مزاج :
مزاج آن در درجه اول گرم و خشك است . « 2 » به قول شيخ ، مزاج آن خشك و در سردى و گرمى معتدل است به قول بغدادى درخت آن خشك است . « 3 » در درجه دوم گرم و خشك است . « 4 »
خواص :
داراى خواص جمع كردن ، باز كردن ، تندى ، جلا دهنده ، هضم كننده و برّنده است و براى رطوبات چسبنده و بادهاى غليظ مفيد است و چون عصاره نوع سياه آن را هر روز يك مرتبه به مدت هفت روز بنوشند ، بدن را ضعيف و لاغر مىگرداند و چون از آن به عنوان خضاب استفاده كنند مو را سياه مىكند . از ريشه آن مسواك تهيه مىگردد كه لثهها را تقويت نموده ، دهان را خوشبو و چرك دندان را از بين مىبرد . خوراك گلش نافع زخم معده است . « 5 » جلا دهنده ، محلل ، برّنده ، باز كننده سدّه و نافع رطوبات چسبنده و بادهاى غليظ است . پخته شده آن در روغن زيتون جهت تحليل ورم رحم ، بواسير ، شعفه و پخته آن جهت راحتى بول و پاك كننده مثانه و تخم آن جهت تقويت معده و رفع اسهال بىنهايت مفيد است . مسواك كردن با چوب آن درخشندگى دندانها را موجب مىگردد و لثهها را تقويت مىكند ، ولى استفاده بيش از حد آن ، باعث پيدايش خرابى در لثههاست . « 6 »