رنگ روى از خشم . و افتادن موى .
تمعز
(
tama'oz
) م . ع . در ترنجيدن .
و آرنگ ناك شدن روى . و سخت دويدن شتر .
تمعص
(
tama'os
) م . ع . دردآگين گردانيدن شكم را .
تمعط
(
tama'ot
) م . ع . بر افتادن موى از بيمارى . و تمعط ادباره اى تطايرت .
تمعق
(
tama'oq
) م . ع . دور تك گرديدن و بدخوى شدن .
تمعق
(
tam'oq
) ا خ . ع . كوهى .
تمعك
(
tama'ok
) م . ع . در خاك غلطيدن .
تمعى
(
tama'i
) م . ع . خراميدن و يازيدن . و فاش شدن راز .
تمعير
(
tam'ir
) م . ع . سپرى گرديدن توشه . و متغير ساختن روى را از خشم .
تمعيض
(
tam'iz
) م . ع . خشمناك گردانيدن .
و دشوار ساختن كار بر كسى .
تمعيك
(
tam'ik
) م . ع . در خاك غلطانيدن .
تمغا
(
tamq
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - خراج و باج . و فرمان سلطان . و نشان و داغى كه بر ران اسب و ديگر ستور نهند . و باجى كه از تجار و ساير مردم بر درهاى شهر و بنادر بحار گيرند . و مهرى كه پس از گرفتن باج بر اجناس زنند و مهر چوبى كه بدان بر در انبار غله و جز آن نشان كنند . و مضمون مكررى كه شاعر بندد . و جائى كه پادشاهان از ملك خالصهء ديوانى جدا كرده به كسى دهند مانند تيول .
تمغاچى
(
tamq - ci
) ا . پ . كسى كه از اجناس باج گرفته و بر آنها مهر زند . و محصل باج و خراج و باجگير .
تمغثر
(
tamaqsor
) م . ع . مغثور چيدن .
تمغص
(
tamaqqos
) م . ع . به درد آمدن شكم .
تمغط
(
tamaqqot
) م . ع . سخت كشيدن شتر دست را . و بنهايت تيز رفتن اسب و يا يازيدن آن در دويدن . و هلاك كردن غبار كسى را يق تمغط فلان تحت الهدم اذا قتله الغبار .
تمغفر
(
tamaqfor
) م . ع . مغفار چيدن .
تمغل
(
tamaqqol
) م . ع . تقليد روش و اطوار مغل كردن .
تمغمغ
(
tamaqmoq
) م . ع . باندك گياه رسيدن . و بفربهى در آمدن شتران .
تمغى
(
tamaqqi
) م . ع . فروهشته و نرم شدن انبان .
تمغير
(
tamqir
) م . ع . شعر ابن مغراء خواندن .
تمفوز
(
tamfovz
) ا . پ . پيرامون دهان و منقار مرغان .
تمقت
(
tamaqqot
) م . ع . همديگر را دشمن گرفتن .
تمقحس
(
tamaqhos
) م . ع . شوريدن دل يق تمقحست نفسه .
تمقس
(
tamaqqos
) م . ع . شوريدن دل يق تمقست نفسه .
تمقق
(
tamaqqoq
) م . ع . اندكاندك خوردن شراب . و اصابه جرح فما تمققه اى لم يضره
تمقيت
(
tamqit
) م . ع . دشمن گرفتن .
تمقيس
(
tamqis
) م . ع . آب بسيار ريختن يق مقس فى الماء تمقيسا .
تمقيط
(
tamqit
) م . ع . بر زمين زدن كسى را يق مقط القرن تمقيطا .
تمقيق
(
tamqiq
) م . ع . مقق على عياله : سختى و تنگى نمود بر عيال خود .
و مقق الطائر فرخه : بمنقار خورش داد آن مرغ بچهء خود را .
تمك
(
tamk
) م . ع . تمك السنام تمكا و تموكا ( از باب نصر و ضرب ) :
دراز و پر گوشت شد كوهان شتر .
تمكث
(
tamakkos
) م . ع . درنگ كردن و چشم داشتن در كارى .
تمكحل
(
tamakhol
) م . ع . سرمه دان ساختن .
تمكك
(
tamakkok
) م . ع . مكيدن و ستيهيدن بر غريم الحديث لا تمككوا على غرمائكم اى لا تستقصوا . و مغز استخوان بيرون آوردن .
تمكن
(
tamakkon
) م . ع . جاى گرفتن .
و منزلت داشتن نزد پادشاه . و برپاى بودن . و قادر شدن بر چيزى .
تمكن
(
tamakkon
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جاى گرفتگى و استوارشدگى و منزلت و قدرت و توانائى .
تمكى
(
tamakki
) م . ع . تر شدن به خوى و عرق . و خاريدن اسب چشم خود را به زانو .
تمكير
(
tamkir
) م . ع . نگاهداشتن غله تا بگرانى فرو شد .
تمكين
(
tamkin
) م . ع . پاى بر جاى كردن . و قادر و توانا گردانيدن بر چيزى يق مكنته من الشيئ .
تمكين
(
tamkin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شوكت و وقار و هنگ و جاه و جلال و قدرت و قوت و عدم حركت و اطاعت و فرمانبردارى . و نام يكى از مقامات سالكان .
تملاق
(
taml q
) ا . ع . اظهار عشق .
تملاق
(
temell q
) م . ع . چاپلوسى كردن . مر . تملق .