جحد
(
jahad
) م . ع . جحد الرجل جحدا ( از باب سمع ) : سخت عيش گرديد آن مرد . و جحدت السنة : كم باران گرديد سال . و جحد النبت : كم باليد گياه . و جحد فلان : كم خير گرديد فلان .
جحد
(
jahed
) ص . ع . فرس جحد :
اسب كوتاه درشت . ج : جحاد . و عام جحد : سال خشك .
جحدب
(
jahdab
) ا . ع . كوتاه بالا و شير بيشه .
جحدة
(
jahedat
) ص . ع . مؤنث جحد يعنى ماديان كوتاه درشت .
جحدر
(
jahdar
) ا . ع . كوتاه بالا .
و نام مردى و به اين معنى بدون الف و لام است .
جحدة
(
jahdarat
) م . ع . جحدره جحدرة : بر زمين زد آن را و غلطانيد .
جحدل
(
jahdal
) و (
johdol
) ا .
ع . كودك فربه گرد اندام .
جحدلة
(
jahdalat
) م . ع . شتربان گرديدن و يا مكارى شدن . و توانگر گرديدن بعد فقر . و جحدل فلانا : بر زمين افگند فلان را و يا بست او را . و جحدل الاناء :
پر كرد آوند را . و جحدل المال : فراهم آورد مال را . و جحدل الابل : فراهم آورد شتران را و بكرايه داد .
جحدمة
(
jahdamat
) م . ع . سخت دويدن .
جحر
(
jahr
) م . ع . جحر الضب جحرا ( از باب فتح ) : داخل شد سوسمار در سوراخ . و جحر فلان الضب : در سوراخ آورد فلان سوسمار را . و جحرت الشمس : بلند گرديد آفتاب . و جحر الربيع : بىباران گرديد بهار . و جحر فلان : پس ماند فلان . و كذلك جحر الخبر . و جحرت العين : در چشم خانه فرو رفت چشم .
جحر
(
jahr
) ا . ع . غار دور تك .
جحر
(
johr
) ا . ع . سوراخ دده و خزنده . ج : جحرة و اجحار و جحران .
جحراء
(
jahr '
) ص . ع . عين جحراء :
چشم در چشم خانه فرو رفته .
جحران
(
johr n
) ا . ع . سوراخ دده و خزنده . و فرج زن . الحديث اذا حاضت المراة حرم الجحران . و ج . جحر .
جحرب
(
jahrab
) ص . ع . فرس جحرب : اسب بزرگ خلقت .
جحرب
(
jahrab
) و (
johrab
) ا .
ع . كوتاه ستبر .
جحربان
(
johrab ne
) ا . ع . ( به صيغهء تثنيه ) دو رگ در دو تندى زير دو نرمهء گوش اسب .
جحرة
(
jahrat
) و (
jaharat
) ا .
ع . تنگى و سال سخت بىباران .
جحرة
(
jeharat
) ع . ج . جحر .
جحرش
(
jahrac
) ص . ع . فرس جحرش : اسب درشت خلقت گرد اندام .
جحرط
(
jehret
) ا . ع . زن پير و كلان سال .
جحرم
(
jahram
) ص . ع . رجل جحرم : مرد تنگ خوى و بد خلق .
جحرمة
(
jahramat
) ا . ع . تنگخوئى و بد خلقى .
جحزط
(
jehzet
) ا . ع . زن پير و كلانسال .
جحس
(
jahs
) ا . ع . حيله و فريب يق ذاك من جحسه و دحسه .
جحس
(
jahs
) م . ع . جحس فيه جحسا ( از باب فتح ) : در آمد در آن .
و جحس جلده : خراشيد پوست او را و و جحس فلانا : كشت فلان را .
جحش
(
jahc
) ا . ع . خر كره . ج .
جحاش و جحشة و جحشان . و آهو و اسب كره . و غلظت و ستبرى . و جهاد . و از اعلام است . و نيز جحش : خدشه و خراش يق به جحش اى خدش .
جحش
(
jahc
) م . ع . جحش الجلد جحشا ( از باب فتح ) : بركند پوست را و خراشيد آن را يق اصابه شيئ فجحش وجهه . و نيز جحش ستم كردن و كوشش نمودن و درشت و ستبر گرديدن .
جحشان
(
jehc n
) ع . ج . جحش .
جحشة
(
jahcat
) ا . ع . مؤنث جحش خر كرهء ماده .
جحشة
(
jahacat
) ا . ع . پشمى كه بر دست پيچيده ريسند .
جحشة
(
jahecat
) ع . ج . جحش .
جحشر
(
jaheat
) و (
johear
) ا . ع .
فربه گرداند ام ستبر مفاصل بزرگ خلقت .
و اسبى كه استخوانهاى پهلوى آن كوتاه باشد .
جحشرة
(
jahcarat
) و (
johcarat
) ا . ع . مؤنث جحشر و جحشر .
جحشل
(
jahcal
) و (
johcol
) ا . ع .
سبك سريع .
جحشم
(
jahcam
) ا . ع . شتر تهيگاه برآمده .
جحط
(
jehet
) ا . ع . كلمهاى كه بدان گوسپندان را زجر كنند .
جحظ
(
johhaz
) ع . ج . جاحظ .
جحظم
(
jahzam
) ا . ع . مرد برآمده و بزرگ چشم .
جحف
(
jahf
) م . ع . جحفه جحفا ( از باب فتح ) : و فراهم آورد آن را و جحف الشيئ : پوست كند آن چيز را . و جحفه برجله : لگد زد او را تا بينداخت . و جحف معه : مايل شد به آن . و جحف له