تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1065

مساهمون:

ص١٠٦٥
صحرانشين در هندوستان .

جت

(
jatt
) م . ع . جت الكبش جتا ( از باب نصر ) : دست سود بر آن غوچ تا فربهى از لاغرى آن معلوم كند .

جتبونتن

(
jatbunetan
) ف ل . پ . بلغت زند نشستن .

جتر

(
jatr
) ا . پ . باغ و بوستان .

جتره

(
jotre
) ص . پ . آلوده و پليد .

جتك

(
jatk
) ا . پ . انگوم و صمغ هر درختى كه باشد .

جث

(
jass
) م . ع . جث الشجر و غيره جثا ( از باب نصر ) : بريد و يا از بيخ بر كند آن درخت و جز آن را . و جث فلان : ترسيد فلان . و جث فلانا : زد فلان را . و جثت النحل : بلند كرد زنبور عسل آواز را .

جث

(
jass
) و (
joss
) ا . ع . عسل كه داراى شكافتگى باشد و موم و خاشاك و پرهاى زنبور و ابدان زنبور در آن بود . و ملخ مرده . و غلاف ميوه .

جث

(
joss
) ا . ع . زمين بلند كه به پشته ماند .

جث

(
jess
) ا . ع . بلا و آفت .

جثاء

(
jas '
) ا . ع . پاداش و هم‌قدر و برابر يقال هو جثاء الف اى قدره .

جثاء

(
jas '
) و (
jos '
) ا . ع . شخص و بدن و شكل .

جثاء

(
jes
) م . ع . جاثيت مجاثاة و جثاء . مر . مجاثاة .

جثاجث

(
jos jes
) ص . ع . نبت جثاجث : گياه بهم پيچيده . و كذلك شعر جثاجث و بعير جثاجث : شتر فربه و ستبر .

جثاجث

(
jos jes
) ا . ع . موى بسيار .

جثال

(
jos l
) ا . ع . چكاوك .

جثالة

(
jas lat
) م . ع . جثل جثالة و جثولة ( از باب سمع و كرم ) : جثيل گرديد .

جثالة

(
jos lat
) ا . ع . برگ افتادهء از درخت .

جثام

(
jos m
) ا . ع . كابوس .

جثام

(
jass m
) ص . ع . لازم گيرندهء جاى .

جثامة

(
jass mat
) ا . ع . پليد و كند خاطر . و مهتر حليم و خوابناك كه از جا نجنبد و سفر نكند و از اعلام است .

جثة

(
jessat
) ا . ع . بلا و آفت .

جثة

(
jossat
) ا . ع . بدن و تن . و جثة الانسان : شخص مردم . ج : جثث (
josas
) و ا خ . نام شهرى به يمن ميان محجم و كدراء .

جثث

(
josas
) ا . ع . ج . جثة .

جثجاث

(
jasj s
) ا . ع . موى بسيار . و درخت تلخ و خوشبوى .

جثجثه

(
jasjasat
) م . ع . جثجثت البرق : مسلسل گرديد برق و مانند زنجير درخشيد .

جثر

(
jaser
) ص . ع . مكان جثر : جائى كه خاكش بشوره و يا سنگريزه آميخته باشد .

جثط

(
jast
) م . ع . جثط بغايته جثطا ( از باب ضرب ) : آبكى ريد چندان كه بر زمين منبسط گرديد .

جثل

(
jasl
) ص . ع . انبوه و درهم شده و يا ستبر كوتاه و يا ستبر سياه از موى و گياه و يا ستبر كثيف درهم شدهء از هر چيز .

جثل

(
jasl
) ا . ع . ج . جثلة .

جثل

(
jasal
) ا . ع . مادر و يا زوجه يق ثكلته الجثل .

جثلة

(
jaslat
) ا . ع . مور برگ سياه . ج : جثل (
jasl
) . و درخت ستبر بسيار برگ .

جثم

(
jasm
) م . ع جثم الطائر جثما و جثوما . مر . جثوم .

جثم

(
jasm
) م . ع . عذق جثم : خوشهء خرماى كلان غوره .

جثم

(
jasm
) و (
jasam
) ص . ع . زرع جثم : كشت دراز گشته . و كذا زرع جثم .

جثم

(
josam
) ا . ع . خوابناك كه از جا نجنبد و سفر نكند .

جثمان

(
josm n
) ا . ع . و تن شخص .

جثمانية

(
josm neyyat
) ا . ع . جثمانية الماء نفسه او وسطه او مجتمعه .

جثمة

(
jasamat
) ا . ع . پشته .

جثمة

(
josmat
) ا . ع . تودهء خاكستر و مانند آن .

جثمة

(
josamat
) ا . ع . خوابناك كه از جا نجنبد و سفر نكند .

جثو

(
josovv
) م . ع . جثا جثو و جثيا ( از باب نصر و ضرب ) : به زانو نشست و يا ايستاده شد بر سر انگشتان . و جثوت الابل و جثيتها : فراهم آوردم شتران را .

جثوة

(
jasvat
) و (
jesvat
) و (
josvat
) ا . ع . سنگ توده . و تن . و خدرك آتش . ج : جثى (
jos
) .

جثولة

(
josulat
) م . ع . جثل جثالة و جثولة . مر . جثالة .

جثوم

(
jasum
) ص . ع . سينه بر زمين نهاده و مقيم جاى گشته و بر زمين افتاده .

جثوم

(
josum
) م . ع . جثم الطائر جثما و جثوما ( از باب نصر و ضرب ) : سينه بر زمين نهاد آن مرغ و لازم گرفت جاى را . و كذلك جثم الانسان و النعام و الخشف و اليربوع . و جثم الليل جثوما : نيم شد شب . و جثم الزرع : دراز گشت كشت . و جثم العذق جثوما : كلان غوره گرديد خوشهء خرما . و جثم الطين : فراهم آورد گل را . و كذلك جثم التراب و الرماد .

جثه

(
josse
) ا . پ . - مأخوذ از تازى -
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1065 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )