* توت
تعريف :
درختى
morus alba
از تيره گزنهها كه خود دستهاى جداگانه را تشكيل مىدهد . ميوه آن به صورت شفتهاى كوچك مركبى است كه پهلوى هم قرار مىگيرند . « 1 » توت را به عربى فرصاد مىگويند و برگ آن را به يونانى و سريانى و رومى قلبا و نوتا و قيلون مىگويند و آن ميوهاى است معروف كه دو نوع است يكى شيرين و سفيد و آن را توت نبطى مىگويند و دوم ترش و سياه كه آن را توت شامى نامند و مشهور به شهتوت است و بهترين نوع آن باليده شاداب آن است . شيرين آن گرم و تر است و بسيار شيرين آن مرطب دماغ و هاضم و سريع الانحدار و موافق سينه و شش و مفتح سدد و مصلح جگر و مفسد سپرز و مسمن بدن و مبهى و مقوى پيه گرده و مدر بول و ملين طبع و جهت جدرى و حصبه نافع است . « 2 » شيخ مىفرمايد توت دو جنس است :
هامش
( 1 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 1161 .
( 2 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 36 .