حبا
(
hab
) ا . ع . ابر بر هم نشسته و يا ابر بلند برآمدهء نزديك افق مانند كوه .
حبأ
(
haba '
) ا . ع . همنشين پادشاه و خاصهء وى و وزير . ج : احباء .
حباء
(
heb '
) ا . ع . عطا و دهش بىپاداش و منت و يا عام است .
حباء
(
heb '
) م . ع . حبا فلانا حبوة و حباء ( از باب نصر ) : بخشيد او را بىپاداش و منت و يا عام است . و بازداشت او را از عطيه . و حاباه محاباة و حباء . مر .
محاباة .
حباء
(
heb '
) و (
hob '
) ا . ع . حبيته و نوعى از نشستن .
حباب
(
hab b
) ا . ع . شبنم و نهايت چيزى يق حبابك كذا اى غاية محبتك . و حبابك ان تفعل اى مبلغ جهدك . و حباب الماء : معظم آب و خطهاى آن كه از باد بر رويش پديد آيد . و كذلك حباب الرمل : و غوزهء آب كه به شيشه ماند . و نيز حباب ا خ : نام مردى و چند نفر صحابى .
حباب
(
heb b
) ا . ع . گوشوارهء يك دانه .
و دوستى . و ج . حب . و ج . حبة .
حباب
(
heb b
) م . ع . حاب محابة و حبابا . مر . محابة .
حباب
(
hob b
) ا . ع . دوستى . و مرد دوست . و ديو و مار . و نام شيطانى . و ج .
حبابة . و ام حباب : دنيا .
حباب
(
hob b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غوزهء آب و چكره و فراسياب و كوپله و سرپوش شيشهاى و يا بلورى كه به شكل غوزهء آب ساخته باشند .
حباب
(
habb b
) ا . ع . فروشندهء سبو و فروشندهء سبوى مى .
حبابة
(
hab bat
) ا . ع . واحد حباب يعنى يك غوزهء آب . و ا خ . نام زنى محدثه - و از اعلام است .
حبابة
(
hob bat
) ا . ع . جانوركى سياه آبى . ج : حباب .
حبابة
(
heb bat
) ا . ع . حبابة السعدى : شاعرى دزد .
حبابة
(
habb bat
) ا . ع . از اعلام زنان عرب است .
حبابير
(
hab bir
) ع . ج . حبور (
habbur
) .
حبأة
(
hab'at
) ا . ع . گل پارهء سياه .
حبات
(
habb t
) ع . ج . حبة .
حباتر
(
hab ter
) ع . ج . حبتر .
حباتر
(
hob ter
) ا . ع . قطعكنندهء رحم .
حباتك
(
hob tek
) ا . ع . كم جثهء غير تناور .
حباتل
(
hob tel
) ا . ع . مرد كم گوشت و كم جثهء غير تناور .
حباج
(
hab j
) ا . ع . يك نوع درختى و درخت انگور .
حباجر
(
hob jer
) ا . ع . شوات نر و ستبر .
حبا جعيزان
(
hab joayz n
) ا . ع نام گياهى .
حباجل
(
hob jel
) ا . ع . كوتاه گرداندام .
حباجى
(
hab j
) ع . ج . حبج .
(
habej
) .
حباحب
(
hab heb
) ا . ع . ناقهء تيزرو و سبك و شهرى . و ج . حبحاب .
حباحب
(
hob heb
) ا . ع . مگس شب تاب و ابو حباحب : مثله . و منه نار الحباحب (
hob hebe
) : و يا نار الحباحب : آتشى كه از بهم خوردن دو سنگ بر جهد و يا شرارهء آتش كه از آتش زنه برآيد . و ابو حباب ا خ : مردى بخيل بود از قبيلهء محارب كه از خوف مهمانان آتش نيفروختى مگر به هيزم باريك و نرم تا كسى دود آن نبيند . فنسبت اليها كل نار لا ينتفع بها فقيل نار الحباحب لما يقدحه الفرس و غيره بحافره من الحجارة . و ام حباحب : جانوركى مانند ملخ .
حبار
(
hab r
) و (
heb r
) ا . ع .
نشان و علامت .
حبارات
(
hab r t
) ع . ج . حبار .
حبارج
(
hab rej
) ع . ج . حبرج .
(
hobroj
) .
حبارج
(
hob rej
) ا . ع . شوات نر .
حباريات
(
hob rey t
) ع . ج .
حبارى .
حباريج
(
hab rij
) ع . ج . حبرج .
حبارير
(
hab rir
) ع . ج . حبرور . و ج . حبرير .
حباشات
(
hob c t
) ع . ج . حباشة .
و حباشات الطعام : ما يتناول منه .
حباشة
(
hob cat
) م . ع . حبش له حبشا و حباشة ( از باب ضرب ) : گرد آورد براى وى چيزى را .
حباشة
(
hob cat
) ا . ع . جماعت مردم از هر قبيله . ج . حباشات . و ا خ : نام بازار قديم تهامة و بازارى بود مر بنى قينقاع را .
حباشية
(
hob ceyyat
) ا . ع . عقاب .
حباض
(
hob z
) ا . ع . سستى و ضعف .
حباط
(
hob t
) ا . ع . بيمارى آماس شكم شتر از خوردن حندقوق و يا از بد هضمى گياه .
حباطى
(
hab t
) ع . ج . حبط (
habet
) .
حباطى
(
hab ti
) ع . ج . حبنطى (
habant
) .
حباق
(
hob q
) ا . ع . تيز و ضرطه و بيشتر در شتر و گوسپند گويند . و يا حباق :