نگاهدارندگان و حمايتكنندگان .
حامية
(
h meyat
) ا . ع . مردى و يا جمعى كه حمايت مردم خود كنند . و ديگپايه و سنگها كه بدان نورد چاه كنند . ج . حوامى .
و هو على حامية القوم يعنى آخر كسى است كه حمايت كند قوم خود را در امور آنها و مضيت على حاميتى اى وجهى و مقصدى .
حاميتان
(
h meyat ne
) ا . ع . به صيغهء تثنيه دو كرانهء سم از چپ و راست .
حاميم
(
h mim
) ا . ع . هر سورهء از قرآن مجيد كه اول آن حم باشد . ج :
ذوات حاميم .
حان
(
h nn
) ص . ع . بشدت گريهكنندهء از حزن و شادىكنندهء از فرح .
حانات
(
h n t
) ع . ج . حانة .
حانة
(
h nat
) ا . ع . دكان مىفروشى .
ج : حانات .
حانة
(
h nnat
) ا . ع . ناقه و شتر ماده يق ما له حانة و لا آنة يعنى نه ماده شتر دارد و نه ماده گوسپند . و نيز حانة ماده شترى كه بر بچهء خود بنالد .
حانث
(
h nes
) ص . ع . كسى كه سوگند دروغ ياد كند .
حانط
(
h net
) ا و ص . ع . آنكه داراى گندم باشد . و ثمر غضا . و طعام حانط :
طعامى كه شكم از خوردن آن باد كند . و احمر حانط : نيك سرخ . و حانط الصرة : خداوند كلان صره و بسيار درم .
و هو حانط الى : دشمن است با من و كينه دارد . و اديم حانط : پوست سرخ رنگ .
حانق
(
h neq
) ص . ع . خشم گيرنده .
حانك
(
h nek
) ص . ع . اسود حانك نيك سياه .
حانوت
(
h nut
) ا . ع . ميكده و خرابات و مىفروش . ج : حوانيت . و دكان .
حانوى
(
h naviy
) ص . ع . مىفروش .
و منسوب بميكده و خراباتى .
حانى
(
h ni
) ا . ع . ميش و يا گاو وحشى مست . و ا خ . شهرى در ديار بكر كه معدن آهن بسيار دارد .
حانى
(
h ni
) ص . ع . نعجة حان :
ميش گشن خواه . و گان مادهء وحشى گشن خواه زيرا كه عرب گاو مادهء وحشى را نيز نعجة مىنامد .
حانى
(
h niy
) ص . ع . حانوى .
حانئ
(
h ni '
) ص . ع . اخضر حانئ :
نيك سبز .
حانية
(
h neyat
) ا . ع . زن كه دوباره شوهر نكند از مهربانى كه با فرزند دارد . و گوسپند كه خم دهد گردن خود را بدون علت .
و گوسپند و يا گاو مست . و دكان .
حانية
(
h neyyat
) ا . ع . مى و مىفروش .
حاوى
(
h vi
) ص . ع . احاطهكننده و گرداگرد گيرنده و از همه سو بر چيزى محيط شونده .
حاوى
(
h vi
) ا . ع . مرد مارگير و صاحب مار . و حاوى كبير و حاوى صغير ا خ : نام دو كتاب در علم طب تصنيف محمد زكرياى رازى .
حاوياء
(
h vey '
) و حاوية (
h veyat
) ا . ع . چرب روده . ج :
حواوى .
حائب
(
h eb
) ص . ع . گناهگار و مجرم و فاسق .
حائت
(
h et
) ص . ع . بسيار ملامت كننده .
حائج
(
h ej
) ا . ع . لازم و واجب . و درختى خاردار .
حائد
(
h ed
) ا . ع . برگردنده و بىميل شوندهء از چيزى و سيركننده و سيار .
حائر
(
h er
) ا . ع . لاغر . و چربش گوشت . و جاى مطمئن و محفوظ . و جاى گرد آمدن آب . و مغاكى در دشت و جز آن كه در وى آب باران گرد آيد و جاى پست .
و بستان . ج : حوران و حيران . و ا خ :
موضعى كه در آن مشهد امام حسين عليه السلام است .
حائر
(
h er
) ص . ع . رجل حائر بائر : مرد سرگشته و كاسد .
حائرة
(
h erat
) ص . ع . زن سرگشته و حيران . ج : حوائر .
حائرة
(
h erat
) ا . ع . گوسپند و زن كه هرگز بالغ نشود . ج : حوائر . و ما هو الا حائرة من الحوائر : يعنى در وى هيچ خير نيست .
حائرى
(
h eri
) ص . ع . منسوب به حائر الحسين عليه السلام .
حائش
(
h ec
) ا . ع . درختان انبوه از خرما بن و جز آن ( لا واحد له ) .
حائص
(
h es
) ا . ع . ناقهاى كه از تنگى اندامش فحل بد و گشنى نتواند كرد .
حائض
(
h ez
) ص . ع . زن بىنماز و دشتان و ديستانه . ج : حيض (
hoyyaz
) .
حائضة
(
h ezat
) ص . ع . زن بىنماز ج : حوائض .
حائط
(
h et
) ا . ع . ديوار . ج : حيطان و حياط . و بستان ديوار بست . ج . حوائط .
و ا خ : ناحيهاى بيمامة .
حائط
(
h et
) ص . ع . طعام حائط طعامى كه از آن شكم منتفخ گردد .
حائف
(
h ef
) ص . ع . ستمگر و مايل از راستى . ج : حافة و حيف (
hoyyaf
) .