قىآور ، مسهل ، آرام كننده دردهاى عصبى و تاولآور است و اگر فراوردههاى آن مثلا دم كرده تنطور و غيره به طور اشتباهى مصرف گردد توليد سوزش شديد در حلق و طول مرى نموده عوارضى نظير كسالت عمومى زياد شدن ترشح آب دهان ، استفراغ ، كندى ضربان نبض ، احساس سرما ، تشنج ، تنگى نفس ، سيانور و اغماء به وجود مىآورند .
از ريزوم اين گياه سابقا در انگلستان جهت درمان نقرس استفاده به عمل مىآمد ولى امروزه به علت سمى بودن مصرف آن كم شده است به طورى كه به ندرت در برخى بيماريهاى پوست و اعصاب مانند احتقان مغزى و غيره ممكن است به كار رود .
در استعمال خارج جهت رفع عوارض جلدى مختلف مداواى جرب و دفع طفيلىهايى نظير آن به كار مىرود دانه اين گياه براى طيور و مرغ خانگى كشنده است و اگر در علوفه حيوانات اهلى مانند دامها موجود باشد موجبات مسموميت آنها را فراهم مىسازد .
روغن آن جهت مانع ريختن مو نافع است و شحم آن نافع اوجاع عصب و تشنج و مفاصل و فالج و لقوه مزمنه است و آن منقى دماغ و قوى بر جذب مواد از آن است و آن را خاصيت عجيب در دفع امراض بارد سر مثل صداع و شقيقه و صرع و نسيان است . نفع شرب برگ آن جهت ماليخوليا و صرع و وسواس و داء الثعلب و جذام با ادويه مناسبه تجربه شده است . برگ آن در اخراج مواد سودايى قوى است . بخور آن نافع بواسير است . بيخ آن نافع گزيدن افعى و عقرب است . به شرب و طلا چنانچه حكايت مىكنند كه يكى را از اهل عرب در چهار موضع از بدن او عقرب گزيد و او يك درم از آن بخورد و فىالفور شفا يافت گويند تعليق بيخ آن بر كمر جهت نزول آب در خصيه موثر است كسى كه اراده استعمال كند بايد كه آن را با مصلح آن يعنى صمغ عربى و كتيرا و مقل و نشاسته بخورد مقدار شربت آن از نيم تا يك درم است بدل آن به وزن آن خردل يا تخم بيد انجير يا غاريقون است . طعم آنها تند و تلخ و سوزاننده و بوى آنها ضعيف است گرد ريزوم نيز
به شدت عطسهآور است .
گدازنده ، نرم كننده و بسيار سوزاننده است و به حدى است كه گوشت مرده را
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 408
مساهمون: مصطفى النوراني الاردبيلي
ص٤٠٨