1 - گلوكووانيلين كه بر اثر هيدروليز ، تبديل به گلوكزو وانيلين مىشود .
2 - الكل گلوكووانيليك كه بر اثر هيدروليز به گلوكز و الكل و انيليك تبديل مىگردد .
3 - گلوكزيدى كه از تجزيه ساده آن ، نوعى اتر با بوى بسيار معطر به دست مىآيد .
خواص درمانى :
وانيلين بهعلت بوى بسيار دلپذيرى كه دارد در قنادى جهت معطر ساختن شكلات و كرمها و همچنين در تهيه ليكورها به كار مىرود . از نظر درمانى ، داراى اثر نيرودهنده و ضدعفونى كننده است . سابقا از آن بهعنوان تقويت كننده قوه باه و ضد تشنج استفاده بهعمل مىآمده است .
صور دارويى :
و انيل بهصورت گرد ، قند وانيلدار يا تنطور الكلى به مقدار 25 تا 30 قطره مصرف مىگردد . در فرمول اليكسير گاروى نيز وارد مىشود . هيچيك از انواع گياهان مذكور در ايران نمىرويند . « 1 »
* وج
[ مشخصات ]
وج ، گياهى علفى و داراى برگهايى كم و بيش شبيه برگ زنبق است . به حالت خودرو در كنار رودخانهها و جريانهاى آب غالب نقاط نيمكره شمالى بخصوص در آلزاس ، شمال فرانسه ، بلژيك و ايران مىرويد . برگهاى آن غلافدار ، باريك و دراز ، به طول 50 تا 60 سانتىمتر ، گلهايش زرد و سنبله است . قسمت مورد استفاده اين گياه ، ريزوم آن
است . وج را به فارسى اگير تركى نامند و آن بيخ نباتى است كه در آبها مىرويد و نيز به فارسى سوسن زرد مىنامند . وج قاطع بلغم و ترياق ، سم هوامّ ، مقوى معده و جگر و
هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 3 ، ص 154 .