1 - اولى توت شيرين و سفيد است كه در رسانيدن ، كار انجير را انجام مىدهد لكن غذايش كمتر و ناپسندتر از غذاى انجير است و خونى كه از توت سفيد به وجود آيد كمتر و بىارزشتر از خونى است كه از انجير حاصل شود . توت سفيد براى معده از انجير بدتر است و در ساير احوالات با انجير برابر يا از انجير ناتوانتر است . 2 - توت تلخ ( ترش ) كه به توت شاهى مشهور است . اگر نارسيده شاه توت را خشك كنند كار سماق را انجام مىدهد . درخت توت سفيد ساقهاى كوچكتر از درخت قبلى و ظاهرى مشخصتر از آن دارد . ارتفاعش حداكثر به 15 متر ممكن است برسد . پرورش آن به منظور استفاده از ميوه درخت كه طعمى شيرين و مطبوع دارد و همچنين برگهاى آن كه به مصارف تغذيه كرم ابريشم مىرسد بيش از درخت شاه توت بين مردم معمول است از مشخصات آن اين است كه برگهايى به رنگ سبز روشن دارد كه خود تشخيص آن را به سهولت امكانپذير مىسازد . درخت توت سفيد در غالب نواحى ايران بخصوص نواحى شمالى ايران به منظور استفاده از ميوه و برگهاى آن كه به مصارف تغذيه كرم ابريشم مىرسد و همچنين در نواحى ديگر پرورش مىيابد . « 1 » توت ، توث به عربى آن را : فصاد . به فارسى : شاه توت ، توت ترش ، توت شيرين . يونانى : مراو ، سومامعن . سنسكريت : توت ، ثود ، يرهم كاشته و اسامى ديگر . هندى : توت ، شهتوت ، جليبا . انگليسى : .
« 1 » L indich , morus nigra , morus alba .