كه بر آن درون خوانده شود آن را يشته شده گويند و گرنه نايشته .
درون پرور
(
darun - parvar
) ا و ص .
پ . جوانمرد و بزرگوار و صاحبدل . و مجاهد و صاحب مجاهده . و كسى كه دل مردمان بدست آرد . و پيغمبر . و خدا .
درونج
(
darunaj
) ا . ع . معرب درونه كه درونك عقربى نيز گويند .
دروند
(
darvand
) ا . پ . چنگك و قلاب و معلاق . و نام داروئى . و نام پهلوانى .
و دربند .
دروند
(
dorvand
) ا و ص . پ . به زبان زند فاسق و نامقيد و بد مذهب .
درون دار
(
darun - d r
) ص . پ .
كينهور و منافق و بد اندرون و بد خواه .
درونده
(
deravande
) پ . افا . از درويدن كسى كه غله درو مىكند .
درون رويه
(
darun - ruye
) ا . پ .
قسمت درونى و قسمت داخلى .
درون ريش
(
darun - ric
) ص . پ .
دل ريش .
درونستان
(
darunest n
) ا . پ .
معبد . و تابوت زر اندود . و مقبرهء زر - اندود .
درون سنج
(
darun - sanj
) ص . پ .
عاقل و زيرك . و غازى يعنى آنكه براى پيشرفت دين جنگ مىكند .
درونك
(
darunak
) ا . پ . داروئى رستنى شبيه بعقرب .
درون نشين
(
darun - necin
) ا و ص .
پ . گوشه نشين و خلوت نشين و مجرد .
درونه
(
darovne
) و (
darune
) ا . پ . درون و شكم . و داروئى كه درونج نيز گويند .
درونه
(
darune
) و (
dorune
) و (
dorovne
) ا . پ . كمان . و قوس قزح . و كمان حلاجى .
درونه تاب
(
darune - t b
) ص . پ .
دلسوخته .
درونى
(
daruni
) ص . پ . باطن و درون و اندرون . و اندرونى . و معنوى و حقيقى .
و مونس و معتمد .
دروه
(
derve
) ا . پ . پنبه و رقعهاى كه بر جامه مىدوزند .
دروى
(
dar - vay
) م ف . پ . در او .
درويدن
(
deravidan
) ف م . پ . درو كردن غله و علف و جز آن .
درويده
(
deravide
) ص . پ .
درو شده .
درويزه
(
darvize
) و درويژه (
darvije
) ا . پ . گدائى و سؤال به كف .
درويش
(
darvic
) ا و ص . پ . تهيدست و مفلس و ضد مالدار و گدا و فقير و بىنوا و مسكين و محتاج . و قلندر . و زاهد و تارك دنيا و گوشه نشين . و صوفى . و درويش سلطان دل : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
درويشانه
(
darvic ne
) ص . پ .
زاهدانه . و فقيرانه . و مانند زاهد . و شبيه بمسكين .
درويشانه
(
darvic ne
) ا . پ . غذائى كه از گدائى فراهم شده باشد .
درويش پوش
(
darvic - puc
) ص .
پ . آنكه مانند گدايان جامه مىپوشد .
درويش دوست
(
darvic - dust
) ص . پ . آنكه درويشان را اعانت مىكند . و آنكه درويشى را دوست مىدارد .
درويشى
(
darvici
) ا . پ . فقر و مفلسى و تنگدستى . و زهد و زاهدى .
درويه
(
daruye
) ا . پ . دروه و رقعهاى كه بر جامه دوزند .
دره
(
darh
) م . ع . دره عليهم درها ( از باب فتح ) : ناگاه درآمد و برآمد برايشان و نمايان شد . و دره عنهم : دفع نمود از ايشان و راند . و كذلك دره لهم مثل درأ لهم .
دره
(
dare
) ا . پ . گشادگى ميان كوهها بخصوص در آنجائى كه رود روان مىگردد و وادى و گشادگى ميان تپهها . و شكنبهء حيوانات نشخوارى مانند گوسپند . و درهء آسمان : مجره و كهكشان . و دره كردن : خميازه كشيدن .
دره
(
darre
) ا . پ . گشادگى ميان كوهها كه مخصوص است بروان گشتن رود . و شكنبهء گوسپند و ديگر حيوانات نشخوارى . و نام ولايتى در بدخشان كه انار خوب دارد و مردمانش در خوب صورتى مشهورند . و درهء آسمان :
مجره و كهكشان .
دره
(
dorre
) ا . پ . تراشههاى چرمى و يا پوستى كه به روى هم دوخته و يا بر هم بافته گناهگار را بدان سياست كنند و آن را تازيانه نيز گويند و گاه دهل و نقاره را بدان نوازند .
و دليل و برهان . و دره كارى كردن :
تعذيب كردن براى سياست و تازيانه زدن .
دره
(
dorre
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرواريد بزرگ و گرانبها .
درها
(
dar - h
) پ . ج . در .
درها
(
dor - h
) پ . ج . در . و در هاى بيضا : مرواريدهاى سفيد . و ستاره ها . و برق و درخش .
درهام
(
darh m
) ا . پ . درهم كه پول رايج باشد .
درهام
(
derh m
) ا . پ . پول سياهى معمول قديم . و سكهء رايج .
درهام
(
derh m
) ا . ع . درهم . ج :
دراهيم .
درهرهة
(
darahrahat
) ا . ع .