جنجال
(
janj l
) ا . پ . همهمه و فرياد و آشوب و ازدحام .
جنجر
(
jonjar
) ا . پ . داروئى كه سرخ مرد و بتازى عصا الراعى گويند .
جنجك
(
janjak
) ا . پ . اسپست و شبدر .
جنجل
(
jonjol
) ا . ع . ترهاى مانند مارچوبه كه نيمپخت كرده خورند .
جنجن
(
janjan
) و (
jenjen
) ا . ع .
استخوان سينه . ج : جناجن .
جنجنة
(
janjanat
) و (
jenjenat
) ا . ع . استخوان سينه .
جنجون
(
jonjun
) ا . ع . دولاب .
جنجه
(
janje
) ا . پ . هستهء انگور .
جنح
(
janh
) م . ع . جنح الطائر جنحا ( از باب فتح ) : ناتوان گرديد آن مرغ در پريدن . و جنح البعير ( مجهولا ) : شكست جوانح شتر از گرانى بار .
جنح
(
jenh
) ا . ع . جنح الطريق :
كنار راه و جانب آن . و جنح القوم :
ناحيهء قوم و پناه قوم .
جنح
(
jenh
) و (
jonh
) ا . ع . بهرهاى از شب و تاريكى و اختلاط آن .
جنحاب
(
jenh b
) ص . ع . كوتاه گرد اندام .
جنحدل
(
janahdal
) ص . ع . كوتاه بالا .
جند
(
jand
) ا خ . پ . شهرى در تركستان .
جند
(
jond
) ا . ع . اعوان و انصار و لشكر .
و شهر . و هر نوع از انواع مخلوقات . ج :
جنود و اجناد . و يق الشام خمسة اجناد :
دمشق و حمص و قنسرون و اردن و فلسطين .
المثل ان لله جنودا منها العسل قاله معاوية لما سمع ان الاشتر رضى اللّه عنه سقى عسلا فيه سم ، يضرب عند الشماتة بما يصيب العدو .
جند
(
jond
) ا . پ . گند و مادهء دوائى حيوانى كه جند بيدستر نيز گويند .
جند
(
jond
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپاه و لشكر .
جند
(
janad
) ا . ع . زمين درشت . و سنگريزههاى مشابه گل . و ا خ . نام شهرى در يمن آباد كردهء جند بن شهران كه بطنى است از معافر .
جندار
(
jand r
) ا . پ . مخفف جاندار و بمعنى آن .
جنداسابور
(
jond - s bur
) ا خ . پ .
نام شهرى در خوزستان .
جندال
(
jand l
) ا . پ . عوام الناس .
و مردم تولنكى و هرزهكاره و شرابخواره .
جندب
(
jondob
) و (
jondab
) و و (
jendab
) ا . ع . نوعى از ملخ . و ام جندب : بلا و غدر و ستم . و وقعوا فى ام جندب اى ظلموا .
جند بيدست
(
jond - bidast
) و جند بيدستر (
jond - bidastar
) ا . پ . گند بيدستر يعنى كيسهء غده مانندى كه در زير پوست شكم بيدستر در ما بين ريشهء دم آن حيوان و جزء خلفى رانش واقع است و اين كيسه كه زوج است در نر و مادهء اين حيوان هر دو موجود مىباشد و محتوى مادهء مترشحهايست كه آن را در دفع تشنج بسيار استعمال مىكنند و خزميان و فاجشه و هزوگند نيز گويند .
جندخ
(
jondox
) ا . ع . ملخ بزرگ .
جندر
(
jandar
) ا . پ . اسباب و رختهاى پوشيدنى و جز آن .
جندرة
(
jandarat
) م . ع . جندر الكتاب : روشن كرد نوشتهء محو شدهء كتاب را . و جندر الثوب : تازه كرد نگار جامه را بعد از آنكه محو شده بود .
جندرة
(
jandarat
) ا . ع . از اعلام است .
جندر خانه
(
jandar - x ne
) ا . پ .
صندوقخانه كه در آنجا رخوت پوشيدنى و جز آن گذارند .
جندره
(
jandare
) ا . پ . هر چوب گندهء ناتراشيده . و دو چوب به قدر نيم گز جهة كوفتن و هموار كردن رخوت و آن را رخت مال گويند .
و چوبى كه بدان صوف و شال و جامههاى ديگر شكنجه كنند . و مردم ناتراشيده و ناهموار .
جندرهچى
(
jandare - ci
) ا . پ .
منگنهچى و افشرهگر و چاپچى .
جندشاپور
(
jond - c pur
) ا خ . پ .
جندا سابور .
جندعة
(
jondoat
) ا . ع . حبابى كه بالاى آب از باران نمودار شود . ج : جنادع . و جانوار خزندهء موذى يا هر جانورى كه از آن گزند و زحمت رسد .
جندق
(
jandaq
) ا خ . پ . نام قصبهاى در كنار كوير مركزى ايران .
جندقوق
(
jandquq
) ا . پ . جن و ديو .
جندگى
(
jendagi
) ا . پ . هرزگى و فاحشگى .
جندل
(
jandal
) ا . خ پ . يكى از نزديكان فريدون كه بخواستگارى دختر پادشاه يمن فرستاده بود .
جندل
(
jandal
) ا . ع . سنگ . ج :
جنادل . و ا خ . نام بقعهاى . و دومة الجندل ا خ : نام موضعى .
جندل
(
jandal
) و (
jandel
) ا . ع .
سنگ كه برداشتن توانند .
جندل
(
jonadel
) و (
janadel
) ص . ع .
مكان جندل : جاى سنگناك . و كذلك مكان جندل .
جندلة
(
jandalat
) م . ع . پايمال كردن و پا زدن .
جندلة
(
jonadelat
) و (
janadelat
) ص . ع . ارض جندلة : زمين سنگناك .