دريانوردى
(
dary - navardi
) ا .
پ . مسافرت در دريا و كشتى رانى .
دريانوش
(
dary - nuc
) ص . پ .
شرابخوارهاى كه دير مست شود .
درياوگان
(
dary vag n
) ا . پ .
جهان و گيتى و عالم و دريا و صحرا و بر و بحر .
دريايسار
(
dary - yas r
) ص . پ .
داراى دولت و ثروت بىاندازه .
دريائى
(
dary 'i
) ص . پ . بحرى و منسوب به دريا .
درية
(
daryat
) و (
deryat
) م . ع .
دريته دريا و دريا و درية و درية و دراية . مر . دراية .
درية
(
dariyyat
) ا . ع . درئية .
دريج
(
derrij
) ا . ع . طنبور و يا چيزى مانند طنبور كه نواخته مىشود .
دريجان
(
darij n
) و (
daric n
) ا .
پ . قانونى در علم هيئت كه در آن صور و اشكال فلكى را بسه طبقه تقسيم كردهاند .
دريچه
(
darice
) ا . پ . روزن و روزنه و سوراخ كوچكى كه در بام و يا ديوار خانه جهة روشنائى گذارند و در كوچك و دريچه .
و قالبى كه در آن زرگر زر و سيم گداخته را مىريزد . و جزئى از زين . و سر كوه . و دريچهء گوش : سوراخ گوش .
دريخ
(
darix
) و (
derix
) ص . پ . دريغ .
دريد
(
dorayd
) ا . ع . مصغرا درد يعنى تقريبا بىدندان از اعلام است .
دريدگى
(
daridagi
) ا . پ . چاك و شكاف و انشقاق و انخراق و پاره شدگى .
دريدن
(
daridan
) ف ل و م . پ . شكافتن و چاك كردن و پاره كردن پارچه و جز آن .
و گشادن . و دور كردن . و گشوده شدن . و چاك شدن .
دريدن
(
doridan
) ف م . پ . درو كردن .
دريده
(
daride
) ص . پ . چاك شده و پاره شده . و دريده شدن : چاك شدن .
و چشم دريده : بىشرم و بىحيا . و دهن دريده : فحاش .
دريده
(
doride
) ص . پ . درو شده و چيده شده .
دريده دهن
(
daride - dahan
) ص .
دهان گشاد و آنكه بىملاحظه هر چه خواهد گويد و فحاش .
درير
(
darir
) ا و ص . ع . مرد گرد اندام توانا . و ستور تيز رو . و سراج درير :
چراغ روشن .
درير
(
darir
) م . ع . در الفرس دريرا ( از باب ضرب ) : تيز دويد آن اسب و يا نرم دويد . و در العرق : روان شد خوى .
دريس
(
daris
) ا و ص . ع . فرسوده و كهنه . و دم شتر . و جامهء كهنه .
دريس
(
deris
) ا . پ . نوعى از بازى .
دريص
(
dorays
) ا . ع . مصغر درص كه بچهء موش و جز آن باشد . و فى المثل :
ضل دريص نفقه اى حجره در حق كسى گويند كه تدارك كار نداند .
دريع
(
doray '
) و دريعة (
doray'at
) ا . ع . مصغر درع زره كوچك .
دريغ
(
dariq
) ص . پ . نادان و احمق و ابله .
دريغ
(
deriq
) و (
doriq
) پ . كلمهء غير موصول كه در حسرت و افسوس استعمال مىشود .
دريغ
(
deriq
) و (
doriq
) ا . پ . انكار و امتناع و عدم قبول و مخالفت . و نفرت . و رنج و اندوه آزار . و پشيمانى و حسرت و افسوس و تأسف بر گناهان و تقصيرات گذشته . و آه و زارى . و سهو و غفلت و قصور و سستى و كاهلى و دشوارى و اشكال . و دريغ آمدن : آه كشيدن و حسرت داشتن . و ترسيدن . و هراسيدن . و دريغ خوردن : حسرت كردن و افسوس خوردن و آه كشيدن و غم خوردن . و دريغ داشتن : باز داشتن و منع كردن و رد كردن و ابا كردن و امتناع نمودن و امساك كردن و نگاهداشتن . و دريغ كردن : انكار كردن و رد كردن و امتناع نمودن و باز داشتن و ترك كردن و دور كردن .
و زاريدن و ناله كردن و افسوس كردن . و رحم كردن . و حسرت داشتن .
دريغا
(
deriq
) پ . كلمهء غير موصول كه در افسوس و حسرت استعمال كنند يعنى آه و واى و دردا و حيف و افسوس .
دريكة
(
darikat
) ا . ع . رانده شدهء از شكار و جز آن .
در يك سو
(
dar - yak - su
) م ف . پ .
در يك كنار و در يك طرف و در يك قسمت .
دريگان
(
darig n
) ا . پ . صور و اشكال فلكى و اعمال نجومى .
دريم
(
darim
) ا . ع . غلام پر گوشت خوش اندام .
دريمنه
(
darimane
) ا . پ . درمنه كه نوعى از افسنتين است .
درين
(
darin
) پ . مخفف در اين . و درين اثناء يعنى در اين بين . و درين تنگناى يعنى اين دنيا . و درين جنبش :
در اين زمان . و درين ميدان : يعنى فلك و جانب زمين . و درين هنگامه يعنى دنيا و ما فيها .
درين
(
darin
) ا . ع . علف ريزهء خشك .
و جامهء كهنه . و ام درين : زمين قحط زده .