تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 439

مساهمون:

ص٤٣٩

* بزاق القمر

تعريف :

علامه مجلسى چنين فرموده است : بزاق الفم در بعضى نسخه‌ها بزاق القمر نوشته شده است كه همان بصاق القمر را رغوه القمر و زبد القمر نيز گويند كه مراد همان سنگ قمر است و بعضى آن را سنگ دانسته‌اند كه آن را بزاق القمر مىگويند به سبب اين كه در روشنايى ماه پيدا مىشود و بيشتر در سرزمينهاى غرب است . « 1 » سنگ سفيد و شفاف را حجر القمر گويند . نقره را جذب مىكند و در بلاد غرب يافت مىشود خشك يك درجه و سرد دو درجه است . لسان العرب آن را نوعى از احجار مقدس و سفيد و صدفى ذكر كرده و اسم آن را در زبان فرانسه

pierre de lune

گويند . « 2 » به قول ديسقوريدوس اين را افروساليس گويند كه معناى لغويش يد القمر است و

هامش
( 1 ) - بحار ، ج 62 ، ص 157 - 156 .
( 2 ) - ملحقات لسان العرب ، ص 139 .