قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله : و التوت الابيض قريب منه و لكنه اقل تغذية و اضر بالمعدة . « 1 » پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : و توت سفيد نزديك به آن ( سياه ) است ، اما مواد غذايى آن كمتر و ضررش براى معده بيشتر است .

از شيره شاخه‌هاى جوان و برگ آن براى رفع بى حسى دست و پا استفاده مىشود . خنك كننده و تب‌بر ، چشمها را درخشان مىسازد براى سرماخوردگى سخت ، سرفه ، قرمزى و التهاب چشم تجويز مىشود . ميوه توت سفيد براى معالجه روماتيسم ، ميوه و پوست و ريشه توت همه آنها مقوى و تونيك و نيرو بخش و مدر و براى نرم كردن سينه ، رفع سرفه ، آسم ، عوارض سل و ساير ناراحتىهاى سينه‌اى و استسقا و روماتيسم مفيد مىباشد ، تصفيه كننده خون ، خنك كننده و محلل است . رفع تشنگى و نيرو بخش ، براى كبد ، چاق مىكند تقويت نيروى جنسى مفيد است حدت خون را تسكين مىدهد عوارض صفرا را از بين مىبرد ورمهاى گرم حلق و حنجره را رفع مىكند اشتها را بيدار مىكند غرغره با آب يا رب آن براى زخمهاى بد جوشهاى دهان تحليل ورم حلق كام زبان و تقويت آنها مفيد است براى زخم روده و اسهال گرم و اسهال خونى دم كرده آن براى اخراج كرم كدو و دفع سموم مفيد مىباشد . « 2 » گيرنده و سردى بخش است . افشره توت و بويژه اگر به صورت نيم پخته باشد بسيار گيرنده است . توت سيلان مواد را به‌سوى اندامان منع مىكند و در اين زمينه نارسيده‌اش موثرتر است . اگر برگ توت را با برگ انگور و برگ انجير سياه در آب باران بپزند موى را سياه مىكند شاه توت ورم دهان و گلو را شفا مىدهد برگش داروى خناق و ذبحه سينه است