جابر گويد : مردى به امام باقر عليه السلام از هيجان مره ( زهره ) شكايت كرد و عرض نمود كم مانده مجنون بشوم ، آن حضرت فرمود : آن را با اجاص ساكت كن . « 5 » آلو بر هر صفرا و حرارت مفيد است و گرمى و حرارت معده از آن به هيجان مىآيد . « 6 »
مزاج :
آلوبخارا سرد در درجه اول و تر در درجه دوم مىباشد . « 1 » آلوى سفيد ( غير براق ) سنگين است و كمتر اسهال مىآورد . آلوى ارمنى از هر آلويى شيرينتر و اسهالآورتر است . صمغ آن لطافت بخش ، قطع كننده و چسبناك است . « 2 » نافع بيماريهاى : سردرد ، استفراغ ، تشنگى ، خشكى دهان ، تبهاى صفراوى و حرارت آن ، سوزش و حرارت قلب است . جوشانده آلو نافع ورم و خارش گلو است و ترشى آن براى سرفه ضرر ندارد . « 3 » نافع بيماريهاى غلظت خون ، يبوست مزاج و امراض سوداوى است كه به طور پخته در آش يا سوپ تجويز مىشود . « 4 » صمغ آلوى سياه همراه با شيره انگور ، نافع مرض پيسى است . « 5 » چنانچه قبل از غذا خورده شود نافع سردرد از گرمى و تب صفراوى است . آب آلو مدر حيض ، صمغ آن نافع خارش و جويدن شكوفه آن نافع زكام و خلط جارى مىباشد ، غرغره و مضمضه با آب پخته برگ آلو نافع ورم لوزهها و زبان كوچك ، ضعف لثهها و نوشيدن آن باعث دفع كرم معده و ضماد برگ آن با سركه ، زير ناف ، كرم روده را مىكشد . سرد مزاجها بهتر است كه آن را با عسل و آب بخورند . صمغ آلو نافع خروج مقعد ، سرفه ، درد ريه و سينه و شكننده سنگ مثانه و كليه است . چنانچه زخم را با آن بشويند خشك كننده و گوشت آورنده زخم است . ضماد آن با سركه نافع جوشهاى بدن كودكان ، سرخچه ، گرى خشك و پوست پوست شدن بدن مىباشد ، مخصوصا اگر با عسل يا شكر باشد . « 6 »