دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 182

2 - شيره تازه ماميران كه رنگ زرد نارنجى دارد نيز براى از بين بردن ميخچه انگشتان پا ، زگيل و همچنين درمان سوداء و نظاير آن ، بر روى عضو اثر داده مىشود . 3 - كولير ماميران كه از 4 گرم شيره تازه و 100 گرم آب مقطر گل سرخ تهيه مىشود ، به‌صورت چكاندن 1 - 2 قطره در چشم ، جهت درمان خراش و زخم پلك‌ها مىتواند مورد استفاده قرار گيرد . 4 - جوشانده گياه به‌صورت شستشوى چشم ( حمام چشم ) ، جهت رفع ورم ملتحمه و به طور كلى رفع التهاب قسمت داخلى پلك‌ها . از ماميران ، سابقا براى مصارف عديده نظير آب آوردن ، نقرس ، سنگ كليه ، ضعف مفرط ، تب‌هاى نوبه ، زردى ، التهاب كبد همراه با زياد شدن حجم آن ، انسداد كليه ، صفرا و غدد لنفاوى استفاده مىشده است . مطالعات مختلف نشان داده است كه ماميران در رفع تحريكات مغزى ، مبتلايان به هيسترى و اشخاص مبتلا به ضعف قواى دماغى كه از بىخوابى ، اضطراب و غيره رنج مىبرند و نيز در تصلب شرايين مغزى ، داروى خوبى به شمار مىآيد . در استعمال خارج ، جوشانده برگ يا شيره تازه آن كه به‌صورت بسيار رقيق در آب مقطر تهيه شده باشد ، در رفع ورم مزمن كره چشم ، اثرات مفيد داده است . از قديم الايام مصرف آن براى رفع ورم پلك و بيمارى ديگر چشم بين مردم معمول بوده است . ماميران در گيلان ، رودبار ، عمارلو ، گرگان ، بندرگز ، مازندران و نواحى ديگر مىرويد . « 1 » به آن ميرميران - مرميران و ماميران نيز مىگويند . در كتابهاى قديمى عروق الصفر ، بقلة الخطايف ، شجره الخطايف ، كليدونيون ، حالدونيون ، كاليدونيون ، عروق الساقين ، حشيشه الصفراء ، عروق الزعفران ذكر كرده‌اند . محل رويش آن در خراسان و هند مىباشد . نوع خراسانى آن تيره رنگ مىباشد . گل و كاسه گل آن زرد رنگ است اگر خراشى به پوست شاخه‌هاى آن وارد شود شيرابه‌اى