به فارسى : زين غدهاى در كتب طب سنتى با نامهاى اكشار و جوز ارقم آمده است .
به فرانسوى :
marrone de terre , gland de tere
به انگليسى :
tuberous carawag pignut , earth chestnut
،
kippernub
نام علمى آن :
carum bulbocastanum koch
اين گياه به هندى : سياه زيره گفته مىشود .
تركيبات شيميايى :
ميوه آن 2 درصد اسانس دارد .
خواص و كاربرد :
از نظر طبيعت گرم و خشك است .
بادشكن ، مخدر و مسكر است براى خرد كردن سنگ مثانه مفيد است .
جوز ارقم سمى است . در صورت مسموميت شير تازه خورده شود . « 1 »
* جوزالقى
تعريف :
درختچهاى است كوتاه ، برگهاى آن پنجهاى ، ميوه آن در ابعاد يك فندق يا انجير و كمى بزرگتر ، پوست ضخيم ، در هندوستان دانههاى آن را سرخ كرده و به عنوان مسهل مصرف مىكنند . هندى : مين پل ، سنسكريت : بدن ، جهرون ، پندىنت ، پندىتك ، جوزالقى يا حب الملوك ، دندبرى نام برده مىشود .
انگليسى :
bushy gardenia , emetic nut
لاتين :
vanguesia spinosa randia bumetorum
اردو : نارجيل دريايى .
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 5 ، ص 324 .