تيره
piperaceae
است اشتباه شود .
گياه داراى نوعى اسانس مخصوص است كه مركب از سينئول و احتمالا سابى نن
sabinene
پىنن
pinene
و سزكوئىترين مىباشد . ميوهاش داراى معادل 47 / 0 % از اين اسانس است .
malet
در سال 1908 تاننوزيدهائى كه از مواد رنگى به حساب مىآيد به نامهاى وى تكسين
vitexine
و وى تكسينين
vitexinine
از آن به دست آورد .
خواص :
ميوه اين گياه سابقا تحت نام
semen agne casti
به عنوان تسكين دهنده قواى شهوانى مصرف مىگرديده است .
dr . h . leclerc
مصرف دم كرده 10 % سرشاخه گلدار اين گياه را به عنوان ضد تشنج در اختلالات عصبى
psycho nevrose
و غيره توصيه نموده است . براى ميوهاش اثر نيرو دهنده ، اشتهاآور ، مدر ، بادشكن و حتى مخدر قائلاند .
دكتر
bontius
ماده
vitex negundo
را نوشته است و گفته كه اين ماده مدر حيض و مسكن دردها مىباشد و حمام ( غسل ) به وسيله اين گياه براى امراض كمبود فشامن و امراض مجهول مىباشد آقاى دكتر و محقق
fleming
آن را از گياهان و سبزيهاى سودمند شناخته است . براى استعمال ، اين را به طريقه خاص براى ضماد درست مىكنند .
برگهاى تازه را در يك ديگ سنگى مىپزند ، بعد آن را بر روى ورم و درد مىبندند ، روزى 3 يا 4 مرتبه عوض مىكنند تا ورم و درد زائل شود .
نيز به قول بعضى از برگ آن توشك درست كرده بر آن مىخوابند كه سردى سر و درد سر را مفيد است دكتر هو
dr hove
در سال 1787 بيان كرده كه هنديها در بمبئى آن را گياه ضماد و كماد مىگويند عصاره برگ آن را با جعده ( بهنگره ) مخلوط با ريحان و نانخواه ( زنيان ) براى مرض روماتيسم استعمال مىكنند . عصاره آن به جرعه 6 گرم با روغن خوراكى و فلفل سياه نيز در روماتيسم داده مىشود و در بزرگ شدن طحال 24