مىگويند . نيز به اسامى : اذخر ، طيب العرب ، اذخر عربى ، تبن مكه ، خلال مأمونى ، تيل طيب ، سخس ، سخيس ، كندهيس ، كندبيل ، كنتول ، سوندهى ، روس ، سوريا ، گورگياه ، كاه مكه ، علف عطر زنجبيل ، علف عطر نمور ، قصيبه ، گوزگينه ، غرشنه ، سخينوس و سفون ناميده مىشود . « 2 » اين گياه در كتاب نگهانتاس در سانسكريت به نامهاى لاماجاكا ، درگهامولاكا ( بيخ طويل ، ريشه دراز ) ، جالاسايه و نامهاى ديگر نوشته شده است . رومىها نيز اين گياه را به نام

نوشته‌اند . « 3 » در بعضى نسخه‌ها به نام

ثبت فى الصحيح عنه صلى الله عليه و آله انه قال فى مكة : « لا يختلى خلاها » ، قال له العباس : رضى الله عنه الا الاذخر يا رسول الله صلى الله عليه و آله ، فانه لقنيهم و لبيوتهم ، فقال صلى الله عليه و آله : الا الاذخر . « 5 » در روايت صحيح آمده كه پيغمبر صلى الله عليه و آله در مكه فرمود : با خلال مكه خلال نشود . عباس گفت : مگر اذخر ، اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، چون اذخر خود آنها و خانه آنها را حفظ مىكند . عن معاويه بن عمار قال : قال ابو عبد الله عليه السلام لا بأس ان تشم الاذخر و القيصوم و الخزامى و الشيح و اشباهه و انت محرم . امام صادق عليه السلام فرمود : بو كردن اذخر ، بومادران ، شب بو ، درمنه و مشابه آنها در حال