تازه كردن .
ترجيع
(
tarji '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رجعت و بازگشت .
ترجيع بند
(
tarj ' - band
) ا . پ . در اصطلاح شعر آنكه شاعر چند بند در بحر موافق و بقوافى مختلف تصنيف نمايد و بعد در هر بند يك بيت معين را كه متفق الوزن و مختلف هر بند باشد بار بار بيارد به شرطى كه آن بيت مكرر مربوط بمضمون بيت آخر هر بند باشد .
ترجيعى
(
tarjii
) ص . پ . منسوب به ترجيع . و بسيارى موافقت .
ترجيل
(
tarjil
) م . ع . قوى گردانيدن .
و رجل شعره : فرو هشته گردانيد موى را و يا ميان فروهشته و مرغول گردانيد آن را .
ترجيل
(
tarjil
) ا . ع . سپيدى كه در يك پاى ستور باشد .
ترجيم
(
tarjim
) م . ع . سنگ بر سر گور نهادن . و به پنداشت سخن گفتن .
ترجين
(
tarjin
) م . ع . باز داشتن ستور را در خانه جهت علف .
ترح
(
tarh
) ا . ع . فقر و درويشى .
ترح
(
tarah
) ا . ع . اندوه - ضد فرح . ج : اتراح .
ترح
(
tarah
) م . ع . ترح ترحا ( از باب سمع ) : اندوهگين شد و نيز فرود آمد .
ترح
(
tareh
) ص . ع . كمخير .
ترحاب
(
tarh b
) م . ع . مرحبا گفتن .
ترحال
(
terh l
) ا . ع . سفر و كوچ و رحلت .
ترحب
(
tarahhob
) م . ع . خوش آمد گفتن و مرحبا گفتن .
ترحرح
(
tarahroh
) م . ع . ترحرحت الفرس : فراخ گردانيد آن اسب پاها را تا كميز اندازد .
ترحل
(
tarahhol
) م . ع . سوار شدن ستور را . و ترحل القوم : كوچ كردند قوم . و ترحله بمكروه : پيش آمد او را بناپسند .
ترحم
(
tarahhom
) م . ع . ترحم عليه : مهربانى كرد به روى و رحمك اللّه گفت او را .
ترحم
(
tarahhom
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رحم و شفقت و نرمدلى و مهربانى و ملاطفت و خاطرنوازى . و ترحم كردن :
رحم كردن . و بخشيدن و مرحمت نمودن .
ترحى
(
tarahhi
) م . ع . ترحت الحية : گرد شد مار .
ترحيب
(
tarhib
) م . ع . رحب به :
خواند او را بسوى فراخى . و رحبه :
فراخ گردانيد او را و مرحبا گفت .
ترحيل
(
tarhil
) م . ع . كوچ فرمودن .
و رحل فلانا بسيفه : برداشت بر فلان شمشير را .
ترحيل
(
tarhil
) ا . ع . سپيدى سياهى آميخته و يا سرخى بر هر دو شانه .
ترحيم
(
tarhim
) م . ع . رحمك اللّه گفتن مر كسى را . و رحم عليه : مهربانى كرد بر او .
ترخ
(
tarx
) ا . پ . طرخون و ترنج و نارنج .
ترخ
(
tarx
) ا . ع . اندك نشان حجامت كه بر پوست باشد .
ترخ
(
tarx
) م . ع . ترخ الحجام شرطه ترخا ( از باب فتح ) : اندك نيشتر زد حجام .
ترخان
(
tarx n
) ا . پ . سبزى معروف كه طرخون گويند . و شخصى كه پادشاه قلم تكليف از او بردارد و از اداى باج و و خراج معاف باشد و هر تقصير و گناهى كه كند مؤاخذه ننمايد . و مسخره . و ا خ .
نام پدر حكيم بزرگوار ابو نصر فارابى . و نام طايفهاى از تركان .
ترخان
(
tarx n
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - سردار پنج هزار لشكر .
ترخانه
(
tarx ne
) ا . پ . ترخوانه .
ترخانى
(
tarx ni
) ا . پ . منصبى در دربار پادشاهان كه صاحبش از همهء تكاليف و اداى باج و خراج معاف باشد . و مسخرگى .
ترخته
(
taraxte
) ا . پ . يك قسم ماهى پهن و عريض .
ترخجه
(
taraxje
) و ترخچه (
taraxce
) ا . پ . داربست رز و نهال رز كه تازه كاشته باشند .
ترخر
(
taraxar
) ا . پ . نوعى از ترب صحرائى كه تخم آن را قردمانا گويند .
ترخرانه
(
tarxar ne
) ا . پ .
ترخوانه و ترخنه .
ترخش
(
taraxxoc
) م . ع . جنبيدن .
ترخص
(
taraxxos
) م . ع . دستورى گرفتن يق رخص له فى كذا ( مجهولا )