ايواى !
(
ay - v y
) پ . كلمهء تأسف .
ايوب
(
oyub
) م . ع . آب ايابا و ايوبا . مر . اياب .
ايوب
(
ayyub
) ا خ . ع . نام پيغمبرى .
و ابو ايوب ا . : شتر .
ايور
(
oyur
) ع . ج اير .
ايوره
(
eyvare
) ص . پ . آراسته و پيراسته .
ايوز
(
eyvaz
) و ايوزه
(
eyvaze
) ص .
پ . آراسته و پيراسته .
ايوم
(
ayvam
) ص . ع . يوم ايوم :
روز بسيار روشن . و روز سخت .
ايوم
(
oyum
) ع . ج ايم و ايم (
ayyem
) .
ايوم
(
oyum
) م . ع . آم ايما و ايوما مر . ايم (
aym
) .
ايومن
(
ayuman
) ا . پ . بلغت زند و پازند چشم و عين .
ايون
(
ayyuna
) ع . ج اى (
ayyo
) .
ايه !
(
ih
) پ . كلمهايست كه در بيزارى از چيزى استعمال مىكنند .
ايه
(
ih
) ع . كلمهء زجر است يعنى بس است .
ايه !
(
iha
) و (
ihe
) و (
ihen
) ع . كلمهء فعل بمعنى امر يعنى ديگرگوى و بيار يق ايه يا رجل .
و چون آن را متصل بكلمهء ديگر كنند گويند
ايه
(
ihen
) يق ايه حديثا .
ايه !
(
iha
) و ايها ! (
ihan
) ع . كلمهء امر يعنى خاموش باش .
ايها !
(
ayh
) ع . يعنى هيهات .
ايها
(
ayyoh
) ع . يعنى اى يق يا ايها الرجل يعنى اى مرد . و اين كلمه را در فصل ميان حرف ندا و منادى آورند و در اين صورت منادى را هم مرفوع و هم منصوب خوانند .
ايهاء
(
Ih '
) م . ع . اوهى يده ايهاء : شكست دست او را . و اوهيت السقاء : دريده گردانيدم مشك را . و نيز ايهاء : كفيده گردانيدن . و سست و فروهشته كردن . و گول گردانيدن .
ايهاب
(
ih b
) م . ع . اوهبه لك ايهابا : آماده نمود آن را از براى تو . و اوهب له الشيئى : هميشه بود از براى وى آن چيز . و نيز ايهاب : دست دادن چيزى .
ايهات !
(
ayh ta
) ع . لغة فى هيهات .
ايهات
(
ih t
) م . ع . اوهت اللحم ايهاتا : بوى گرفت آن گوشت . و كذلك ايهت اللحم .
ايهاج
(
ih j
) م . ع . آتش افروختن .
ايهاط
(
ih t
) م . ع . سست و گران گردانيدن . و مقلوب ساختن . و در مكروه و ناپسند انداختن . و بر زمين زدن چندانكه نتواند برخيزد . و كشتن .
ايهاف
(
ih f
) م . ع . نزديك رسيدن چيزى . و آسان گشتن يق ما يوهف له شيئى الا اخذه .
ائهال
(
e'h l
) م . ع . آهله لذلك ائهالا : او را شايسته و سزاوار اين كرد .
و آهلك الله فى الجنة : داخل كند خدا تو را در بهشت . و زن دهد تو را در آن .
ايهام
(
ih m
) م . ع . غلط كردن در حساب يق اوهم كذا من الحساب .
و گذاشتن يق اوهم من صلاته ركعة .
و به گمانى افگندن . و رفتن دل بسوى چيزى بدون قصد آن . و تهمت نهادن . و اوهم الشيئى : ترك كرد همهء آن چيز را .
ايهام
(
ih m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غفلت و سهو و خطا . و اهمال . و كنايه و رمز . و سخن مبهم و مشكوك . و در اصطلاح عروض آوردن شاعر لفظى را كه داراى دو معنى باشد و مراد معنى بعيد آن بود .
ايهان !
(
ayh na
) و (
ayh ne
) ع . بمعنى هيهات .
ايهان
(
ih n
) م . ع . سست كردن . و در نيمهء شب درآمدن .
ايتها
(
ayyatoh
) ع . مؤنث ايها .
ايهقان
(
ayhoq n
) ا . پ . خردل صحرائى .
ايهقان
(
ayhoq n
) ا . ع . گياهى مأكول و دراز و گل آن سرخ و برگش پهن و گويند جرجير دشتى است كه به فارسى انداو گويند و ثمر آن بر شكل اسفناج رومى باشد .
ايهك !
(
ayhaka
) ع . كلمهء اعزا . و تحريص بمعنى و يحك .
ايهم
(
ayham
) ا . ع . مرد بىخرد و بىعقل و نافهم . ج : يهم (
yohm
) . و سنگ تابان . و كوه دشوار گذار . و مرد كر و مرد شجاع و دلير . و دشت بىپايان . و جبلة بن ايهم آخر ملوك غسان است .
ايهم
(
ayyahom
) ع . يعنى كداميك از ايشان .
ايهما
(
ayyohom
) ع . يعنى كداميك از آن دو .
ايهمان
(
ayham ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه . به لغت اهل باديه توجبه و شتر مست ديوانه . و بلغت مردم شهرى سيل و حريق .
ائياس
(
e'y s
) م . ع . آيسته ائياسا :
نااميد گردانيدم آن را .
ائيافة
(
e'y fat
) م . ع . آفت رسيده شدن .
ائيام
(
e'y m
) م . ع . آيمتها ائياما :
بيوه گردانيدم آن زن را .
ايئة
(
ay'at
) ا . ع . شكل و هيئت .
ايئة
(
oya'at
) ا . ع . الف همزه .
ايئمة
(
oyya'mat
) ج ا . ع . مصغر ائمة (
aemmat
) يعنى امامهاى كوچك .
ايينقات
(
oyayneq t
) ج ا . ع . ناقههاى كوچك و خرد .
اييب
(
oyayyeb
) ا خ . ع . مصغر ايوب يعنى ايوب خرد و كوچك .