تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1132

مساهمون:

ص١١٣٢

جنوب

(
jonub
) ا . ع . ج . جنب .

جنوبا

(
januban
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - به سمت جنوب .

جنوبى

(
janubi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بجنوب .

جنوبى

(
janubiy
) ص . ع . منسوب بجنوب . و روز گرم و تابناك .

جنوة

(
janovat
) ا خ . ع . شهر جنوه .

جنوح

(
jonuh
) م . ع . جنح الليل جنوحا ( از باب فتح و ضرب و نصر ) : پيش آمد شب بتاريكى . و جنح : ميل كرد و جنحه : ميل داد آن را ( لازم و متعدى است ) . و جنح الطائر : نزديك زمين شد مرغ براى نشستن . و كذلك جنحت الشمس للمغيب . و جنح فلانا : زد بر بازوى فلان . و فى الحديث انى لا جنح ان اكل منه اى ارى الاكل منه جناحا . و جنح البعير ( مجهولا ) : شكست جوانح شتر از گرانى بار .

جنود

(
jonud
) ع . ج . جند .

جنور

(
janvar
) ا . پ . جانور .

جنور

(
jannur
) ا . ع . خرمنگاه گندم و مانند آن .

جنوس

(
jonus
) ع . ج . جنس .

جنوف

(
jonnf
) م . ع . جنف جنفا و جنوفا . مر . جنف .

جنون

(
janun
) ا . ع . پرى و جن . و يك قسم مار بىزيانى .

جنون

(
jonun
) م . ع . جن جنا و جنونا . مر . جن . و جنت الارض جنونا مجهولا ( از باب نصر ) : شكوفه آورد گياه زمين . و كذلك جن النبت . و جن الذباب : بسيار آواز گرديد آن مگس .

جنون

(
jonun
) ا . ع . ديوانگى . و جنون الليل : تاريكى شب و يا اندك تاريكى سر شب .

جنون

(
jonun
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ديوانگى . و جنون داشتن : ديوانه بودن .

جنونى

(
jonuni
) ص . پ . منسوب و متعلق بجنون .

جنوه

(
janve
) ا خ . پ . نام شهرى در سار دنيا كه عثمانيها جنويز و بتازى جنوة گويند .

جنويز

(
janaviz
) ا خ . پ . - مأخوذ از تركى - شهر جنوه و مردم آن شهر .

جنهى

(
janahiy
) ا . ع . نى هندى و شاخهء باريك .

جنى

(
jany
) م . ع . جنى الثمرة جنيا ( از باب ضرب ) : چيد آن ميوه را . و جنى الثمرة له . و جناه الثمرة : ميوه چيدن فرمود او را .

جنى

(
jan
) ا . ع . ميوهء تازه و چيده و زرد شبه سفيد . و خرماى تر . و شهد . ج : اجناء . و سماروغ و گياه و مانند آن . مر . جنا .

جنى

(
janiyy
) ا . ع . ميوهء تازه و چيده .

جنى

(
jenniy
) ص . ع . منسوب بجن و يا جنة .

جنى

(
jenni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - جن‌زده .

جنيان

(
jenniy n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنها و پريان .

جنيب

(
janib
) ا و ص . ع . اسب كتل . ج : جنائب و جنب . و فرمان‌بردار . و غريب و دور و بعيد . و نوعى از خرماى خوب . و رجل جنيب : مرد دردمند پهلوكانه يمشى فى جانب متعقبا .

جنيبة

(
janeybat
) ا . ع . پشم شتر شش ساله . و ناقه‌اى كه بدراهم به كسى دهند تا بر آن غله آرد . و جنيبتا البعير : بارى كه بر دو پهلوى شتر باشد .

جنيبت

(
janibat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اسب كتل .

جنيبت كش

(
janibat - kac
) ا . پ . شخصى كه اسب كتل مىكشد . و ميرآخور كه ريش سفيد طويله و سر مهتران باشد .

جنية

(
janeyyat
) ا . ع . نوعى از چادر ابريشمى .

جنير

(
janir
) ا خ . پ . نام شهرى .

جنيس

(
janis
) ا . ع . هم‌جنس و مشابه .

جنيس

(
jennis
) ا . ع . نوعى از ماهى كه رنگش ميان سپيدى و زردى باشد .

جنيص

(
janis
) ا . ع . مرده و فوت شده و مرحوم .

جنيع

(
jani '
) ا . ع . گياه ريزه و دانهء زرد .

جنين

(
janin
) ا . پ . ميز كوچك .

جنين

(
janin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جلهى يعنى بچهء در شكم مادر خواه انسان باشد و يا ديگر حيوانات .

جنين

(
janin
) ا . ع . بچهء در شكم . ج : اجنة و اجنن . و مردهء در گور . و هر چيز پوشيده .

جنينة

(
janeynat
) ا . ع . نوعى از چادر ابريشمين . و حياط اندرونى .

جنيور

(
janivar
) ا . پ . پل صراط كه چنود پل و خنپور و خنپور نيز گويند .

جو

(
jov
) و (
jav
) ا . پ . نوعى از غله كه بتازى شعير گويند . و هر چيز بىقدر و كم بها . و جو گندم : ريش كه سفيد و سياه باشد . و جو برهنه : جو پوست كنده و مقشر . و جو فروش گندم‌نما : مردم محيل و دغا باز و بىديانت .

جو

(
ju
) ا . پ . جوى و نهر . و يوغ كه در گردن گاو هنگام خشم گذارند . و غل .

جو

(
jov
) و (
ju
) ص . پ . آرزومند و طالب و راغب و اين صفت هرگز به تنهائى استعمال نشود و هميشه در آخر اسم