اختضاع
(
extez '
) م . ع . اختضع اختضاعا : فروتنى كرد . و گذشت بشتاب .
و اختضع الفحل الناقة . خوابانيدن شتر نر ماده شتر را جهت گشنى .
اختضام
(
extz m
) م . ع . اختضمه اختضاما . بريد آن را . و اختضم الطريق :
بريد راه را برفتن . و السيف يختضم جفنه : آن شمشير مىبرد و مىخورد نيام خود را از جهت تيزى و حدتى كه دارد .
اختطاء
(
extet
) م . ع . اختطى اختطاء : گام زد . و اختطى الناس :
تخطى كرد رقاب مردم را .
اختطاب
(
extet b
) م . ع . خطبه پذيرفتن و يق الخطبة من الرجال و الاختطاب من ولى المراة . و اختطب المراة :
خواستگارى كرد آن زن را . و اختطب القوم فلانا : خواندند آن قوم فلان را در تزويج يكى از زنان قبيلهء خود .
اختطاطا
(
extet t
) م . ع . اختط الارض اختطاطا : جهت بنا خط كشيد گرداگرد آن زمين و حد معين كرد . و اختط وجهه :
خطدار گشت روى او . و اختط الغلام :
عذار برآورد آن كودك . و اختط الخطة :
از آن خود گردانيد آن خطة را و نشان كرد بر آن .
اختطاف
(
extet f
) م . ع ربودن . و اختطفته الحمى : دور شد از وى تب . و اختطف الشيطان السمع : استراق سمع كرد شيطان .
اختفا
(
extef
) ا . ع - مأخوذ از تازى - پنهانى و نهانى و پوشيدگى . و پردهء اختفا :
پوشش و هر آنچه بپوشاند .
اختفاء
(
extef '
) م . ع . اختفى اختفاء :
نهان و پوشيده گرديد . و اختفاه : بيرون آورد و آشكارا كرد آن را . و اختفى دمه :
پنهان كشت او را كه كسى ندانست .
اختفاض
(
extef z
) م . ع . اختفض اختفاضا : فرود آمد . و اختفضت الجارية : ختنه كرد آن كنيزك خويشتن را .
اختفاق
(
extef q
) م . ع . اختفق السراب اختفاقا : جنبيد گوراب و طپيد .
اخ تف
(
ax - tof
) و اخ تفو
(
ax - tofu
) ا . پ . آب دهن و لعاب . و اخ تف كردن ف ل . : آب دهان انداختن .
اختلاء
(
extel '
) م . ع . بريدن بشمشير .
و اختلى الخلى : درود و بركند گياه تر را .
اختلاب
(
extel b
) م . ع . اختلبه اختلابا : فريفت او را .
اختلاج
(
extel j
) م . ع . اختلجه اختلاجا : كشيد آن را و بيرون كرد . و اختلجت عينه : پريد چشم او و منه اختلاج الاعضاء .
اختلاج
(
extel j
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لرزش و جنبش . و طپش . و پرش .
و باصطلاح طب حركت غير ارادى كه در اندام و اعضاء بهم مىرسد .
اختلاجات
(
extel j t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - اختلاجها و حركات غير ارادى اندام .
اختلاس
(
extel s
) م . ع . ربودن . و زود ربودن .
اختلاط
(
extel t
) م . ع . اختلط اختلاطا :
آميخته و درهم شد . و اختلط الفرس :
كوتاهى كرد آن اسب در رفتار . و اختلط الرجل : تباه عقل و شوريده خرد گرديد آن مرد . و اختلط الجمل : فربه شد آن شتر .
المثل : اختلط الليل بالتراب : يعنى آميخته و درهم شد شب با خاك - مثلى است كه در مبهم گرديدن كار گويند . و كذلك اختلط الحابل بالنابل . و اختلط المرعى بالحمل و اختلط الخاثر بالزباد نيز مثلهائى مىباشند كه در مبهم گرديدن كار گويند .
اختلاط
(
extel t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آميختگى و درهم شدگى . و خليس و آميختگى چند چيز بهم . و امتزاج . و صحبتهاى مختلط و سخنهاى پراكنده و متفرق . و صحبت بطور دوستى و يگانگى . و اختلاط كردن ف م . : آميختن و درهم كردن . و صحبتهاى مختلف با كسى كردن و سخنهاى پراكنده گفتن .
و بطور دوستى صحبت كردن .
اختلاع
(
extel '
) م . ع . اختلعوه اختلاعا : گرفتند مال او را . و اختلعت المراة : طلاق گرفت آن زن بر مال .
اختلاف
(
extel f
) م . ع . اختلف اختلافا : موافقت نكرد . و اختلف فلانا :
خليفه و جانشين فلان گرديد . و اختلف الى الخلاء : رفت شكم او . و اختلف صاحبه :
در كمين يار و رفيق خود بود تا در غيبت او پيش زنش رود .
اختلاف
(
extel f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عدم موافقت و عدم يگانگى و عدم ساز گارى - ضد اتفاق . و مخالفت و منازعت . و تفاوت . و عدم همرائى و عدام موافقت در رأى و عقيده . و عدم توافق در حركات و گردش . و اختلاف داشتن ف ل . : موافق نبودن و همرأى و عقيده نبودن . و سازوارى نداشتن . و مخالف يكديگر و باهم منازع بودن .
و اختلاف كردن : بر خلاف يكديگر گفتن . و موافقت نداشتن . و ف م . اعتراض بر يكديگر كردن .
اختلافات
(
extel f t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - منازعتها و مخالفتها . و خصومتها .