كمتر آن يك روز و يا يك شب باشد و بيشتر آن بهرچند روز كه رسد . ج : ديم و ديوم و ديمات و ديمات . و كان عمله صلى الله عليه و آله ديمة اى دائما غير مقطوع .
ديمر
(
dimar
) ا . پ . ديم و رخساره و روى و چهره .
ديمرى
(
daymoriyy
) ص . ع . تيز ذهن بزرگ ذات در آويزندهء بمردم و جز آن .
ديمزار
(
daym - z r
) ا . پ . كشت زارى كه با آب باران آب داده شود .
ديموم
(
daymum
) و ديمومة (
daymumat
) ص . ع . بيابان فراخ بىآب .
ديمومة
(
daymumat
) ا . ع . ص . ع . هميشگى و پايدارى .
ديمومة
(
daymumat
) م . ع . دام دوما و دواما و ديمومة . مر . دوم .
ديموند
(
dimavand
) ا . ع . كوه دماوند .
ديمه
(
dayme
) ا . پ . روشنى و ضياء .
و غلهاى كه از باران عمل آيد . و شبنم .
و باران .
ديمه
(
dime
) ا . پ . ديم و روى و رخسار و چهره .
ديمهاج
(
dimh j
) ا . پ . به زبان مردم گيلان گاو زبان و لسان الثور .
ديمى
(
daymi
) ص . پ . منسوب بديم يعنى غلهاى كه از آب باران عمل آمده باشد .
ديمياد
(
dimy d
) ا . پ . كبر و غرور .
و هوا پرستى . و مدح و ستايش بىجا و بيهوده .
ديميز
(
daymiz
) ا . پ . نام روز شانزدهم از هر ماه شمسى .
ديميله
(
daymile
) ا . پ . نوعى از غله .
ديمين
(
dimin
) و (
daymin
) ا . پ .
بازى الك دلك .
دين
(
dayn
) ا . م . وام كه اداى آن را مدت معين باشد و يا عام است و آن كه ادايش را مدت معين نباشد قرض نامند . و مرگ .
و هر چيز كه حاضر و موجود نبود . ج : ادين و ديون و دينة . و عليه دين يعنى او وامدار است . و دين له يعنى او طلبگار است . و باع بدين يعنى فروخت بنسيه و يا درنگى نمود در اداى وجه آن . و اعطاه دينا يعنى داد او را بنسيه .
و اخذه دينا يعنى گرفت او را بنسيه و وام .
دين
(
dayn
) م . ع . دنته دينا ( از باب ضرب ) : وام دادم او را . و دان فلان :
وام گرفت فلان و وام خواست . و رام گرديد .
و دنته دينا و دينا : پاداش دادم او را .
و منه : كما تدين تدان اى كما تجازى تجازى بفعلك . و نيز دين : گردن دادن . و بدين اسلام درآمدن . يق : دنت به . و بوام خريدن چيزى را . و دنته : خدمت نمودم آن را و احسان كردم به روى . و مالك آن شدم .
و رام گردانيدم و بنده ساختم او را . و قرض دادم او را . و قرض گرفتم از وى . الحديث .
الكيس من دان نفسه و عمل لما بعد الموت .
دين
(
dayn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وام . و دين كردن : وام گرفتن و قرض كردن . و دين دادنى : دارندهء وام بسيار كه بايد ادا كند .
دين
(
din
) ا . ع . پاداش . و اسلام .
و عادت . و كار . و عبادت . و باران پيوسته .
و باران نرم . و نرم از هر چيزى . و خوارى .
و بيمارى . و حساب . و قهر و غلبه . و رفعت .
و سلطان . و حكم . و ملك . و سيرت . و تدبير .
و توحيد . و هر چيزى كه بدان پرستش خدا كرده شود . و كيش . و پرهيزگارى . و معصيت .
و اكراه . و بارانى كه پيوسته در جائى بارد و عادتش به همان جا باريدن گردد . و حال . و قضا . الحديث : كان صلى الله عليه و آله على دين قومه اى على ما بقى فيهم من ارث ابراهيم و اسمعيل فى حجهم و مناكحهم و بيوعهم و اساليبهم و اما التوحيد فانهم كانوا قد بدلوه و النبى صلى اللّه عليه و آله لم يكن الا عليه . قوله تعالى :
وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ
و هو الاعتقاد بالجنان و الاقرار باللسان و العمل بالاركان و المراد بهذا الاسلام هو الاسلام المرادف للايمان .
ج : اديان .
دين
(
din
) م . ع . دنته دينا و دينا .
( از باب ضرب ) : مر . دين . و دان دينا : اوجمند شد . و خوار گرديد و گردن نهاد . و نافرمانى نمود . و خوگر خير و يا خوگر شر گرديد . و بيمار شد . و دان فلانا برانگيخت فلان را بر چيزى كه ناخوش داشت او را و خوار و حقير گردانيد او را .
دين
(
dayn
) و (
din
) ص . ع . قوم دين اى دائنون . و كذلك قوم دين .
دين
(
din
) ا . پ . كيش و آئين و مذهب .
و هر چيز كه بدان پرستش خدا كرده شود . و پرهيزگارى . و نام فرشتهاى كه بمحافظت قلم مأمور است . و نام روز بيست و چهارم از هر ماه شمسى . و دين بهى : آئين زردشت پيغمبر . و دين متين : عقيدهء ثابت . و دين و دولت : مذهب و ملك . و بىدين :
بىمذهب و بىعقيده و ناپرهيزگار و منافق .
دين
(
din
) ص . پ . تعيينى اشاره بمعنى اين و هميشه كلمهء به را مقدم بر آن ذكر مىكنند و بدين مىگويند يعنى به اين .