تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 537

مساهمون:

ص٥٣٧
با بشاشت . و سعادتمند و بختيار . و به حال آمدن : بيرون آمدن از حالت مرض و شفا يافتن .

بحباح

(
bahb h
) ا . ع . چيزى كه طول و عرض آن برابر باشد .

بحباح

(
bahb he
) ع . كلمه‌ايست كه در دلالت بر فناى چيزى و انقطاع آن مىكند و در اشعار بر فنا استعمال مىكنند .

بحباحة

(
bahb hat
) ا . ع . زن زشت‌خوى و سمج .

بحبحة

(
bahbahat
) م . ع . جاى گرفتن و فرود آمدن .

بحبحة

(
bahbahat
) ا . ع . جماعت .

بحبحى

(
bahbahiy
) ا . ع . مرد وسيع نفقه و منزل .

بحبشة

(
bahbacat
) م . ع . جمع شدن باهم .

بحبوح

(
bohbuh
) ا . ع . اصل و ميان هر چيزى و وسط آن يقال هو فى بحبوح الكرم .

بحبوحة

(
bohbuhat
) ا . ع . ميان خانه و وسط آن . ج : بحابح (
bah beh
) .

بحبوحه

(
bohbuhe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميان و وسط هر چيزى .

بحبور

(
bohbur
) ا . ع . بچهء مرغى كه بالوا گويند و شبيه بشترمرغ است .

بحة

(
bahhat
) ص . ع . زن گلو گرفتهء گران آواز .

بحة

(
bohhat
) ا . ع . گرفتگى گلو . و گرانى آواز .

بحت

(
baht
) ص . ع . ساده و خالص از هر چيز يق رجل عربى بحت اى محض . و شراب بحت اى صرف . و خير بحت اى ليس معه غيره . ر ظلم بحت اى صريح و برد بحت اى قوى شديد . و كذلك المؤنث و المثنى و المجموع . و ان شئت قلت امراة عربيه بحتة و ثنيت و جمعت على بحوت .

بحتة

(
bahtat
) ص . ع . - مونث بحت - يق عربية بحتة .

بحتر

(
bohtor
) ص . ع . كوتاه گرداندام . و ا خ . نام محلى و به اين معنى اخير بدون الف و لام آيد . و نام پدر قبيله‌اى از طى . و نام شاعرى جاهلى .

بحث

(
bahs
) ا . ع . كان و معدن . و مار بزرگ . ج : بحوث . و تفتيش و تفحص و استقصا . ج : ابحاث .

بحث

(
bahs
) م . ع . بحث عنه بحثا ( از باب فتح ) : كاويد و تفتيش كرد از وى .

بحث

(
bahs
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاوش و نزاع و جدال . و مباحثه و نويسره . و ستيزه . و گرو . و بحث كردن ف ل . : مباحثه كردن . و نزاع كردن . و حجت آوردن . و شرط كردن و گروبستن .

بحثابحثى

(
bahs - bahsi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - احتجاج و استدلال .

بحثة

(
bahsat
) ا . ع . بازيچه‌اى كه كودكان به خاك بازند .

بحثجات

(
bahsaj t
) ا . ع . چوبدستى شبان .

بحثرة

(
bahsarat
) م . ع . تفتيش كردن از چيزى . و پراكنده و جدا ساختن آن را . و برآوردن چيزى را . و ظاهر و نمايان گردانيدن . و شورانيدن آن را . و بحثر اللبن : منقطع و متحبب گرديد شير .

بحثنة

(
bahsanat
) م . ع . بحثن فى الامر بحثنة : سستى نمود در كار .

بحح

(
bahah
) م . ع . بح بحا و بححا . مر . بح .

بحدرى

(
bohdoriy
) ص . ع . كودك شيرزده كه جوان و قوى نشود .

بحدل

(
bahdal
) ا خ . ع . از اعلام است .

بحدلة

(
bahdalat
) م . ع . تيز و شانه جنبان رفتن . و سبك دويدن .

به حدى

(
be - haddi
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - باندازه‌اى . و بدرجه‌اى . و تاكه .

بحذق

(
bohzoq
) ا . ع . برزقطونا و اسفرزه .

بحر

(
bahr
) ا . ع . جوى بزرگ . و درياى شور . ج : ابحر (
abhor
) و بحور (
bohur
) و بحار . و فراخى و ارزانى و فراوانى محصول و مرد كريم و بسيار علم . و اسب فراخ گام يق فرس بحر : اسب تند و تيز در رفتار . و شكافتگى . و شكافتگى گوش . و جاى نشستن در زين . و زمين با كشت و علف . و اقسام اشعار تازى . و از اعلام است . و ج بحرة (
bahrat
) . و ص . آب شور يق ماء بحر . و بحر الرحم ا . : عمق زهدان . و بنات بحر ج ا . : ابرهاى تنك كه اوائل تابستان متكون گردند .

بحر

(
bahr
) ا . ع . باصطلاع عروض وزن شعر . ج : بحور (
bohur
) . و عدد بحور شعر نوزده است به اين تفصيل : طويل و مديد و بسيط و وافر و كامل و هزج و رجز و رمل و منسرخ و مضارع و مقتضب و مجتث و سريع و جديد و قريب و خفيف و مشاكل و متقارب و متدارك .

بحر

(
bahr
) م . ع . بحره بحرا ( از باب نصر ) : شكافت آن را . و فراخ گردانيد . و نيز بحر : شكافتن گوش .

بحر

(
bahr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دريا . و درياچه . و جائى كه در آن آب بسيار گرد آمده باشد . و غور و فكر . و بحر