تجزيه اسانس هامامليس وجود موادى مانند دو هگزيه ، يك آل ( 7 / 9 درصد ) ، آلدييداستيك ( 2 / 3 درصد ) ، آلفاايونون ( 5 / 3 درصد ) ، بتاايونون ( يك درصد ) و سافرول ( 2 / 0 درصد ) را نشان داده است . آب هامامليس داراى خاصيت قابض است و از اين رو آن را در استعمال خارجى با ماليدن روى پوست بهعنوان ضد احتقان و رفع گرفتگى عضلات به كار مىبرند . « 1 » هامامليس درخت كوچكى است شبيه درخت فندق كه در حاشيه جنگل مىرويد . گلهاى آن زرد و داراى گلبرگهاى دراز و باريك است كه همراه با ميوه در پاييز ، پس از ريختن برگهاى بيضوى و دندانهدار ، ظاهر مىشود . هامامليس داراى تانن بسيار غنى است و به همين جهت قابض و تنگ كننده عروق مىباشد . در مورد واريس ، بواسير ، التهاب وريدى ، تورم ، سنگينى اعضاى تحتانى و پاها به كار مىرود . همچنين براى ناراحتىهاى پوستى ، جوش صورت و پرخونى چشم مصرف مىشود . بهصورت تنتور مادر يا عصاره مايع در تركيبات دارويى وجود دارد . جوشانده آن بسيار تلخ است .
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 185
مساهمون: مصطفى النوراني الاردبيلي
ص١٨٥
جو بطور كلى در طب سنتى به سه صورت مختلف استعمال مىشود :
1 - جو سالم كه دانه با سبوس روى آن باشد و فقط دنباله آن را كنده باشند .
2 - جو مقشر يا پوست گرفته كه عملًا قسمتى از پوست آن گرفته شده است .
3 - جو سفيد درآمده باشد كه در اصطلاح به آن جو مرواريدى مىگويند . جو درست معمولًا براى تهيه غرغرهها به كار مىرود و در ساير موارد از جو مقشر يا جو كاملًا سفيد شده استفاده مىشود .
هامش
( 1 ) - مفردات پزشكى دكتر آئينه چى ، ص 314 .