ميان ابر و ميان كوه ج : جوب (
jovab
) .
جوبجو
(
jav - bajav
) م ف . پ .
پاره پاره و ذره ذره .
جوبه
(
jube
) ا . پ . ميدان و جائى از شهر كه غله و ساير ملزومات آن شهر را كه از خارج حمل مىكنند در آنجا به فروش مىرسانند .
جؤة
(
joat
) ا . ع . سرخ تيره رنگ و اسمر .
جوة
(
javvat
) ا . ع . زمين پست و نشيب .
جوة
(
jovvat
) ا . ع . پارهاى از زمين درشت . و مغاكچهء در كوه و جز آن و در پى مشك . و گندم گونى .
جوتره
(
jav - tare
) ا . پ . مناره و كنگره و برج مرتفع .
جؤث
(
jous
) م . ع . جئث جؤثا مجهولا ( از باب فتح ) : ترسيد و فزع كرد .
جوث
(
javs
) ا . ع . درشت روده و هزار لاكه جوثاء نيز گويند .
جوث
(
jus
) ص . ع . ج . جوثاء و اجوث .
جوث
(
javas
) م . ع . كلان شدن اعلاى شكم و فرو هشته گرديدن اسفل آن ( و الفعل من سمع ) .
جوثاء
(
javs '
) ا . ع . رودهء متصل به شكنبه و داراى تجاويف و خانه خانههاى چند كه بپارسى درشت روده و هزار لا نيز گويند .
جوثاء
(
javs '
) ص . ع . مؤنث اجوث يق امراة جوثاء : زنى كه شكمش كلان و فروهشته باشد . ج : جوث .
جوثة
(
jusat
) ا خ . ع . موضعى و يا قبيلهاى .
جوج
(
juj
) و (
javj
) ا . پ . تاج خروس يعنى پارچهء سرخى كه بر سر خروس است و علامتى كه بر بالاى طاقها و ايوانها جهت خوشنمائى نصب كنند . و طره و علم .
جوج
(
juj
) ا . ع . جرعه . و ج .
اجوج .
جوجادو
(
jav - j du
) ا . پ . دانهاى مانند جو و باريكتر و دراز و تلخ .
جوجره
(
jovjere
) ا . پ . درم و درهم كه معادل هشتاد و چهار گندم باشد .
جوجگاه
(
javjag h
) ا . پ . جنگاه و ميدان جنگ .
جوجم
(
jujam
) ا . پ . شاخهء گلدار و ميوهدار از درخت .
جوجن
(
jujen
) ا . پ . بلغت زند درم و درهم كه معادل هشتاد و چهار گندم است .
جوجن
(
jujan
) ا . پ . بلغت هند يك فرسخ و ثلث فرسخ و معادل پنج يا نه ميل انگليسى .
جوجو
(
jav - jav
) ا خ . پ . شهرى در خطا كه مشك و كافور و پارچههاى ابريشمى نفيس از آنجا مىآورند .
جوجو
(
jav - jav
) م ف . پ . پاره پاره و ذره ذره و ريزه ريزه .
جؤجؤ
(
jo ' - jo '
) ا . ع . سينه و يا استخوان سينه . ج : جآجئ . و ا خ . دهى .
به بحرين .
جوجه
(
juje
) ا . پ . چوزه و بچهء ماكيان و ديگر مرغان .
جوح
(
javh
) ا . ع . هندوانه .
جوح
(
javh
) ا . ع . خربزهء شامى .
جوح
(
javh
) م . ع . جاحت الآفة المال جوحا و جياحة ( از باب نصر ) :
هلاك كرد آفت مال را . و جاح الشيئى :
از بيخ بركند آن چيز را . و جاح فلان :
ميل كرد فلان از راه راست .
جوح
(
javh
) م . ع . جاحت الآفة المال جوحا و جياحة ( از باب نصر و ضرب ) : هلاك كرد آفت آن مال را . و جاح الشيئ : از بيخ بركند آن چيز را .
و جاح فلان : ميل كرد فلان از راه راست .
و جاح الله ماله : هلاك كرد خداى مال آن را به جائحة .
جوح
(
juh
) ع . ج . اجوح .
جوحم
(
javham
) ا . ع . گل سرخ و گل سرخ صد برگ .
جوخ
(
jux
) ا . پ . گروه و فوج و جوق .
جوخ
(
javx
) م . ع . جاخ السيل الوادى جوخا و جيخا ( از باب نصر و ضرب ) : كند توجبه كنارهء رود را .
جوخان
(
javx n
) ا . پ . جاى خشكانيدن خرما .
جوخة
(
juxat
) ا . ع . گو و مغاك در زمين .
جوخى
(
javx
) ا . ع . كنيز و داه اسم است مر آن را .
جود
(
javd
) و
جود
(
joud
) م . ع .
جادت العين جودا و جؤدا ( از باب نصر ) : بسيار اشك گرديد چشم . و جاد بنفسه : مرد و يا نزديك به مردن رسيد . و جاد المطر : بسيار آمد باران . و جيدت الارض ( مجهولا ) : باريد باران نيكو بر زمين . و جاده الهوى : غالب آمد به روى عشق . و جاد فلان فلانا : غالب آمد فلان فلان را در سخاوت . و جيد فلان ( مجهولا ) :
تشنه گرديد فلان و نزديك هلاكت رسيد فلان .
و انى لا جاد اليك ( مجهولا ) اى اشتاق و اساق .
جود
(
javd
) ص . ع . باران نيكو و يا بارانى كه فوق آن باران نباشد يق جاد المطر جودا و آن جمع جائد است . و