تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤

اجولى

(
ajvaliy
) ص . ع اسب تيزرو و بسيار جولان .

اجؤم

(
aj'om
) ع . ج جام .

اجوم

(
ajum
) ص . ع كسى كه مردمان را در پيش نفس خود مكروه و مذموم گرداند .

اجون

(
ojun
) م . ع اجن الماء اجنا و اجنا و اجونا مر . اجن و اجن .

اجوه

(
ojuh
) ع . ج وجه .

اجوى

(
ajv
) ص . ع . اسبى كه سرخى رنگ آن مايل بسياهى باشد .

اجوية

(
ajviat
) ع . ج جواء .

اجهاء

(
ejh '
) م . ع . اجهى فلان علينا : بخيلى نمود فلان بر ما . و اجهت فلانة على زوجها : باردار نشد فلان زن از شوهرش . و اجهت لنا السماء و اجهينا : گشاده شد هوا از ابر و رسيديم ما بهواى گشاده . و نيز اجهاء : هويدا و روشن گرديدن راه .

اجهاد

(
ejh d
) م . ع اجهد الدابة اجهادا : بار كرد آن ستور را فوق طاقت وى و رنج داد . و اجهد الطعام : آرزومند آن طعام شد . و اجهد الشيب : شتابى كرد پيرى و بسيار گرديد . و اجهدت الارض : برآمد آن زمين . و اجهد الحق : آشكار و هويدا گرديد حق . و اجهد فى الامر : احتياط كرد در آن كار . و اجهد الشئى : مشتبه شد و خلط گرديد آن چيز . و اجهد ماله : نيست كرد مال خود را . و پراكنده ساخت . و اجهد العدو : كوشش كرد در دشمنى . و اجهد لى القوم : نزديك شدند آن گروه و نمايان گرديدند . و اجهد لك الامر : دست داد ترا آن كار . و اجهد الطعام ( مجهولا ) : مايل و آرزومند آن طعام شد .

اجهار

(
ejh r
) م . ع اجهر اجهارا : پسر احول زاد . و پسر نيك ديدار خوش قد خوب رخسار زاد . و اجهر الكلام : آشكار كرد كلام را . و بلند نمود آواز را .

اجهاز

(
ejh z
) م . ع اجهز على الجريح : كشت آن خسته را .

اجهاش

(
ejh c
) م . ع . اجهش عليه اجهاشا : زاريد بر وى و آمادهء گريستن شد . و اجهش فلانا : شتابانيد فلان را . و اجهش بالبكاء : آمادهء گريستن گرديد .

اجهاض

(
ejh z
) م . ع . چيره شدن بر كسى براى خلاص كردن ديگرى . و رهايانيدن . و شتابانيدن . و اجهضت الناقة . بچهء تمام خلقت كه پشم آورده بود افكند آن ماده شتر .

اجهال

(
ajh l
) ج . ع . جاهل .

اجهال

(
ejh l
) م . ع . اجهله اجهالا : جاهل و نادان يافت او را .

اجهام

(
ejh m
) م . ع . اجهمت السماء اجهاما : بىابر گرديد هوا .

اجهر

(
ajhar
) ص . ع . پسرى كه احول زاده شده باشد . و اسبى كه غرهء آن همهء روى وى را گرفته باشد . و مردم تمام خلقت نيك ديدار . و احول نيك ديدار .

اجهر

(
ajhar
) ص . ع . كسى كه در آفتاب ديدن نتواند .

اجهره

(
ajhare
) ا . پ . يك نوع بوتهء خاردار .

اجهزات

(
ajhez t
) ع . ج اجهزة (
ajhezat
) و ج ج جهاز .

اجهزة

(
ajhezat
) ع . ج جهاز .

اجهل

(
ajhal
) ص . ع . نادان‌تر و جاهل‌تر .

اجهى

(
ajh
) ص . ع . كسى كه موى پيش سر وى افتاده باشد . و بيت اجهى : خانهء بىسقف .

اجهيزاز

(
ejhiz z
) م . ع . آماده و مهيا شدن براى هر كارى .

اجياد

(
ajy d
) ا خ . ع . نام گوسپندى . و نام زمينى و يا كوهى در مكه . و ج . جيد و جواد

اجياف

(
ajy f
) ع . ج جيفة (
jifat
) .

اجيال

(
ajy l
) ع . ج جيل .

اجيج

(
ajij
) م . ع . اجت النار اجيجا ( از باب نصر ) : زبانه زد آتش .

اجيد

(
ajyad
) ص . ع . مردى كه گردنش دراز و نيكو باشد .

اجير

(
ajir
) ص . ع . مزدور و كارگر .

اجيرانه

(
ajir ne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مزد و اجرت . و ماهيانه و شهريه و مواجب .

اجيرى

(
ajiri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوكرى . و مزدورى . و اجرت و مزد .

اجيرى

(
aju
) ا . ع . خوى و عادت . و رسم و دستور .

اجيل

(
ajil
) ا . ع . آب فراهم شدهء در كولاب . و گل و لاى كه گرداگرد خرما بن جمع كرده شود . و ص . پس‌مانده . و درنگ‌كننده . ج : اجل .

اجئلال

(
ejel l
) م . ع . اجال اجئلالا ترسيد .

اجيم

(
ajim
) ا . ع . زبانهء آتش .

اجين

(
ojayn
) ا خ . پ . نام شهرى در هندوستان .

اجئواء

(
ej'ev '
) م . ع . اجاوى الفرس اجئواء : سياه مايل بسرخى گرديد آن اسب .

اجئيون

(
ajaiyuna
) ج ا خ . ع . گروهى از تازيان منسوب به كوه اجأ .

اچاق

(
oc q
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - تاوه‌اى كه در آن چيزها را برشته مىكنند .

اچكه

(
ocakke
) ا . پ . مأخوذ از هندى - جيب‌بر و كيسه‌بر .

اچى

(
eci
) ا . پ . نوعى از باز شكارى . و وزير .