دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 647

مىافزايند . مصرف آب پياز به صورت خالص معمول نيست به علاوه آب پياز را هميشه بايد تازه تهيه كرد . « 1 » پياز بهر صورتى خام ، پخته ، سرخ كرده خورده شود فعاليت و قوت يافتن عضلات را افزايش مىدهد و دستگاه دفاعى بدن را در برابر لخته شدن خون و همچنين قدرت آن را براى حل نمودن لخته خون تقويت مىنمايد . با سرخ كردن يا پختن پياز خاصيت مذكور از بين نمىرود . يعنى پياز از بروز سكته‌هاى قلبى و مغزى جلوگيرى مىنمايد . پياز را هنگام پوست كندن زير شير آب بگيريد در چشم اشك نمىآيد و دستها را در آب نيم گرم با نمك شور شده با آمونياك در آن ريخته بشوئيد بوى پياز تمام مىرود پياز براى هضم غذا خوب است و ترشحات معده را افزايش مىدهد پياز براى تصفيه خون و كم كردن فشار خون مفيد است . زمانى كه پياز براى جلوگيرى از گريپ خورده مىشود بايد 721 روز خوردن آن را بر حسب شدت بيمارى ادامه داد و در اين مدت از خوردن مواد سفيداى ، تخم مرغ و مواد حيوانى ( گوشت ، تخم مرغ ، ماهى ، شير ، پنير ) پرهيز نمود . از پياز ماده‌اى استخراج شده كه براى ديفترى موثر مىباشد . « 2 » مقوى باه افراد سرد مزاج است و به همين دليل تخم پياز را در معجونها به عنوان مقوى باه استعمال كرده‌اند و سائيده و همراه زرده تخم مرغ برشته كرده مقوى باه است . « 3 » براى مردم گرم مزاج مضر اصلاح كننده آن سركه .