دوش خوردن : لطمه بر پشت خوردن .
و دوش دادن : يارى كردن . و مدد كردن .
دوش ديدن : خواب ديدن در شب گذشته .
و دوش زدن : جنبانيدن شانه در حالت كراهت . و برابرى كردن و هم چشمى نمودن .
و دوش كردن : خواب ديدن . و واقع شدن . و دچار شدن . و راست افتادن .
دوش
(
duc
) ص . پ . كودن و احمق .
دوش
(
duc
) پ . كلمهء امراز دوشيدن .
دوش
(
duc
) ص . ع . ج . ادوش و دوشاء .
دوش
(
davac
) ا . ع . ضعف بصر و سستى بينائى و تاريكى آن . و كوچكى چشم و تنگى وى . و كجى چشم .
دوش
(
davac
) م . ع . دوشت عيناه دوشا ( از باب سمع ) : تباه شد چشمهاى او از علتى كه داشت .
دوش
(
davec
) پ . م . ح . از دويدن .
و ا . دويدگى . و روانى و جريان .
دوشا
(
duc
) ص . پ . هر حيوانى كه آن را مىدوشند از قبيل گاو و گوسپند . و كسى كه هر چه داشته باشد بتدريج از او بگيرند .
دوشاء
(
davc '
) ص . ع . مؤنث ادوش يعنى زن تباه چشم . ج : دوش .
دوشاب
(
duc b
) ا . پ . شيرهء انگور .
و شيرهء خرماى جوشانيده و بقوام آورده . و هر حيوانى كه شير او را بدوشند و هر حيوان شيرده .
دوشاب دل
(
duc b - del
) ص . پ . آنكه هر لحظه چيزى خواهش مىكند .
دوشاب دلى
(
duc b - deli
) ا . پ .
تغيير هميشگى آرزو و خواهش مانند آرزوى زن آبستن .
دوشابگر
(
duc b - gar
) ا . پ . كسى كه شيره و دوشاب مىسازد .
دوشاخ
(
do - c x
) ا . پ . دار و صليب و كمربند طلاكوب .
دوشاخه
(
do - c xe
) ا و ص . پ . هر چيز كه داراى دو شاخ باشد . و دار و صليب .
و دو شاخه كردن : بردار كشيدن .
دوشادوش
(
duc - duc
) م ف . پ .
دوش بدوش و شانه به شانه .
دوش اژدها
(
duc - ajdah
) ص .
پ . از القاب ضحاك تازى است .
دوشانيدن
(
duc nidan
) ف م . پ .
دوشيدن . و دوشيدن كنانيدن و فرمودن .
دو شاهين
(
do - c hin
) ا . پ . دستهء ترازو . و يكى از اشكال فلكى كه نسر طائر و چنگ رومى باشد .
دوش جنبان
(
duc - jonb n
) ص .
پ . آنكه شانهها و اطراف وى مىلرزد .
دوشده بند
(
do - code - band
) ا . پ .
وقايع نويس سلطنت .
دوشق
(
davcaq
) ا . ع . خانهء ميانه كه نه بزرگ باشد و نه كوچك . و خانهء كلان .
و شتر دفزك و ستبر .
دوشك
(
ducak
) ا . پ . بره . و بزغاله . و گربه . و گليم و بساط و توشك . و بستر خواب و لحاف .
دوشكن
(
duc - kan
) ا . پ . پوشاك كوتاهى كه از شانهها آويزان مىكنند .
دوشگر
(
duc - gar
) ا . پ . دو سگر و گچ كار .
دوشلة
(
davcalat
) ا . ع . سر نره و حشفه .
دوشمال
(
duc - m l
) ا . پ . پارچهء دستمالى كه قصابها استعمال مىكنند .
دوشنبه
(
do - canbe
) ا . پ . روز سيوم از ايام هفته و اثنين .
دوشندنى
(
ducandani
) ص . پ .
هر حيوانى كه شير از وى مىدوشند و حيوان شيرده .
دوشنده
(
ducande
) افا . پ . كسى كه مىدوشد . و چوپان و گلهبان .
دوشنه
(
ducne
) ا . پ . ظرفى كه در آن شير دوشند .
دوشوار
(
ducv r
) ا . پ . مشكل و دشوار .
دوشوان
(
duc - v n
) ا . پ . سينه بند آهنين كه در روز جنگ پوشند . و شكم بند .
دوشه
(
duce
) ا . پ . شيردان و ظرفى كه در آن شير دوشند .
دوشية
(
davciyat
) ا . ع . نام فرقهاى .
دوشيدن
(
ducidan
) ف م . پ . خارج كردن شير از پستان . و گرفتن .
دوشيدنى
(
ducidani
) ص . پ .
لايق و سزاوار دوشيده شدن . و حيوان شيرده .
دوشيده
(
ducide
) ص . پ . شيرداده شده . و شير ده . و زن پستان بزرگ . و توامان . و جملى .
دوشيزگان
(
ducizg n
) پ . ج .
دوشيزه . و دوشيزگان جنت : حوران بهشتى .
دوشيزگى
(
ducizagi
) ا . پ . بكارت و دخترگى . و دوشيزگى بردن : بكارت دختر برداشتن و تصرف كردن دختر را .
دوشيزه
(
ducize
) ا . پ . باكره و مارى و دختر بكر و زنى كه مرد در وى دخول نكرده باشد .
دوشين
(
ducin
) م ف . پ . ديشب و شب گذشته .
دوشينه
(
ducine
) ص و م ف . پ . منسوب بدوش . و بار بر دوش . و ديشب و شب گذشته .
دوشينه شب
(
ducine - cab
) م ف . پ .
شب گذشته و ديشب .
دوص
(
davs
) ا . ع . دوس و آب آهن تاب كه در آن آهن تافته شده اندازند و در تقويت