تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 26

مساهمون:

ص٢٦
دندان آسيائى .

آزود

(
zud
) ص . پ . عاقل و هوشمند و دهين .

آزور

(
zur
) ص . پ . آزور و حريص و صاحب آز .

آزور

(
z - var
) ص . پ . داراى حرص و آز . و هوسناك .

آزوغ

(
zuq
) ا . پ . پيراستن درخت . و شاخه‌هائى كه از پيراستن درخت تاك و خرما مىبرند .

آزوقه

(
zuqe
) و

آزوگه

(
zuge
) ا . پ . مر . آزقه .

آزى

(
zi
) ص . ع . يوم آز : روز بسيار گرم .

آزيدن

(
zidan
) ف ل . پ . حريص شدن و آز داشتن . و رنجيدن . و ف م . آزردن و آزار كردن . و ظلم كردن . و گزيدن . و رنگ كردن .

آزير

(
zir
) ص . پ . عاقل و دانا . وا . آزار و رنج .

آزيراك

(
zirak
) ا . پ . بانگ و فرياد خواه از آدمى باشد خواه از ستور .

آزيريدن

(
ziridan
) ف م . پ . آزردن و آزار دادن . و آهيخن و كشيدن تيغ .

آزيغ

(
ziq
) ا . پ . كينه و نفرتى كه از قول يا فعل كسى در دل جاى كند .

آژ

(
j
) ا . پ . آسودگى و راحت و آسايش . و پرهيزگارى . و ص . خردمند و زيرك .

آژخ

(
jax
) و (
jox
) ا . پ . مر . آزخ .

آژخ

(
jox
) ا . پ . تاريكى چشم . و ص . هر چيز گشاده و منفك شده و رها شده .

آژخناك

(
jax - n k
) ص . پ . كسى كه در اندام وى آژخ بود .

آژدن

(
jedan
) ف م . پ . آزدن و آجدن .

آژده

(
jade
) ص . پ . آجيده شده . و خلانيده شده .

آژده

(
jade
) ا . پ . چين و شكنج .

آژدها

(
jdah
) ا خ . پ . نام ضحاك تازى و يا لقب او .

آژدهاك

(
jdah k
) ا خ . پ . ا آژدها .

آژرد

(
jard
) ص . پ . بسيار خور .

آژغ

(
joq
) ا . پ . شاخه‌هاى بريده شدهء از درخت خرما .

آژفنداك

(
j - fand k
) ا . پ . يكى از علائم جوى كه به شكل كمان ظاهر مىشود و حاصل مىگردد از انكسار شعاعهاى شمس در قطره‌هاى آب ابرها . و سام و سد كيش و مانند آب و گرم و كمردون و كلكم و شد كيس و تريسه و ترسه و تويه و نوس و نوسه و نوشه و نويسه و قوس قزح و قوس الرحمن نيز مىگويند .

آژكهان

(
jkahan
) و آژكهن (
jkahan
) ص . پ . كاهل و سست . و غافل . و باطل .

آژگن

(
jgen
) ا . پ . درى كه مانند پنجره بود و از پشت آن بتوان خارج را نگاه كرد و ديد .

آژن

(
jan
) ا . پ . درشتيها و ناصافيهاى سنگ آسيا كه آسيا آژن نيز گويند .

آژند

(
jand
) ا . پ . گلى كه به روى خشتى پهن كنند و خشت ديگرى بالاى آن نهند . و لاى ته حوض و ته جوى . و گلابه . و آژند كردن ف م . : گل در ميان دو خشت پهن كردن .

آژندانيدن

(
jand nidan
) ف م پ . خليدن كنانيدن . و دوختن فرمودن .

آژندن

(
jandan
) ف ل پ . حليدن و ف م . آجيده كردن . و سفتن . و دوختن .

آژنده

(
jande
) ص . پ . دوخته شده . و سفته شده . و آجيده شده .

آژنديدن

(
jandidan
) ف م . پ . گل در ميان دو خشت گذاشتن .

آژنك

(
jank
) ا . پ . چين و شكنجى كه بر روى شخص افتد خواه از پيرى و يا از قهر و غضب باشد .

آژنك‌ناك

(
jank - n k
) ص . پ . روى پرچين و شكنج‌دار .

آژنگ

(
jang
) ا . پ . چين و شكنجى كه بر روى مردمى باشد .

آژنه

(
jane
) ا . پ . آژينه و افزارى از پولاد كه بدان سنگ را تيز كنند . و آژنه كردن ف م . : گستردن سفره و ميز .

آژور

(
j - var
) پ . ص . طمعكار و حريص و آزور .

آژوغ

(
juq
) ا . پ . آزوغ و ليف خرما .

آژيانه

(
jy ne
) ا . پ . سنگ فرش . و آجر فرش .

آژيخ

(
jix
) ص . پ . چرك و چرك گوشهء چشم . و رمص .

آژيدانيدن

(
jid nidan
) ف م . پ . خلانيدن فرمودن . و شيار كردن كنانيدن .

آژيدن

(
jidan
) ف ل و م . پ آزيدن . و ف م . خلانيدن .

آژير

(
jir
) ا . پ . آمادگى و حاضرشدگى . و تالاب و استخر و آبگير و جائى كه آب باران جمع شده باشد . و ظفر و فتح و دست برد و غلبه . و بانگ و فرياد . و زيادتى و بسيارى . و . ص . مهيا و دانا و عاقل و خردمند و بافراست . و زاهد و پارسا . و زيرك و هوشيار . و پرهيزگار

آژيراك

(
jirak
) ا . پ . بانگ و فرياد . و ا خ . نام جائى .

آژيريدن

(
jiridan
) ف م . پ آماده و حاضر نمودن و مهيا كردن . و ف ل . فرياد كردن .

آژين

(
jin
) ا . پ . شيارى كه جهت زراعت در زمين با گاو آهن و غيره كنند .

آژينه

(
jine
) ا . پ . افزارى از فولاد كه