محل آسايش و آسودگى و راحت .
آسايشگاه
(
s yec - g h
) و
آسايشگه
(
s yec - g h
) ا . پ . محل آسودگى .
آسائى
(
s 'i
) ا . پ . راحت و آسايش .
آسائيدن
(
s idan
) ف ل . پ . راحت كردن . و آسوده بودن . و آرام بودن . و ف م .
آرام كردن و تسكين دادن . و فراغت دادن .
و راحت داشتن .
آسب
(
sab
) و (
seb
) ا . پ . كوشش و سعى و جهد . و چنگل . و سم . و ناخن .
آسبان
(
s - b n
) ا . پ . نگهبان آس خواه آبى بود و يا بادى و يا دستى .
آست
(
st
) ا . پ . مدح و ستايش و مديحه .
و سپاس .
آسة
(
sat
) ا . ع . واحد آس يعنى يك درخت مورد .
آستا
(
st
) ا . پ . مدح و آست .
آستان
(
st n
) ا . پ . كفشكن اطاق .
و درگاه و ميان در . و خواب بر پشت . و دربار سلطنتى و سراى پادشاهى . و مقبرهء پيغمبران و ديگر مردمان پارسا و مقدس . و آستان سعادت ا . :
قصر اقبال و خوشى . و ا خ . دربار دولت عثمانى .
و آستان عدم يا آستان فنا : عالم و دنياى فانى و آستان گردان . : چرخ گردنده و افلاك . و آستان برخاستن ف م . :
افراشتن . و سرافراز كردن و بلند نمودن . و ف ل .
ويران شدن .
آستان
(
set n
) ا . پ . باصطلاح نجوم سالهاى مخوف مولود كه قران نيز گويند .
آستانبوس
(
st n - bows
) ص . پ .
آنكه آستانه را مىبوسد .
آستانبوسى
(
st n - bowsi
) ا . پ .
شرفيابى بدرگاه ملوك .
آستان روب
(
st n - rowb
) ص . پ .
آنكه روى خود را بر آستانهء كسى مىمالد .
آستانه
(
st ne
) ا . پ . آستان . و جلو در و چوب جلو در . و ص . منسوب به آستان . و ا خ . مدفن اوليا و انبيا . و آستانه گردان و يا آستانهء گردون : آسمان اول كه فلك قمر باشد .
و ساير افلاك .
آستانه
(
st ne
) ا خ . ب . قسمتى از بلوك كزاز عراق . و قصبهء آن را نيز آستانه گويند .
آستانى
(
st ni
) ص . پ . منسوب به آستان و دالان .
آستانيدن
(
st nidan
) ف م . پ . باز داشتن . و ضبط كردن . و مانع شدن . و منع كردن از رفتن .
آستر
(
star
) ا . پ . بطانه - ضدروه - و طرف درونى هر لباسى . و ستاره و كوكب
آسترنگ
(
starang
) ا . پ . استرنگ و مردم گياه و لفاح .
آستره
(
stare
) ا خ . پ . بندرى در لب درياى مازندران و سرحد ما بين ايران و روس .
آستن
(
sten
) ا . پ . آستين .
آسته
(
ste
) ا پ . استه و هسته و خسته . و استخوان .
آستى
(
sti
) ا . پ . آستين .
آستيم
(
stim
) ا . پ . آستين . و دهان هر ظرفى . و خونى كه از جراحت آيد . و جراحتى كه مندمل شده و چرك در ميان آن مانده باشد .
و سرمائى كه بر جراحت زند و بدان سبب جراحت آماس كند يعنى سيم كشد . و مرهم .
آستين
(
stin
) ا . پ . آن جزء از جامعه كه مخصوص پوشش دست است . و آستين پوستين : عيب و عار . و آستين كوتاه لباس بىزينت . و آستين افشاندن ف م .
انعام و بخشش كردن . و ف ل . رقص نمودن .
و ترك دنيا كردن . و آستين برچيدن و يا آستين برزدن . ف ل : آماده و مهيا شدن و مستعد كارى بودن . و آستين بر گناه كشيدن ف م . : بخشيدن گناه و عفو كردن آن و آستين تيريز كردن ف ل . : دست كوتاه كردن و فضولى و دستدرازى نكردن .
و آستين گرفتن ف م . : بيگار گرفتن . و سخره گرفتن . و كسى را بظلم و تعدى بىمزد و اجرت كار فرمودن . و آستين ماليدن ف ل . :
آستين برچيدن .
آستينه
(
stine
) ا . پ . تخم مرغ و تخم ماكيان .
آسد
(
sod
) ع . ج . اسد .
آسر
(
sor
) ا . پ . كشتزار و غلهزار .
و مردم حقير و فرومايه .
آسريس
(
sris
) و
آسريش
(
sric
) ا . پ . ميدان اسبدوانى .
آسغده
(
saqde
) ص . پ . آماده و مهيا و مستعد .
آسغده
(
soqde
) ا . پ . هيزم نيمسوخته .
آسف
(
sef
) ص . ع . غمگين . و غضبناك و خشمگين .
آسفته
(
softe
) ا . ب . آسغده و هيزم نيم سوخته .
آسفده
(
sofde
) ص . پ . حاضر و آماده و مهيا .
آسك
(
sak
) ا خ . پ . موضعى نزديك اره جان .
آسكننده
(
s - konande
) ا . پ .
گردانندهء چرخ آسيا .
آسگون
(
sgun
) ا خ . پ . درياى خزر كه درياى مازندران و درياى گيلان نيز گويند .
و اين دريا كه باصطلاح جغرافيون فرنگى درياى كاسپين ناميده مىشود بزرگترين درياچههاى كرهء زمين مىباشد و واقعست ميان اروپا و آسيا و امتدادش از 36 درجه و 36 دقيقه تا 47 درجه و 23 دقيقه عرض شمالى و از 44 درجه و 10 دقيقه تا 25 درجه و 20 دقيقه طول شرقى از نصف النهار پاريس . و طول اين درياچه