تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥
مخصوصا در مبتلايان به بيمارى قند ، رفع جوشهاى صورت ، گل مژه و غيره مورد استفاده قرار مىگيرد ولى نتايج حاصل از آن غير ثابت است . مصرف مخمر آبجو موجب جلوگيرى از تخميرات عفونى دستگاه هضم مىشود ، از اين جهت مىتوان از آن براى رفع مسموميت‌هاى خود به خود ناشى از عمل ميكروبها در روده ، سوء هضم‌ها و ورم روده اطفال و غيره استفاده به‌عمل آورد . در مورد خاصيت اخير مخمر آبجو چنين اظهار نظر مىشود كه اين مخمر بر اثر انرژى زيادى كه دارد ، ميكروبهاى روده را به روش فاگوسيتوز از بين مىبرد يا ترشح مواد ، موجبات مرگ آنها را فراهم مىسازد يا مواد مترشحه آن ، اثر سموم ميكروبى را زايل مىنمايد كه مجموعا موجب به‌وجود آمدن اثر مفيد مخمر در دستگاه هضم مىشود . مخمر آبجو در موارد گريپ ، حصبه ، ذات الريه ، بيمارى قند ( همراه با لولز و منگنز ) ، سل ، سرطان ، آبله ، كم خونى ، عوارض ناشى از فقدان ويتامينهاى
B
و غيره مورد استفاده قرار مىگيرد . به‌صورت تنقيه در گاستروآنتريت حاد اطفال و همچنين در ورم روده همراه با ترشحات مخاطى به كار مىرود . از مخمر آبجو به‌عنوان پيشگيرى از بروز نرمى استخوان ( لوورهايى كه تحت اثر اشعه ماوراء بنفش قرار گرفته ) مىتوان استفاده به‌عمل آورد مخمر آبجو با دارا بودن ويتامين‌هاى مختلف ، دياستازها ، مواد پروتيدى ، املاح معدنى و غيره در رديف يك غذاى كامل و بسيار مفيد قرار دارد . لوور ايراديه كه تحت اثر اشعه ماوراء بنفش قرار گرفته باشد ، غالبا به جاى لوور خشك و به مقدار 75 / 0 گرم در روز به‌صورت مخلوط و به حالت تعليق در يك مايع غذايى به كار مىرود .

صور دارويى :

لوورهاى تازه و خشك به صور زير مورد استفاده قرار مىگيرند :