تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 379

مساهمون:

ص٣٧٩
مىسازد . عربى : الخضروات ، البقل فارسى : سبزى است . سبزى اسم مخصوصى براى سبزيهاى خوراكى مىباشد و جزء مهمى از غذاى انسان مىباشد ، البته مطلقا تمام گياهان را سبزى مىگويند لكن در روايات يا در موضوع غذا سبزى به آن گفته مىشود كه غذاى روزانه انسان محسوب مىشود . سبزى داراى كربوهيدرايد و
cellulose
مىباشد و همه نوع ويتامين و معدنيات در سبزى موجود است و سبزى در بدن انسان بيشتر از گوشت و خوراكهاى ديگر عمل شيميايى انجام مىدهد . بعضى سبزيها در قديم فقط به‌عنوان دارو مورد استفاده قرار مىگرفت . امروزه به سبب فوايد بسيارى كه دارند ، به صورت خورشت و خوراك معمولى انسان رايج شده است . در طب تمام تخمها و گلها كه بر سبزيها مىرويد و برگى كه بر درختها مىرويد ، به‌صورت دارو استعمال مىشود و هر گياه و تخم و جوهر گل را در جاى خودش به‌طور مفصل بيان كرده‌ايم ، ولى هنوز بسيارى از سبزيها هستند كه فوايد آنها از نظر بشر مخفى مانده است و بعضى از فوايد را حكما و علما و ائمه عليهم السلام و از نبى اكرم صلى الله عليه و آله و از آيات قرآنى براى مردم كشف و ظاهر گرديده است كه در بعضى نقاط جهان از آن استفاده مىكنند سبزى يك غذا و جوهر مهم حيات بشر و حيوان است . حيواناتى كه گوشت آنها پروتئين و شير آنها ويتامين دارد خوراك اصلى آنها سبزى است و در خود رنگ سبزى يعنى ماده كلروفيل را دارند كه به دو شكل مىباشد : كلروفيل :
a c
55
h
27
o
5
n
4
ng
كلروفيل
c
55
h
07
o
6
n
4
ng : b
و رنگهاى ديگرى به نام
carotin
به فرمول شيميايى
c
4
oh
56 مىباشد و ماده
xanthophyll
به فرمول شيميايى
c
04
h
65
o
2 مىباشد و ماده
fucoxanthin
به فرمول شيميايى
c
04
h
45
o
6 مىباشد و ماده
anthoxanthins
و ماده
flavone
به فرمول شيميايى