تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦

اختراف

(
exter f
) م . ع اخترف الثمار اخترافا : چيد آن ميوه‌ها را در فصل خريف .

اختراق

(
exter q
) م . ع . گذشتن باد . و اخترق فلان : گذشت فلان و رفت . و اخترق الكذب : بربافت دروغ را .

اخترام

(
exter m
) م . ع . اخترم الشى اختراما : بريد آن چيز را . و اخترمته المنية : گرفت او را مرگ . و اخترمت المنية القوم : از بيخ بر كند مرگ آن قوم را و بريد آنها را . و اخترم فلان عنا : ( مجهولا ) : يعنى مرد فلان .

اختران

(
axtar n
) پ . ج اختر . و اختران تب زده ج ا . ستاره‌ها كه در آب نمايان باشند .

اخترستان

(
axtar - set n
) ا خ . پ . نام ستاره‌اى در علم هيئت و نجوم .

اختر شمار

(
axtar - com r
) و

اختر شمر

(
axtar - comar
) و

اختر شناس

(
axtar - cen s
) ا . پ . منجم و هيوى و عالم بعلم هيئت .

اخترگراى

(
axtar - ger y
) ا . پ . كسى كه رسد مىكند كواكب را و تعيين حركات آنها را مىنمايد و منجم .

اخترگو

(
axtar - gu
) يا (
axtar - gow
) ا . پ . منجم و اخترشناس . ج : اخترگويان .

اختزاز

(
extez z
) ع . به تير و نيزه دوختن . و اختزه : در جماعت آمده گرفت او را از آنان . و اختز البعير من الابل : گرفت آن شتر را از ميان شتران .

اختزاع

(
extez '
) م . ع . بريدن از قوم و جدا كردن از آنها يق اختزعته من القوم : اى قطعته عنهم .

اختزاق

(
extez q
) م . ع . اختزق السيف اختزاقا : برهنه شد آن شمشير .

اختزال

(
extez l
) م . ع . تنها و منفرد بودن . و انداختن . و بريدن .

اختزان

(
extez n
) م . ع . اختزن المال اختزانا : جمع كرد مال را . و اختزن السر : نگاهداشت و پنهان كرد آن راز را . و اختزن طريقا : نزديك‌ترين راه را گرفت .

اختشاب

(
extec b
) م . ع . اختشب الشعر اختشابا : شعر گفت چنان كه آمد بدون فكر بسيار و تصنع .

اختشاش

(
extec c
) م . ع . خشاش و حشرات زمين خوردن .

اختشاع

(
extec '
) م . ع . فروتنى كردن .

اختصاء

(
extes
) م . ع . خود را خصى كردن و خواجه نمودن .

اختصار

(
extes r
) م . ع . اختضر الكلام اختصارا : كوتاه كرد سخن را . و اختصر فلان : گرفت فلان تهيگاه را و دست بر تهيگاه نهاد و مخصره بدست گرفت . و اختصر السجدة : خواند سوره‌اى از قرآن را كه در آن سنجده بود و گذاشت آيهء سجده را تا سجده كردن نشود . يا آيهء سجده را جدا كرده خواند تا سجده كند - و قد نهى عنها . و اختصر الطريق : گرفت نزديكترين راه را در رفتن . و اختصر الجارية : ربود دوشيزگى آن دختر . را قبل از بلوغ او . و اختصر فى قطع الشى : از بيخ نبريد آن چيز را . و نيز اختصار : دو آيه از آخر سوره در نماز خواندن . و دور كردن زوائد چيزى .

اختصار

(
extes r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سخن قليل اللفظ و كثير المعنى . و كوتاهى و ايجاز و اجمال . و اختصار كردن ف ل . : كوتاه كردن سخن . و باختصار كوشيدن : بكوتاهى كوشيدن . و بالاختصار م ف . : بالجمله و بطور اجمال و بطور كوتاهى .

اختصارا

(
extes ran
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - اجمالا و بطور اختصار و كوتاهى .

اختصاص

(
extes s
) م . ع . اختص اختصاصا : خاص گرديد . و اختصه بالشى : خاص كرد او را به آن چيز ( لازم و متعدى ) .

اختصاص

(
extes s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - امتياز و تخصيص . و مخصوص بيكى و كسى و غير عمومى . و عدم مشاركت و عدم عموميت . و اختصاص دادن ف م . : چيزى را به كسى مخصوص كردن و شريك نكردن ديگرى را در آن . و اختصاص داشتن ف ل . : مخصوص بودن و شريك نداشتن و عمومى نبودن .

اختصاصات

(
extes s t
) ج ا . پ . عدم شراكتها و امتيازات . و چيزهاى مخصوص .

اختصاف

(
extes f
) م . ع . اختصف الورق على بدنه اختصافا : برههم نهاد و چسبانيد برگها را يكان‌يكان بر تن خود تا عورت به نظر نيايد و منه قوله تعالى فى قرائة الحسن يخصفان عليهما من ورق الجنة .

اختصام

(
extes m
) م . ع . اختصموا اختصاما : با يكديگر خصومت و دشمنى كردند .

اختضاب

(
extez b
) م . ع . خود را رنگ كردن .

اختضاد

(
extez d
) م . ع . اختضد البعير اختضادا : مهار در بينى آن شتر كرده سوار شد بر آن .

اختضار

(
extez r
) م . ع . اختضر اختضارا : بريده گرديد . و اختضر الحمل : برداشت آن بار را . و اختضر الجارية : ربود دوشيزگى آن كنيز را قبل از بلوغ . و اختضر الكلاء : بريد آن گياه را كه سبز بود . و اختضر ( مجهولا ) : تازه و تر گرفته شد و اختضر فلان مجهولا : جوانمرد شد فلان .